Cienie Przybytku "Lepszych Ofiar" Podrecznik DLA KRÓLEWSKIEGO KAPLANSTWA

 

Przedrukowano  w  1992 r.

 

Wydawnictwo "Na Strazy"

 

Zrzeszenie Wolnych Badaczy Pisma Swietego

 

ul. sw. Filipa 13/16

 

31-150 Kraków

 

Królowi Królów i Panu Panów

 

dla pozytku

 

JEMU OFIAROWANYCH SWIETYCH

 

WYCZEKUJACYCH PRZYSPOSOBIENIA SYNOWSKIEGO

 

-oraz-

 

"WSZYSTKIM, KTÓRZY WZYWAJA IMIENIA PANSKIEGO"

 

"DOMOWNIKOM WIARY"

 

-oraz-

 

wzdychajacemu i cierpiacemu stworzeniu, oczekujacemu

 

objawienia sie synów Bozych,

 

TE  PRACE  POSWIECONO

 

A izby wszyscy poznali, äjaka byla spolecznosc onej tajemnicy zakrytej od

 

wieków w Bogu". "Która hojnie pokazal przeciwko nam we wszelkiej

 

madrosci i roztropnosci, oznajmiwszy nam tajemnice woli swojej

 

wedlug upodobania swego, które byl postanowil w samym

 

sobie, aby w rozrzadzeniu zupelnosci czasów

 

w jedno zgromadzil wszystkie

 

rzeczy w Chrystusie".

 

Efez. 3:4,5,9; 1:8-10

 

Napisane w 1881 roku przez C.T. Russella

PRZEDMOWA

 

Pierwsze wydanie tej ksiazki ukazalo sie w roku 1881 i dzieki blogoslawienstwu Pana okazalo sie byc duza pomoca dla tych, dla których bylo ono szczególnie przeznaczone-dla Królewskiego Kaplanstwa. Wielu z nich stwierdzilo, ze byl to palec Bozy wskazujacy im w Starym Testamencie takie obrazy i figury, których nigdy wczesniej nie dostrzegali. W ten sposób prowadzilo ich to droga samoofiarowania, pokazujac im prawdziwe znaczenie biblijnych oswiadczen-  _ äStawiajcie wasze ciala ofiara zywa",  _ äDopelniajmy ostatków ucisków Chrystusowych",  _ äJesli z nim cierpimy, z nim tez królowac bedziemy",  _ äWynijdzmyz tedy do niego za obóz, noszac uraganie jego" -a takze wielu innych wersetów, które wykazuja zwiazek Pana i Jego ludu zarówno äw cierpieniach terazniejszego czasu, jak i w chwale, która ma nastapic".

 

Autor raduje sie z tego i prosi o Boskie blogoslawienstwo równiez na to nowe wydanie, które okazalo sie niezbedne, aby zaspokoic potrzeby czytelników. Pragnieniem naszym bylo takze, aby forma tej ksiazki byla przystosowana do serii Wykladów Pisma Swietego-poniewaz mozna ja uwazac za dodatek i dalszy ciag piatego tomu tego dziela, wydany osobno dla wygody czytelników. Oprócz tych zmian redakcyjnych, dodania jednego rozdzialu i kilku uzupelnien wprowadzonych w celu wyjasnienia pewnych zagadnien, innych zmian nie ma. Zadne szczególne poprawki nie wydawaly sie mozliwe ani potrzebne.

 

Wyrozumienie zagadnien przedstawionych w tej ksiazce wydaje sie byc kierowane z nieba, äotrzymane od Boga" w czasie, kiedy swiatlo bylo bezwzglednie konieczne dla pelnego i jasnego przedstawienia Planu Wieków. Ci, którzy otrzymali blogoslawienstwo z tresci zawartych w tej ksiazce, a takze ci, którzy, jak ufamy, otrzymaja podobne blogoslawienstwo w przyszlosci, moga cieszyc sie, ze sa równiez äwyuczeni od Boga"; autor staral sie udowodnic kazde stwierdzenie za pomoca Slowa Bozego i nie mówic nic od siebie. To, co otrzymal od Pana przez Jego Slowo i przez Ducha, przedstawil-wraz z dowodami-wszystkim, którzy maja uszy ku sluchaniu.

 

Uwazny czytelnik rozpozna, ze jezeli zastosowanie obrazów i figur, przedstawione tutaj, jest poprawne, to potwierdzaja one caly Plan Wieków-usprawiedliwienie, uswiecenie i uwielbienie najpierw dla Kosciola, a potem restytucje dla wszystkich z narodów ziemi, którzy beda chcieli z niej skorzystac. Jakze chwalebna Ewangelie otwiera nam ten klucz!

 

Drogi Czytelniku! Jezeli przedstawione ponizej zagadnienia uznasz za prawdziwe, to powinny one pobudzic twoja energie i gorliwosc do poswiecania ziemskich spraw, aby zdobyc nagrode wysokiego powolania-abys stal sie jednym z królewskich kaplanów, którzy wkrótce polacza sie z  _ äArcykaplanem wyznania naszego" w wielkim dziele blogoslawienia wzdychajacego rodzaju ludzkiego. Jezeli prawdy te okaza sie dla Ciebie blogoslawienstwem i staniesz sie uczestnikiem ich ducha, to zapewne przekazesz ten kielich orzezwienia innym, którzy potrzebuja go dla pobudzenia swoich omdlewajacych serc. A jezeli chcesz wspólpracowac w tej sluzbie, to wiedz, ze wszystko zostalo tak zorganizowane, aby mozna bylo nabyc te broszury po bardzo niskiej cenie-na tuziny lub na setki. Kazdy, kto otrzymuje pokarm ze stolu Panskiego, ma przywilej udzialu w tej sluzbie-jako äpomocnik Bozy".

 

                                                Milujacy was brat i sluga w Chrystusie

 

                                                Charles T. Russell

 

SPIS TRESCI

 

ROZDZIAL I

 

PRZYBYTEK OBRAZOWY

 

OBÓZ-DZIEDZINIEC-PRZYBYTEK-OLTARZ MIEDZIANY-UMYWALNIA-STÓL CHLEBÓW POKLADNYCH-SWIECZNIK-OLTARZ ZLOTY-UBLAGALNIA I ARKA-BRAMA-PIERWSZA ZASLONA-DRUGA ZASLONA-ICH ZNACZENIE I POZAFIGURA.           11

 

ROZDZIAL II

 

IZRAELICI, LEWICI I KAPLANI

 

KLASY RODZAJU LUDZKIEGO WYOBRAZANE PRZEZ IZRAELITÓW, LEWITÓW I KAPLANÓW-POMAZANIE KAPLANÓW-POZAFIGURALNE ZNACZENIE SZAT CHWALY I PIEKNOSCI NAJWYZSZEGO KAPLANA-OBRAZ PRZYMIERZA ABRAHAMOWEGO, PRZYMIERZA ZAKONU I NOWEGO PRZYMIERZA.           25

 

ROZDZIAL III

 

POSWIECENIE KAPLANÓW

 

3 Ksiega Mojzeszowa 8:14-33

 

ODLACZENI DO SLUZBY BOZEJ-  _ Äbadz WIERNY AZ DO SMIERCI" -  _ Äposwieccie SIE", A  _ Äja POSWIECE WAS" -CIELCE I BARANY POSWIECENIA-NAMASZCZAJACY OLEJ POSWIECENIA.        39

 

ROZDZIAL IV

 

WIELKI DZIEN POJEDNANIA

 

3 Ksiega Mojzeszowa 16:3-33

 

PORZADEK OBRAZU I JEGO POZAFIGURALNE ZNACZENIE-CIELEC-KAPLAN-WEJSCIE DO WNETRZA PRZYBYTKU Z KRWIA-KADZIDLO, WONNOSC I ODÓR-WEJSCIE DO SWIATNICY NAJSWIETSZEJ-KOZIOL PANSKI-KOZIOL AZAZELA-BLOGOSLAWIENIE LUDU.             49

 

ROZDZIAL V

 

INNY OBRAZ OFIAR POJEDNANIA

 

3 Ksiega Mojzeszowa 9

 

PONOWNE PRZEDSTAWIENIE RÓZNYCH SZCZEGÓLÓW OFIAR POJEDNANIA-MOJZESZ I AARON WESZLI DO PRZYBYTKU, WYSZLI Z NIEGO I BLOGOSLAWILI LUD-  _ Äobjawi SIE TYM, KTÓRZY GO WYCZEKUJA" -  _ Äa PO SMIERCI SAD" -OKAZANIE BOSKIEGO PRZYJECIA OFIAR DNIA POJEDNANIA.           79

 

ROZDZIAL VI

 

OFIARY SKLADANE PO DNIU POJEDNANIA

 

OFIARY TE PRZEDSTAWIAJA POKUTE, SLUBY, PRZYMIERZA ITP. PODCZAS TYSIACLECIA-CALOPALENIA LUDU-OFIARY SPOKOJNE LUDU-OFIARY SNIEDNE LUDU-OFIARY LUDU ZA WYSTEPEK-OBRAZY WSKAZUJACE, ZE USTANIE RÓZNICA PLCI.   93

 

ROZDZIAL VII

 

  _ Äpopiól JALOWICY POKRAPIAJACY SPLUGAWIONE"

 

List do Hebrajczyków 9:13

 

OFIARA NIE NALEZACA DO DNIA POJEDNANIA-ANI TEZ NIE BEDACA OFIARA ZA LUD, SKLADANA PO DNIU POJEDNANIA-KLASA PRZEDSTAWIONA PRZEZ TE OFIARE-APOSTOL PAWEL JAKO KAPLAN SWIADCZACY O POZAFIGURZE-POKROPIENIE POPIOLEM KU OCZYSZCZENIU LUDU ODBEDZIE SIE PODCZAS WIEKU TYSIACLECIA-W JAKI SPOSÓB DOKONA SIE OCZYSZCZENIE.     105

 

ROZDZIAL VIII

 

INNE WAZNE FIGURY

 

SLUPY DZIEDZINCA-BIALE ZASLONY-SREBRNE HACZYKI-SLUPY U DRZWI SWIATNICY SWIETEJ I SWIATNICY NAJSWIETSZEJ-ZLOTY STÓL-ZLOTY SWIECZNIK-POZAFIGURALNI KAPLANI, KTÓRZY WIDZA GLEBOKIE RZECZY I LEWICI, KTÓRZY TEGO NIE WIDZA-ZLOTY OLTARZ-ARKA PRZYMIERZA W SWIATNICY NAJSWIETSZEJ-JEJ ZAWARTOSC I ZNACZENIE TEJ ZAWARTOSCI-UBLAGALNIA-DWA CHERUBINY-KAPLAN BEZ ZMAZY-TAJEMNICA ZAKRYTA OD WIEKÓW.             113

 

<str. 11>

 

CIENIE PRZYBYTKU

 

LEPSZYCH OFIAR

ROZDZIAL I—PRZYBYTEK OBRAZOWY

 

OBÓZ-DZIEDZINIEC-PRZYBYTEK-OLTARZ MIEDZIANY-UMYWALNIA-STÓL CHLEBÓW POKLADNYCH-SWIECZNIK-OLTARZ ZLOTY-UBLAGALNIA I ARKA-BRAMA-PIERWSZA ZASLONA-DRUGA ZASLONA-ICH ZNACZENIE I POZAFIGURA.

 

Przybytek, który Bóg polecil Izraelitom zbudowac na pustyni synajskiej i w powiazaniu z którym ustanowiono wszystkie sluzby religijne i ceremonie, byl, jak zapewnia nas apostol Pawel, cieniem przyszlych dóbr (Hebr. 8:5; 10:1; Kol. 2:17). W rzeczywistosci caly naród izraelski, tak samo jak jego prawo i ceremonie religijne, byl typem. Jezeli jest to prawda, to nasze zrozumienie dziela i planu zbawienia, zarówno jezeli chodzi o terazniejszy, jak i przyszly jego rozwój, na pewno rozjasni sie przez uwazne studiowanie tych äcieni", które Izraelici, ku naszemu pouczeniu, mieli powtarzac rok po roku az do momentu, kiedy wiek Ewangelii ukazal ich pozafigury-rzeczywistosc (1 Piotra 1:11; Hebr. 10:1-3).

 

Celem badania tego zagadnienia nie jest jedynie zdobycie wiedzy historycznej o zydowskich zwyczajach, ceremoniach i <str. 12> nabozenstwach, lecz otrzymanie zbudowania ze zrozumienia istoty przedmiotu poprzez rozwazanie jego cienia-tak jak bylo to zaplanowane przez Boga.

 

Aby przywiazywac nalezyta wage i znaczenie do äcienia", musimy zdac sobie sprawe, jak starannie Bóg kierowal i zarzadzal wszystkimi jego szczególami. Najpierw zaprowadzil Mojzesza na góre i wyjasnil mu, w jaki sposób mialy byc sporzadzone wszystkie przedmioty; potem zobowiazal go, aby zwracal baczna uwage na kazdy szczegól:  _ äPatrzajze, abys uczynil wszystko wedlug podobienstwa tego, którec ukazano na górze" (2 Mojz. 25:40; Hebr. 8:5). Podobnie bylo ze wszystkimi szczególami sluzby: kazda jota i kazda kreska musialy byc w figurze dokladnie wypelnione, poniewaz byly obrazem czegos wiekszego i wazniejszego w pózniejszym czasie. Aby te wszystkie äcienie" byly dokladnie wykonane i aby ludzie nie stali sie niedbali, kara za jakiekolwiek przestepstwo byla smierc. (Zob. np. 2 Mojz. 28:43; 4 Mojz. 4:15,20; 17:13; 2 Sam. 6:6,7; 3 Mojz. 10:1,2).

 

Swiadomosc Boskiej troski w przygotowaniu äcienia" nie tylko powinna przekonac nas o jego poprawnosci, ze ani jedna jota i ani jedna kreska nie przeminie, azby sie to wszystko stalo (Mat. 5:18), ale powinna takze obudzic w nas zainteresowanie planem Bozym. Zainteresowanie to poprowadzi nas do dokladnego badania i uwaznego szukania znaczenia tych äcieni". I to wlasnie, z obiecanym blogoslawienstwem Bozym, mamy zamiar teraz uczynic. Jestesmy pewni, ze wsród prawdziwie poswieconych Bogu-wsród Jego dzieci splodzonych z Ducha-äkto szuka, ten znajdzie; kto kolacze, bedzie mu otworzone".

 

Budowa Przybytku

 

Wskazówki dane Mojzeszowi odnosnie budowy Przybytku znajdujemy w 2 Ksiedze Mojzeszowej, w rozdzialach 2527, zas wykonanie pracy zostalo opisane w rozdzialach 3540 tej samej ksiegi. Krótko mówiac, Przybytek byl budynkiem <str. 13> skonstruowanym z szeregu desek z drzewa sytym (akacja), powleczonych czy tez wylozonych zlotem, umocowanych w podstawkach ze srebra i silnie wzmocnionych listwami z tego samego drewna, takze powleczonymi zlotem.

 

Konstrukcja ta miala 15 stóp (4,5 m) szerokosci, 15 stóp wysokosci i 45 stóp (13,7 m) dlugosci. Byla otwarta z przodu, czyli od strony wschodniej. Okrycie stanowil bialy bisior, na którym wyhaftowano postacie Cherubinów w kolorach niebieskim, fioletowym i szkarlatnym. Otwarty przód budynku byl zasloniety zaslona z materialu podobnego do okrycia. Zaslone te nazywano ädrzwiami" lub pierwsza zaslona. Jeszcze jedna tkanina tego samego rodzaju, podobnie haftowana w postacie Cherubinów i nazywana ädruga zaslona", byla zawieszona w ten sposób, ze dzielila Przybytek na dwa pomieszczenia. Pierwsze z nich bylo wieksze; mialo 15 stóp szerokosci i 30 stóp (9 m) dlugosci. Nazywano je Swiatnica Swieta*. Drugie, tylne pomieszczenie, bylo nazywane  _ äSwiatnica Najswietsza". Te dwa pomieszczenia stanowily wlasciwy Przybytek. Nad nimi byl wzniesiony namiot, pelniacy funkcje ochronna. Skladal sie on z trzech warstw: tkaniny sporzadzonej z koziej siersci, skór baranich farbowanych na czerwono i skór fok (mylnie przetlumaczonych jako skóry borsucze). <str. 14>

 

* Tlumaczenie angielskie czesto blednie oddaje to slowo jako  _ äMiejsce Swiete". W tych przypadkach slowo ämiejsce" pisane jest kursywa, co oznacza, ze zostalo dodane przez tlumaczy, tak jak np. w 2 Mojz. 26:33 [w jez. polskim slowo äswiatnica" -przyp. tlum.]. Wprowadza to pewne zamieszanie, poniewaz to dziedziniec byl nazywany wlasnie ämiejscem swietym". Kiedy wiec w Biblii angielskiej slowo miejsce w tym okresleniu nie jest pisane kursywa, to zawsze chodzi o dziedziniec. (Por. 3 Mojz. 14:13 oraz 6:26,27). W niektórych przypadkach  _ äSwiatnica" zwana jest  _ äNamiotem Zgromadzenia".

 

  _ äMiejsce Najswietsze", czyli  _ äSwiatnica" jest tez czasem nazywana  _ äMiejscem Swietym" (w jez. angielskim slowo ämiejsce" pisane kursywa. Zobacz: 3 Mojz. 16:17,20,23. Mówiac o tych pomieszczeniach, bedziemy je nazywac kolejno ädziedzincem",  _ äSwiatnica Swieta" i  _ äSwiatnica Najswietsza".

 

Brak zrozumienia istotnego znaczenia tych obrazów dla chrzescijan oraz potrzeby zachowania jednolitego przekladu ze strony tlumaczy 3 Ksiegi Mojzeszowej doprowadzil do owej niespójnosci tlumaczen, co przyczynilo sie do pomieszania powyzszych pojec w umyslach czytelników.

 

Dziedziniec

 

Przybytek byl otoczony dziedzincem; stal w jego tylnej czesci. Dziedziniec ten, majacy 75 stóp (22,8 m) szerokosci i 150 stóp (45,7 m) dlugosci, byl otoczony ogrodzeniem z zaslon sporzadzonych z bisioru, zawieszonych na srebrnych haczykach. Haczyki te znajdowaly sie na szczycie drewnianych slupów. Kazdy z tych slupów mial 7,5 stopy (2,3 m) wysokosci i byl umocowany w ciezkiej miedzianej (a nie, jak blednie przetlumaczono, mosieznej) podstawce oraz wzmocniony, podobnie jak namiot okrywajacy Przybytek, sznurami i kolkami. Ten ogrodzony plac byl swiety, stad jego nazwa-Miejsce Swiete. Dziedziniec zwany byl równiez sienia Przybytku. Jego wyjscie, podobnie jak drzwi Przybytku, znajdowalo sie po stronie wschodniej. Byla to tak zwana äbrama", czyli zaslona z bialego plótna, przeplatanego kolorami: niebieskim, fioletowym i szkarlatnym.

 

Zauwazmy, ze trzy wejscia, tzn. brama na dziedziniec, drzwi do Swiatnicy Swietej i zaslona przed Swiatnica Najswietsza byly sporzadzone z materialu tego samego rodzaju i koloru. Na zewnatrz Przybytku i jego dziedzinca, w odpowiedniej odleglosci ze wszystkich stron, znajdowal sie obóz narodu izraelskiego. <str. 15>

 

OLTARZ MIEDZIANY

 

Sprzety

 

Wyposazenie dziedzinca stanowily tylko dwa przedmioty: oltarz miedziany i umywalnia oraz nalezace do nich narzedzia.

 

Zaraz za brama na wprost wejscia stal miedziany oltarz. Byl on zrobiony z drewna i powleczony miedzia. Kazdy z jego boków mial 7,5 stopy (2,3 m) dlugosci, zas wysokosc oltarza wynosila 4,5 stopy (1,4 m). Nalezaly do niego rózne narzedzia: weglarki (zwane kadzielnicami) do noszenia ognia na oltarz kadzenia, miednice do zbierania krwi, widelki, lopatki itp.

 

UMYWALNIA

 

Pomiedzy oltarzem miedzianym a drzwiami Przybytku znajdowala sie umywalnia. Byla ona zrobiona z polerowanej miedzi i sluzyla jako zbiornik na wode. Obmywali sie w niej kaplani przed wejsciem do Przybytku.

 

Sprzety Przybytku stanowily: stól, swiecznik i oltarz kadzenia w Swiatnicy Swietej oraz Skrzynia Swiadectwa w Swiatnicy Najswietszej. <str. 16>

 

STÓL CHLEBÓW POKLADNYCH

 

Wewnatrz Przybytku, w pierwszym pomieszczeniu, czyli w Swiatnicy Swietej, po stronie prawej (pólnocnej) stal stól z chlebami pokladnymi-drewniany stól powleczony zlotem. Na nim lezalo w dwóch stosach 12 niekwaszonych chlebów. Na szczycie kazdego stosu znajdowalo sie kadzidlo (3 Mojz. 24:6-7). Ten chleb mogli jesc tylko kaplani; byl on swiety. Zmieniano go co siedem dni, w kazdy sabat.

 

ZLOTY SWIECZNIK

 

Naprzeciwko stolu z chlebami pokladnymi stal swiecznik wykuty z czystego zlota. Mial on siedem ramion, a na kazdym z nich znajdowala sie lampa. Bylo to jedyne swiatlo w Swiatnicy Swietej, poniewaz-jak wiemy-swiatlo naturalne nie dochodzilo przez sciany i zaslony, a okien nie bylo. Sam Najwyzszy Kaplan zajmowal sie siedmioma lampami swiecznika, przycinal je, <str. 17> napelnial olejem itd. Ofiarowywal przy tym kadzidlo na zlotym oltarzu.

 

ZLOTY OLTARZ-OLTARZ KADZENIA

 

Dalej, blisko zaslony, stal maly oltarz z drewna powleczonego zlotem. Nazywano go oltarzem zlotym lub oltarzem kadzenia. Nie bylo na nim innego ognia oprócz tego, który przynosili kaplani w kadzielnicach; ustawiwszy je na szczycie zlotego oltarza, kruszyli na nie kadzidlo. W ten sposób powstawal wonny dym, który wypelniajac Swiatnice Swieta przedostawal sie tez za druga zaslone, do Swiatnicy Najswietszej.

 

Za zaslona, w Swiatnicy Najswietszej, znajdowal sie tylko jeden sprzet-Arka. Byla to prostokatna skrzynia zrobiona z drewna i powleczona zlotem. Miala ona wieko, czyli pokrywe z czystego zlota, zwana ublagalnia. Na ublagalni byly dwa Cherubiny, wykute z jednej bryly zlota. Wewnatrz Arki (pod ublagalnia) umieszczone bylo zlote wiadro z manna, laska Aarona, która zakwitla, i tablice z przykazaniami (Hebr. 9:4). Nad ublagalnia, miedzy Cherubinami, jasnialo nadprzyrodzone swiatlo. Wyobrazalo ono Boska obecnosc. Bylo to jedyne swiatlo w Swiatnicy Najswietszej.

 

ARKA PRZYMIERZA

 

Warto zauwazyc, ze wszystkie sprzety wewnatrz Przybytku <str. 18> byly zrobione ze zlota lub powleczone zlotem, podczas gdy na dziedzincu wszystko bylo z miedzi. Do wykonania sprzetów zostalo uzyte drewno, aby-jak sadzimy-sprzety byly lzejsze i latwiejsze do przenoszenia podczas wedrówki, niz gdyby w calosci byly wykonane z metalu. Sprzety Swiatyni odpowiadajace tym przedmiotom byly zrobione z samego metalu (1 Król. 7:47-50). Te dwa metale, zloto i miedz, jak uwazamy, przedstawiaja dwie rózne natury: miedz wyobraza ludzka nature w jej doskonalym stanie, malo mniejszym od aniolów, zas zloto-nature Boska, daleko wyzsza od natury aniolów, zwierzchnosci i mocy. Jak zloto i miedz sa podobne w wygladzie, ale rózne co do jakosci, tak natura ludzka jest obrazem i podobienstwem natury boskiej, przystosowanym do warunków ziemskich. Zauwazmy, ze obóz, dziedziniec i Przybytek wyraznie w ten sposób oddzielaly i wyróznialy trzy glówne czesci, przedstawiajace trzy klasy blogoslawione przez pojednanie. Dwie czesci Przybytku wyobrazaja dwa stany jednej z tych klas.

 

Obóz obrazowal grzeszny stan swiata, wymagajacego pojednania i pragnacego tego pojednania oraz zwiazanych z nim blogoslawienstw, choc te westchnienia i blagania rodzaju ludzkiego nie sa dlan w pelni zrozumiale. W figurze obozem byl caly naród izraelski, oddzielony od swietych rzeczy zaslona z bialego bisioru. Dla przebywajacych wewnatrz zaslona ta byla sciana wiary, zas dla pozostajacych na zewnatrz-murem niewiary, który uniemozliwial im zobaczenie i dotarcie do swietych przedmiotów wewnatrz. Na dziedziniec, czyli miejsce swiete, prowadzila tylko jedna brama. Oznacza to, ze istnieje tylko jeden sposób, w jaki mozna dostac sie do Boga-jedna Brama-Jezus.  _ äJamci jest ta droga; zaden nie przychodzi do Ojca, tylko przez mie";  _ äJamci jest drzwiami" (Jan 14:6; 10:9). <str. 19>

 

Dziedziniec przedstawial stan usprawiedliwienia, który mozna osiagnac przez wiare w Chrystusa bedacego Brama. Na dziedziniec mogli wchodzic tylko Lewici w Dniu Pojednania (wyobrazajacy usprawiedliwionych wierzacych). Mieli oni dostep do oltarza miedzianego i umywalni, ale bedac jedynie Lewitami (wierzacymi) nie mieli prawa wchodzic do Przybytku, ani nawet do niego zagladac (3 Mojz. 4:19-20). Na dziedzincu wszystkie przedmioty byly miedziane, co wskazywalo, ze dopuszczona do niego klasa skladala sie z usprawiedliwionych ludzi. Dziedziniec nie przedstawial stanu klasy duchowej podczas wieku Ewangelii, chociaz kaplani równiez tam przebywali, gdy skladali ofiary i obmywali sie.

 

Dwie czesci budynku Przybytku wyobrazaly dwa stany wszystkich, którzy podlegaja przemianie natury z ludzkiej na duchowa. Pierwsze pomieszczenie, Swiatnica Swieta, obrazuje stan wszystkich tych, którzy, (jako Lewici-usprawiedliwieni wierzacy) wydali swoja ludzka nature na smierc, aby mogli stac sie uczestnikami natury Boskiej (2 Piotra 1:4), po ich splodzeniu z Ducha. Drugie pomieszczenie, Swiatnica Najswietsza, przedstawia stan wiernych zwyciezców, którzy zdobeda Boska nature. Ci, gdy smierc zakonczy ich poswiecenie, zostana calkowicie przemienieni, narodzeni w pierwszym zmartwychwstaniu z smierci do Boskiej natury i bytu. Zadna ludzka istota, nawet pelna wiary, nawet obmyta z wszystkich grzechów oraz w oczach Bozych usprawiedliwiona i poczytana za doskonala, nie ma miejsca ani udzialu w duchowych rzeczach, przedstawionych we wnetrzu Przybytku i Swiatyni. Nie moze nawet wejrzec w duchowe sprawy w znaczeniu ich docenienia. Jednak podczas wieku Ewangelii takie istoty sa powolywane, aby poswiecily swoja ludzka nature na sluzbe Bogu, a w jej miejsce odziedziczyly nature duchowa-jako czlonkowie Ciala Chrystusowego.  _ äCielesny czlowiek nie pojmuje tych rzeczy, które sa Ducha Bozego; <str. 20> i nie moze ich poznac, przeto, iz duchownie bywaja rozsadzone" (1 Kor. 2:14).

 

Fakt, ze wszystkie sprzety w Przybytku byly wykonane ze zlota, symbolizujacego Boska nature, oznacza, ze Przybytek przedstawial stan tylko tych, którzy zostali powolani do Boskiej natury. Tylko ci z Lewitów, którzy byli poswieceni do skladania ofiar (kaplani), mogli wchodzic do Przybytku; podobnie tylko ci z domowników wiary, którzy sa poswieceni do ofiarowania sie az na smierc, wstepuja do Boskiego stanu, przedstawionego w Przybytku.

 

Na dziedziniec, czyli do usprawiedliwionego stanu ludzkiego, mozna wejsc tylko przez wiare. Aby osiagnac zmiane natury i stac sie Nowymi Stworzeniami, uczestnikami niebieskiego powolania i Boskiej natury, musimy nie tylko zachowac usprawiedliwiajaca wiare, ale takze uczynic cos wiecej. Wejscie do Swiatnicy Swietej oznacza wobec tego nasze zupelne poswiecenie sie na sluzbe Panu, splodzenie z Ducha i poczatek biegu po nagrode Boskiej natury. Warunki tego biegu to wypelnienie slubów, ukrzyzowanie usprawiedliwionego ciala, stawianie naszej ludzkiej woli i ciala ofiara zywa, zaprzestanie dazenia do ziemskich przyjemnosci, zaszczytów i pochwal, dla których mamy byc umarlymi, a zyc dla rzeczy niebianskich. Do tego stanu takze wchodzimy przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, który nie tylko otworzyl dla nas brame usprawiedliwienia przez wiare w Jego krew, ale takze otworzyl drzwi (pierwsza zaslone) do Przybytku, änowa droge zycia" -jako istoty duchowe-prowadzaca poprzez i poza wtóra zaslone, przez ofiarowanie naszego usprawiedliwionego ciala.

 

W ten sposób dwa pomieszczenia Przybytku, Swiatnica Swieta i Swiatnica Najswietsza, przedstawialy dwie fazy, czyli dwa etapy nowego zycia tych, którzy sa splodzeni z Ducha Swietego.

 

Swiatnica Swieta wyobrazala obecny stan splodzonych <str. 21> przez Boga slowem Prawdy (Jak. 1:18). Oni to, jako myslace w sposób niebianski Nowe Stworzenia, chociaz nadal w ciele, posiadaja swoje prawdziwe (wewnetrzne) zycie i chodza z Bogiem za pierwsza zaslona poswiecenia, nie dostrzegani przez rozum swiata i nieposwieconych wierzacych. Otoczeni sa oni blaskiem zlotego swiecznika, podczas gdy inni znajduja sie w äciemnosciach zewnetrznych". Spozywaja tez specjalny pokarm duchowy, ukazany w niekwaszonym chlebie i ofiaruja na zlotym oltarzu kadzidlo, które jest przyjemne dzieki Jezusowi Chrystusowi.

 

Swiatnica Najswietsza przedstawiala udoskonalony stan tych Nowych Stworzen, które-wierne az do smierci-zdobyly wielka nagrode wysokiego powolania przez udzial w pierwszym zmartwychwstaniu (Obj. 20:6). Tam, za dwiema zaslonami-cielesnym umyslem i ziemskim cialem-otrzymaja chwalebne duchowe ciala i duchowe umysly. Beda podobni do swego Wodza i Poprzednika za zaslona, który, wszedlszy tam jako nasz Odkupiciel, poswiecil dla nas ädroge nowa i zywa" -nowa droge zycia (Hebr. 10:20; 1 Jana 3:2).

 

Duchowo myslace istoty przebywajace w Swiatnicy Swietej moga dzieki wierze zagladac przez rozerwana zaslone do Swiatnicy Najswietszej i widziec przelotnie chwale, czesc i niesmiertelnosc poza cialem. Nadzieja ta jest kotwica duszy, pewna i niewzruszona, äwchodzaca az wewnatrz za zaslone" (Hebr. 6:19; 10:20).

 

Widzimy wiec, ze usprawiedliwienie przez wiare, nasz pierwszy krok do swietosci, wprowadza nas w stan äpokoju z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa" (Rzym. 5:1). Kiedy nasze grzechy zostaja przebaczone, czyli uznane za przykryte sprawiedliwoscia Chrystusowa, jestesmy o krok blizej Boga, ale nadal jestesmy ludzmi-w stanie dziedzinca. Jezeli chcemy osiagnac nagrode wysokiego powolania, które jest z Boga w Jezusie Chrystusie, oraz wejsc przez <str. 22> Swiatnice Swieta do Swiatnicy Najswietszej, musimy isc sladami Jezusa, naszego Wodza i Glowy-  _ äNajwyzszego kaplana wyznania naszego [tzn. Arcykaplana naszego porzadku kaplanstwa], äkrólewskiego kaplanstwa" (Hebr. 3:1; 1 Piotra 2:9). Tak wiec:

 

(1) Przez wiare w ofiare okupowa Chrystusa, wyobrazona w oltarzu miedzianym, wchodzimy przez brame na dziedziniec-zaslona niewiary i grzechu zostaje przekroczona. Ten krok nigdy nie byl udzialem naszego Pana Jezusa Chrystusa, poniewaz nie pochodzil On z rodu Adamowego, lecz byl swiety, niewinny, odlaczony od grzeszników i nigdy nie znajdowal sie poza stanem dziedzinca.

 

(2) Zrzekajac sie naszej usprawiedliwionej, ludzkiej woli, ludzkich dazen i nadziei, przechodzimy za pierwsza zaslone, czyli zaslone myslenia w sposób ludzki, uznajac nasza ludzka wole za umarla. Odtad nie polegamy juz na niej, lecz tylko na woli Bozej. Jestesmy teraz Nowymi Stworzeniami w Swiatnicy Swietej-w pierwszym z okregów niebieskich (Efez. 2:6, Diaglott). W sprawach duchowych-äglebokich rzeczach Bozych" -oswieca nas zloty swiecznik (Slowo Boze). Kazdego dnia jestesmy posilani i wzmacniani Prawda, przedstawiona w chlebach pokladnych, które mogli jesc tylko kaplani (Mat. 12:4). W ten sposób oswiecani i wzmacniani powinnismy codziennie skladac nasze ofiary na zlotym oltarzu. Ofiary te, bedace dla naszego Ojca mila wonia, moga byc przez Niego przyjete dzieki Jezusowi Chrystusowi. Por. 1 Piotra 2:5*.

 

* W wersecie tym slowo äduchownych" nie wystepuje w najstarszym manuskrypcie greckim-Kodeksie Synaickim i wyraznie widac dlaczego. Ofiarowane sa bowiem przez nas nie duchowe, ale ludzkie prawa, przywileje i zycie.

 

W ten sposób wszyscy swieci, wszyscy ofiarowani, znajduja sie obecnie w niebianskim, czyli swietym stanie-äsiedzac <str. 23> [w odpocznieniu i spolecznosci] z Chrystusem na [pierwszych] niebiesiech" -ale nie weszli jeszcze do Swiatnicy Najswietszej. Najpierw musza przejsc przez jeszcze jedna zaslone. Podobnie, jak przejscie przez poprzednia zaslone przedstawialo smierc LUDZKIEJ woli, tak przejscie przez wtóra zaslone oznacza smierc LUDZKIEGO ciala. Oba rodzaje smierci sa niezbedne do ukonczenia naszej ofiary. Tak cielesny umysl, jak i samo cialo musza byc opuszczone, zanim wejdziemy do Swiatnicy Najswietszej-udoskonaleni jako uczestnicy Boskiej natury i jej duchowego stanu, poniewaz cialo i krew Królestwa Bozego odziedziczyc nie moga (1 Kor. 15:20, por. Jan 3:5,8,13).

 

Pamietajac o powyzszych trzech stanach przedstawianych przez te trzy miejsca: obóz, dziedziniec i Przybytek, w nastepnej czesci naszych rozwazan zwrócimy szczególna uwage na trzy klasy, znajdujace sie w tych miejscach. Sa to: niewierzacy swiat, usprawiedliwieni wierzacy oraz swieci, czyli ofiarowani wierzacy, wyobrazani odpowiednio przez Izraelitów, Lewitów i kaplanów. <str. 24>

 

            Przybytek

 

Ten dom niezwykly na pustkowiu stal,

 

            Scian sniezna biela otoczony wkrag;

 

Oltarzem w dzien byl wsród pustyni skal,

 

            Straznikiem cichym, gdy zapadal zmrok.

 

Któz mieszkal posród poswieconych scian,

 

            Przed swieckim, obcym okiem kryjac sie?

 

Kto odpowiadal, kiedy kaplan sam

 

            Przynosil kozlów albo cielców krew?

 

Czy myslisz, ze Wszechmocny, wielki Bóg

 

            Nie do nas mówil w tamten ofiar czas?

 

Lub czy dla zbytku Pan nakazac mógl

 

            Kadzidlo, piekno szat i swiatla blask?

 

Zaprawde, nie! Tkaniny zdobne w haft,

 

            Piekne naczynia zloto, srebro, miedz,

 

Sluzba pelniona scisle wedlug praw

 

            Przepowiadaja przyszlych rzeczy tresc.

 

Szczesliwy czlowiek, który sprawy zna,

 

            O jakich niegdys mówil obraz, cien;

 

Na zloty oltarz zlozyl juz swój dar,

 

            Za drzwi Przybytku taki sluga wszedl.

 

Na ublagalni widac czerwien krew,

 

            Te pieczec pojednania Chrystus dal.

 

Z otwartych niebios dobry Ojciec sle

 

            Zycie, bogactwo lask, nadzieje chwal. <str. 25>

ROZDZIAL II—IZRAELICI, LEWICI I KAPLANI

 

KLASY RODZAJU LUDZKIEGO WYOBRAZANE PRZEZ IZRAELITÓW, LEWITÓW I KAPLANÓW-POMAZANIE KAPLANÓW-POZAFIGURALNE ZNACZENIE SZAT CHWALY I PIEKNOSCI NAJWYZSZEGO KAPLANA-OBRAZ PRZYMIERZA ABRAHAMOWEGO, PRZYMIERZA ZAKONU I NOWEGO PRZYMIERZA.

 

Wazne jest, abysmy jasno rozumieli nie tylko budowe Przybytku i jego sprzetów oraz ich pozafiguralne znaczenie, ale takze powinnismy wiedziec cos o wystepujacych tam postaciach i ich znaczeniu symbolicznym.

 

Izraelici czesto wyobrazaja kosciól chrzescijanski. Na przyklad kiedy wyszli z niewoli egipskiej, byli obrazem dzieci Bozych, które slysza Panskie zaproszenie do opuszczenia swiata i oddania sie Jemu na sluzbe.

 

Podróz po puszczy przedstawia trudna pielgrzymke, jaka wielu odbywa, szukajac obiecanego odpoczynku w Kanaan-  _ äPójdzcie do mnie wszyscy, a sprawie wam odpocznienie!" W rzeczywistosci, podobnie jak w figurze, ten obiecany odpoczynek kanaanejski nie jest daleko, jesli dzieci Boze maja wystarczajaco silna wiare, aby go juz teraz osiagnac i przez te wiare do niego wejsc. Bóg obficie zaopatrywal ich we wszystko, czego potrzebowali. Oni jednak podrózowali po pustyni Synaj, szukajac odpoczynku i nie znajdujac go, poniewaz nie mieli wystarczajacej wiary w Boskie obietnice. Niektórzy bladza w ten sposób przez dlugi czas. Inni nigdy nie wchodza do Kanaanu wlasnie z powodu niewiary. Jednak chociaz cielesny Izrael w ten i inne sposoby byl uzyty do przedstawienia Izraela duchowego, to w naszym badaniu <str. 26> odnoszacym sie do Przybytku stanowi on zupelnie inny obraz. Tutaj niewatpliwie Izrael przedstawia caly rodzaj ludzki. Ofiara za grzech, ofiary pojednania itd. skladane w figurze za nich (i tylko za nich), przedstawialy älepsze ofiary" i pojednanie, sprawowane za caly rodzaj ludzki, jak czytamy:  _ äOn jest ublaganiem za grzechy nasze, a nie tylko za nasze, ale tez za grzechy wszystkiego swiata" (1 Jana 2:2; Hebr. 9:23). Jednym slowem-Izrael byl figura, podobnie jak Przybytek, kaplani, Lewici i ofiary. To, co w sposób symboliczny bylo tam czynione dla Izraela, po pierwszym przyjsciu Chrystusa odbywa sie na wyzszym poziomie i na wieksza skale. Jest to rzeczywistosc, której tamte wydarzenia byly figura, czyli äcieniem".

 

Jak Izrael wyobrazal swiat, tak Lewici byli odpowiednikiem ädomowników wiary", czyli wszystkich wierzacych w Jezusa i okup. Kaplanstwo, jedno cialo pod przewodnictwem jednego najwyzszego kaplana, przedstawialo Maluczkie Stadko. Grupa ta, wraz ze swoja Glowa, czyli Najwyzszym Kaplanem, stanowi Królewskie Kaplanstwo, którego czlonkowie po zakonczeniu obecnego czasu ofiar maja byc królami i kaplanami Boga i panowac na ziemi (Obj. 5:10). Patrzac w ten sposób, widzimy Jezusa, Najwyzszego Kaplana, nie bedacego kaplanem wedlug porzadku Aaronowego. Aaron byl jedynie figura wiekszego i wspanialszego wyznania, czyli porzadku, przedstawial Glowe prawdziwego kaplanstwa, którego kaplanstwo Aaronowe bylo tylko obrazem. (Hebr. 3:1; 4:14) Kaplanstwo Aaronowe przedstawialo glównie ponizenie i cierpienia Chrystusa, mniej Jego przyszla chwale. Obrazem Chrystusa, jako Królewskiego Kaplanstwa, byl Melchizedek.

 

Jednak zanim kaplani, czlonkowie Ciala Chrystusowego, królewskie kaplanstwo, polacza sie ze swoja Glowa i rozpoczna panowanie, musza najpierw äz Nim cierpiec", majac udzial w pozafiguralnych ofiarach, o czym wkrótce sie przekonamy (2 Tym. 2:12).

 

Apostol Piotr pokazuje, kogo przedstawiali kaplani obrzadku Aaronowego, kiedy zwracajac sie do uswieconych, mówi:  _ Äi <str. 27> wy budujcie sie w kaplanstwo swiete, ku ofiarowaniu ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa. Wy jestescie królewskim kaplanstwem" (1 Piotra 2:5,9). Wszyscy oni sa slugami Prawdy, choc nie wszyscy sa kaznodziejami i doktorami teologii. Kazdy z nich musi miec udzial w ofiarowaniu samego siebie, zanim bedzie uznany godnym wspóldziedzictwa z Jezusem Chrystusem. Obietnica królowania z Nim jest tylko dla tych, którzy z Nim cierpia (Rzym. 8:17).

 

Apostolowie wielokrotnie wskazywali, ze Glowa, czyli Najwyzszym Kaplanem tego kaplanstwa, Maluczkiego Stadka, jest nasz Pan Jezus Chrystus. My zacytujemy tylko jeden werset:  _ äBracia swieci [Królewskie Kaplanstwo], powolania niebieskiego uczestnicy, obaczcie apostola i najwyzszego kaplana wyznania naszego [naszego porzadku kaplanstwa], Chrystusa Jezusa" Hebr. 3:1.

 

Przechodzac do rozwazan nad ustanowieniem figuralnego kaplanstwa, zauwazamy, ze ród Lewiego (przedstawiajacy wszystkich usprawiedliwionych wierzacych) istnial przed zalozeniem kaplanstwa. Podobnie w pozafigurze: Królewskie Kaplanstwo zaistnialo wraz z namaszczeniem Jezusa, Najwyzszego Kaplana (przy Jego chrzcie, Luk. 3:22; Dzieje Ap. 10:38). Jednak wierzacy, usprawiedliwieni z wiary w Chrystusa, zyli o wiele wczesniej. Na przyklad Abraham wierzyl Bogu i byl usprawiedliwiony przez swoja wiare (Rzym. 4:2-3). Chociaz w jego czasach nie istniala nawet figura, to jednak Abraham, jako usprawiedliwiony wierzacy, byl jednym z ädomowników wiary", wyobrazanych przez Lewitów. Jednak zaden czlonek królewskiego kaplanstwa nie byl wybrany, zanim Najwyzszy Kaplan tego obrzadku nie zostal ustanowiony na swoim urzedzie. Od tego momentu rozpoczelo sie przygotowywanie i ustanawianie kaplanów, bedace szczególnym dzielem ery chrzescijanskiej, czyli wieku Ewangelii. W ten sposób kaplani, obecnie ustanawiani i skladajacy samych siebie na ofiare, sa przygotowywani jako Boskie narzedzia przeznaczone do stanu królewskiego, aby blogoslawili wszystkie narody ziemi. <str. 28>

 

Kaplanstwo

 

Warto zauwazyc, ze w kazdej ceremonii zwiazanej z ustanowieniem i sluzba kaplanstwa Najwyzszy kaplan zawsze wystepowal jako pierwszy. Podobnie rzecz sie ma w pozafiguralnym kaplanstwie: Jezus byl pierwszy-byl Wodzem i Przewodnikiem uczac jasno, ze nikt Go nie poprzedzal. Widzimy wiec, ze zaden z patriarchów ani proroków nie nalezal do Maluczkiego Stadka, Królewskiego Kaplanstwa, zwanego tez Oblubienica i Malzonka Barankowa. Chociaz otrzymaja oni wielkie blogoslawienstwo jako sludzy Panscy, ich sluzba nie bedzie tak wspaniala, jak sluzba kaplanów, ani tez ich chwala nie bedzie tak wielka. Niemniej jednak dzielo i chwala tej grupy, wyobrazanej przez Lewitów, beda z pewnoscia wielkie.

 

  _ äWaska droga, prowadzaca do zywota" (niesmiertelnosci) nie byla otwarta przed przyjsciem Jezusa. On byl pierwszy, który nia szedl-äi zywot na jasnie wywiódl i niesmiertelnosc" (2 Tym. 1:10). Chociaz wszyscy wierni wyznawcy (Lewici) stana sie posiadaczami zycia wiecznego, podobnie jak swiat (wyobrazany przez äobóz izraelski"), jezeli przyjmie je podczas wieku Tysiaclecia, to jednak tylko kaplanstwo-zwyciesko idace sladami swojego Wodza waska droga do zywota, poswiecajac ziemskie korzysci i w ten sposób dazac do chwaly, czci i niesmiertelnosci (Rzym. 2:7) -posiadzie zycie w nieograniczonym wymiarze, zwane niesmiertelnoscia, pierwotnie posiadane tylko przez Boga Jahwe oraz naszego Pana Jezusa Chrystusa po Jego zmartwychwstaniu. (Patrz: Boski Plan Wieków, rozdzialy X i XI).

 

Namaszczenie

 

Wedlug prawa namaszczenie bylo ceremonia objecia sluzby przez kaplanów. Byli pomazywani do tego urzedu szczególna mascia, zwana äswietym olejem pomazania". Ten olej <str. 29> sluzyl wylacznie kaplanom i nikt inny nie mial prawa go posiadac ani sporzadzac (2 Mojz. 30:25-33, 38). Ten olej przedstawia Swietego Ducha przysposobienia synowskiego, przez którego my, prawdziwe Królewskie Kaplanstwo, jestesmy zapieczetowani jako synowie Bozy. W ten sposób bywaja pomazywani tylko poswieceni, czyli kaplani.

 

Aaron, figuralny Najwyzszy Kaplan, przedstawial Jezusa-Glowe i Kosciól jako czlonków Jego Ciala-wielkiego pozafiguralnego Najwyzszego Kaplana. Aaron, bedac jak inni jedynie grzesznym czlowiekiem, musial sie obmywac, aby odpowiednio wyobrazac czystosc pozafigury-nie znajacego grzechu Jezusa i Jego Kosciól, obmyty Jego drogocenna Krwia i woda przez Slowo (Efez. 5:26). Po obmyciu Aaron byl odziewany w szate chwaly i pieknosci (2 Mojz. 28) i na koniec na jego glowe wylewano olej namaszczenia (2 Mojz. 29:7). Kazda czesc jego wspanialego ubioru przedstawiala wlasciwosci i moc Wielkiego Wybawiciela-Glowy i Ciala, zgodnie z tym, co przewidzial Jahwe, patrzac w przyszlosc, na czas äobjawienia sie synów Bozych" i wypelnienia sie w nich Jego obietnic.

 

Najwyzszy Kaplan w szatach figuralnej äczci i ozdoby"

 

  _ Äa tec sa szaty, które urobia: Napiersnik i naramiennik, i plaszcz, i suknia haftowana, czapka i pas" -2 Mojz. 28:4.

 

Biala plócienna suknia przedstawiala czystosc Najwyzszego Kaplana, podczas gdy hafty na niej pokazywaly owoce tego czystego charakteru w uczynkach laski.

 

Nad czolem Kaplan nosil czapke-pasek bialego plótna (symbol sprawiedliwosci). Do tej czapki za pomoca niebieskiego sznurka byla przymocowana zlota blacha, czyli korona; wskazuje to, ze owa korona sprawiedliwie nalezala do niego. <str. 30>

 

Na zlotej blasze znajdowal sie napis  _ äSwietosc Panu". Oglaszal on: ten Najwyzszy Kaplan jest calkowicie poswiecony wykonaniu zamiarów Bozych. Zlota korona byla takze oznaka jego królewskosci: Chrystus ma byc äkaplanem na stolicy swojej" -äkaplanem na wieki wedlug porzadku Melchizedekowego" -Zach. 6:13; Psalm 110:4; Hebr. 7:17.

 

Plócienny pas oznaczal sprawiedliwego sluge: plótno-sprawiedliwosc, pas-sluzba.

 

Niebieski plaszcz symbolizowal jego wiernosc. Fredzle plaszcza stanowily zlote dwoneczki i jablka granatowe. Jablko granatowe, bedace wybornym owocem, wskazywalo, ze wierne wykonanie dziela Zbawiciela przynioslo obfity owoc-odkupienie utraconego zycia rodzaju ludzkiego. Zlote dzwoneczki znaczyly, ze kiedy nasz Najwyzszy Kaplan ukaze sie w chwale i pieknosci, to owoc ofiarniczego dziela bedzie manifestacyjnie pokazany wszystkim-ogloszony calemu swiatu tak jak w figurze dzwoneczki oglaszaly to calemu Izraelowi. Jest to ukazane w fakcie bliskosci dzwoneczków i jablek: dzwiek zwracal uwage na znajdujace sie zaraz obok nich owoce.

 

Naramiennik (efod) byl sporzadzony z tkaniny zawierajacej fioletowe, niebieskie, szkarlatne, biale i zlote nitki, misternie i pieknie splecione razem. Skladal sie on z dwóch czesci, zwieszajacych sie z przodu i z tylu. Te dwie czesci byly zlaczone dwiema zlotymi klamrami, spoczywajacymi na ramionach kaplana. Naramiennik przedstawia dwa wielkie przymierza-przymierze Abrahamowe, symbolizowane przez czesc przednia, oraz Nowe Przymierze, obrazowane przez czesc tylna. W ten sposób widzimy, ze oba przymierza sa zalezne od Najwyzszego Kaplana. Oba sa na niego wlozone i jezeli on nie zdola ich uniesc, nie zdola wypelnic ich warunków i zobowiazan, to przymierza te upadna. Ale, dzieki Bogu te przymierza sa polaczone i mocno spiete na Nim zlotymi klamrami (moca Boza), a takze przymocowane äprzepasaniem" -sznurem z tego samego materialu, co naramiennik. <str. 31>

 

NAJWYZSZY KAPLAN

 

W SZATACH WYOBRAZAJACYCH PRZYSZLA CHWALE CHRYSTUSA

 

<str. 32> <str. 33>

 

  _ äPrzepasanie" zdaje sie mówic: To jest sluga, a poniewaz jest to przepasanie naramiennika, widzimy, ze ten sluga jest  _ äAniolem [sluga] przymierza, którego wy zadacie" -Mal.3:1.

 

Jedna czesc naramiennika, przedstawiajaca Nowe Przymierze, byla zagwarantowana na Kalwarii; czyz smierc naszego Pana nie byla äkrwia nowego przymierza", w której maja udzial Jego czlonkowie? (Mat. 26:28; 1 Kor. 10:16).

 

Druga czesc jest jeszcze niekompletna. Jedynie nasz Ojciec Niebieski widzi jej wypelnienie w przyszlosci: przymierze Abrahamowe obiecywalo rozwój nasienia Abrahama, przez które Nowe Przymierze bedzie blogoslawilo wszystkich ludzi, a to nasienie nie jest jeszcze kompletne. Prawda jest, ze Jezus byl tym nasieniem, ale Bóg przewidzial i przepowiedzial wieksze, duchowe nasienie, które ma zawierac Cialo-Kosciól wraz z jego Glowa (Gal. 3:16, 29). Apostol wskazuje, ze ziemskie nasienie Abrahama takze bedzie mialo udzial w dziele blogoslawienia swiata. Jednak to duchowy Izrael stanowi prawdziwe nasienie, jak napisano:  _ äNie bedzie dziedziczyl syn niewolnicy z synem wolnej" -Gal. 4:22-31.

 

Co do ziemskiego nasienia Abrahama, Apostol udowadnia, ze nie bedzie ono czescia blogoslawionego Najwyzszego Kaplana:  _ Äa tak wedlug Ewangelii [duchowej czesci przymierza] nieprzyjaciólmi sa [nasienie wedlug ciala] dla was; lecz wedlug wybrania sa [nadal] milymi dla ojców. Albowiem darów swoich i wezwania Bóg nie zaluje. A toc bedzie przymierze moje z nimi-przyjdzie z Syonu [duchowy Kosciól] wybawiciel [ten wielki Najwyzszy Kaplan, sluga przymierza-Jezus, Glowa i Maluczkie Stadko-Jego Cialo] i odwróci niepoboznosci od Jakuba". Beda oni jako pierwsi blogoslawieni przez duchowe, czyli prawdziwe nasienie i pózniej moga stac sie jego wspólpracownikami (Rzym. 11:26-29).

 

Tak wiec, po uzupelnieniu duchowego nasienia o Cialo Chrystusowe musi byc takze spelniona dodatkowa obietnica, dana Abrahamowi odnosnie jego ziemskiego nasienia: nasienie wedlug ciala musi stac sie tak liczne äjako piasek na brzegu morskim", podczas gdy nasienie duchowe jest porównane do ägwiazd na niebie" (1 Mojz. 22:17). Izrael musi najpierw zwrócic sie ku sprawiedliwosci i prawdzie; potem stanie sie narzedziem, przez które nasienie duchowe bedzie spelnialo obietnice blogoslawienia calej ludzkosci Prawda i laska.

 

Kolory naramiennika: szkarlatny, niebieski, fioletowy itd. wskazywaly na warunki dwóch przymierzy. Szkarlat pokazuje, jak przez krew okupu Bóg zapewnil odkupienie z przeklenstwa Adamowego. Biale plótno wskazuje na przywrócenie czlowieka do jego pierwotnej czystosci. Kolor niebieski wskazuje na zapewnienie mu pomocy i mozliwosci wiernego utrzymania jego prawego charakteru. Kolor fioletowy obwieszcza królewska wladze dzialajaca w Królestwie. Wszystkie te blogoslawienstwa, splecione razem, sa zapewnione przez Boska moc pomazanego Kaplana, symbolizowana przez zlota nitke wpleciona w tkanine. Tym sposobem Jahwe wlozyl oba te przymierza odnoszace sie do ludzi na Tego, który jest zdolny i chetny wykonac chwalebne, zagwarantowane przymierzem blogoslawienstwa äw czasie wlasciwym".

 

Napiersnik sadu znajdowal sie na przodzie naramiennika. Byl on zawieszony na zlotym lancuchu, polaczonym ze zlotymi klamrami na ramionach, a do naramiennika byl przymocowany sznurkiem, przewleczonym przez zlote pierscienie. To polaczenie bylo tak ukryte pod spodem, ze przypadkowemu obserwatorowi napiersnik mógl wydawac sie czescia efodu (2 Mojz. 28:26-28). Napiersnik pieknie przedstawial Zakon: Nie byl on czescia przymierza Abrahamowego, ale byl do niego äprzydany" (Gal. 3:19). Izraelici nie widzieli ukrytego zwiazku i uwazali przymierze Abrahamowe i äzakon, który po czterech set i po trzydziestu latach nastal" za jedno i to samo. Jednak ap. Pawel wykazuje, ze Bóg zaplanowal <str. 34> dwa nasienia-cielesne i duchowe-i ze przymierze oraz Zakon byly dwiema róznymi rzeczami, äzeby byla warowna obietnica wszystkiemu nasieniu, nie tylko temu, które jest z Zakonu, ale i temu, które jest z wiary" (Rzym. 4:16). <str. 35>

 

Ten symbol Zakonu (napiersnik) byl jedna z najpiekniejszych czesci szat najwyzszego kaplana. Byl zrobiony z tego samego materialu, co naramiennik. Na nim znajdowalo sie dwanascie oprawionych w zloto klejnotów, na których byly wyryte imiona dwunastu pokolen Izraela. Napiersnik byl przymocowany na sercu najwyzszego kaplana, co oznacza, ze byl mu bardzo drogi. Okrywal jego serce jako äpancerz sprawiedliwosci". To, co odrzucalo wszelka niedoskonalosc, bylo mu mile:  _ äAbym czynil wole twoja, Boze mój! pragne, albowiem zakon twój jest w posrodku wnetrznosci moich" -Ps. 40:9.

 

Ten napiersnik mial dwie piedzi dlugosci i jedna piedz szerokosci. Zlozony na pól, mial jedna piedz szerokosci i jedna dlugosci. Ten rozmiar-piedz-wskazywal, ze prawo Boze jest pelna miara mozliwosci doskonalego czlowieka. Czlowiek Jezus Chrystus, bedac doskonalym, byl jedynym, który kiedykolwiek wypelnil Zakon. Tym, którzy stanowia Maluczkie Stadko, Jego Cialo, ta sprawiedliwosc zostala przypisana i dlatego moga rzeczywiscie powiedziec: äsprawiedliwosc Zakonu jest wypelniona w nas".

 

Fakt, ze napiersnik byl podwójny, i ze obie jego czesci byly tej samej wielkosci, wyobrazal litere i ducha Zakonu. Wierzchnia czesc zawierala drogie kamienie i zwieszala sie na zlotych lancuszkach przyczepionych do klamer efodu. Spodnia czesc byla przymocowana do naramiennika. Ta spodnia czesc, przytwierdzona do efodu (przymierza), wydaje sie przedstawiac litere Zakonu, tak jak byl on dany cielesnemu Izraelowi. Przednia czesc wydaje sie byc obrazem ducha Zakonu wypelnionego w nas, äktórzy nie wedlug ciala chodzimy, ale wedlug Ducha" -Rzym. 8:4. Te dwie czesci stanowia wlasciwie jednosc, ale tylko na wierzchniej czesci sa umieszczone drogie kamienie. <str. 36>

 

Czyste zloto jest symbolem rzeczy boskich. Zaleznosc wierzchniej czesci Zakonu od zlotych klamer, do których byla przymocowana zlotymi lancuchami, zdaje sie uczyc, ze Zakon jest Boski. My zas wiemy, ze to wlasnie dzieki Bozej pomocy jestesmy w stanie chodzic nie wedlug ciala, ale wedlug Ducha. Jest to ta faza Zakonu, która zawiera klejnoty oprawione w zloto, symbolizujace prawdziwy Izrael, Panskie Maluczkie Stadko:  _ äCic mi beda, mówi Pan Zastepów, w dzien, który ja uczynie, wlasnoscia1" -Mal. 3:17. W ten sposób jestesmy zanurzeni w zlocie (Boska natura) i podtrzymywani zlotym lancuchem Boskich obietnic. Cóz wiec dziwnego, ze äona sprawiedliwosc zakonu jest wypelniona w nas"? -Rzym. 8:1,4.

 

1 KJ äklejnotami" -przyp. tlum.

 

Gdy Aaron stal ubrany w te piekne szaty o tak wielkim pozafiguralnym znaczeniu i byl namaszczony swietym olejem, jego glowa wyobrazala Jezusa, Glowe Kaplanstwa, zas jego cialo przedstawialo Kosciól, zupelny w Chrystusie. Jakze imponujacy i pelen znaczenia jest ten obraz Najwyzszego Kaplana bez zmazy, odzianego w moc i wladze, aby wypelniac przymierza Jahwe!

 

Kaplani-  _ äCialo"

 

Widzimy, ze Cialo, czyli czlonkowie Najwyzszego Kaplana, sa jeszcze raz zobrazowani w kaplanach. Kazdy kaplan nosil czapke, przykrywajaca jego glowe. Oznaczalo to, ze nie jest on glowa kaplanstwa, ale jedynie czlonkiem Ciala. Bóg dal Jezusa äza Glowe nad wszystkim Kosciolowi, który jest cialem jego" -Efez. 1:22, 23. Z tego samego powodu ap. Pawel nalega, aby glowa kobiety byla nakryta na znak, ze kobieta nie jest glowa. Maz i zona sa obrazem Jezusa i Jego Oblubienicy-Kosciola Pierworodnych.

 

Kaplani byli odziani w lniane szaty i przewiazani pasami. Ich szaty symbolizowaly przypisana im sprawiedliwosc Jezusa. Pasy oznaczaja, ze sa oni slugami sprawiedliwosci. <str. 37> Najwyzszy Kaplan nosil podobne szaty podczas sprawowania ofiar w Dniu Pojednania, a szaty chwaly i pieknosci nakladal po dokonaniu pojednania.

 

Namaszczenie Kaplana

 

Podobnie jak na glowe Aarona byl wylany swiety olej, tak nasza Glowa, Pan Jezus, byl pomazany pozafiguralnym olejem-Duchem Swietym. Stalo sie to na brzegu Jordanu, kiedy poswiecil sie, majac trzydziesci lat. Zostal wtedy pomazany äolejkiem wesela nad uczestników swoich" -jako Glowa wszystkich swych wspóldziedziców. Pewna miara Ducha Swietego jest dana kazdemu czlonkowi, który poswieca sie w ten sposób; ale Jemu Jahwe dal Ducha änie pod miara" -Jan 3:34. Sw. Jan widzial i zapisal, ze nasz Najwyzszy Kaplanbyl w ten sposób pomazany, a sw. Piotr dodaje swoje swiadectwo:  _ äJako Jezusa z Nazaretu pomazal Bóg Duchem Swietym i moca" -Jan 1:32; Luk. 4:1; Dzieje Ap. 10:38.

 

Olej pomazania byl wylewany tylko na glowe. Kaplani nie byli pojedynczo pomazywani*. Byli uwazani za czlonków ciala najwyzszego kaplana i otrzymywali namaszczenie w nim, jako ich glowie. Podobnie i pozafiguralni kaplani sa uczestnikami Ducha Chrystusowego i tylko ci, którzy sa w Chrystusie Jezusie, maja udzial w pomazaniu pieczetujacym wszystkich, którzy beda uznani za dziedziców Boskich obietnic i wspóldziedziców z ich Panem, Jezusem Chrystusem (Efez. 1:13, 14; 4:30).

 

* 2 Mojz. 30:30 mówi o pomazaniu Aarona i jego synów. W wersecie tym zawarta jest mysl, ze kazdy z kolejnych synów Aarona zajmujacych urzad najwyzszego kaplana mial byc pomazany, tak jak i sam Aaron byl pomazany na poczatku.

 

Olej äsciekal... na podolek szat jego [najwyzszego kaplana]" (Ps. 133:2), pokazujac w ten sposób, jak wszyscy czlonkowie Ciala Chrystusowego maja byc uczestnikami tego samego pomazania, co ich Glowa.  _ äTo pomazanie, którescie <str. 38> wy wzieli od niego, zostaje w was" -1 Jan 2:27. Ten olej zaczal splywac na Cialo w dniu Piecdziesiatnicy i splywa w ciagu wieku Ewangelii, pomazujac tych, którzy sa prawdziwie ochrzczeni w Chrystusie, czyniac ich, wraz z Glowa, królami i kaplanami Boga, majacymi królowac tysiac lat (Obj. 20:6). W ten sposób widzimy, ze Aaron, odziany i namaszczony, przedstawial calego Chrystusa-kompletne nasienie Abrahama, w którym Bóg zamierza blogoslawic wszystkie narody ziemi. Nie zapominajmy jednak, ze patrzylismy na wielkiego Wybawiciela z Boskiego punktu widzenia i wraz z Nim spogladamy na czas Jego objawienia sie-swit dnia Tysiaclecia, kiedy wszyscy czlonkowie stana sie jednym Cialem i kiedy swiety olej splynie äna podolek szat jego", pomazujac kazdego czlonka (2 Mojz. 10:7). Wtedy rozpocznie On dzielo blogoslawienia rodzaju ludzkiego. O chwalebne panowanie tego Królewskiego Kaplana ciagle sie modlimy:  _ äPrzyjdz Królestwo Twoje, badz wola Twoja na ziemi". <str. 39>

ROZDZIAL III—POSWIECENIE KAPLANÓW

 

3 Ksiega Mojzeszowa 8:14-33

 

ODLACZENI DO SLUZBY BOZEJ-  _ Äbadz WIERNY AZ DO SMIERCI" -  _ Äposwieccie SIE", A  _ Äja POSWIECE WAS" -CIELCE I BARANY POSWIECENIA-NAMASZCZAJACY OLEJ POSWIECENIA.

 

Poswiecenie kaplanów bylo obrazem poswiecenia ludzkiej natury Pana Jezusa i Jego Ciala, Kosciola, pod wole Jahwe: Jezus byl posluszny az do smierci i podobnie czlonkowie Jego Ciala cierpia dla sprawiedliwosci äaz do smierci". Przez te pozafiguralne ofiary, skladane podczas wieku Ewangelii, cale Cialo (podobnie jak Glowa, symbolizowana przez samego Aarona), przedstawione w synach Aarona, jest poswiecane do swojego przyszlego dziela królów i kaplanów. Dzielem tym bedzie przywrócenie rodzaju ludzkiego do pierwotnej doskonalosci, królowanie nad nim i blogoslawienie go. Poswiecenie to oznacza poddanie wszystkiego pod wole Boza w Jego sluzbie. Trudne polozenie ofiarników staje sie sposobnoscia dla Jehowy: kiedy kaplani poswiecaja wszystko, co maja, wszystko, czym sa, wszystko, na co maja nadzieje jako istoty ludzkie, oddajac to na zniszczenie i w <str. 40> ten sposób stajac sie wspólofiarnikami z Jezusem, swoim Zbawicielem, wtedy Jehowa akceptuje ich ofiare i spladza ich do nowej natury-do natury duchowej. To jednak nie wszystko: jako nagrode za wiernosc Bóg obiecuje nadanie najwyzszego stopnia egzystencji duchowej-Boskiej natury. Sa oni zarazem uznani za duchowych synów Boga (Gal. 4:4-7; 2 Piotr 1:4).

 

  _ äBadz wierny az do smierci"

 

Obrazy, o których mówimy, ucza tez, ze niektórzy poswiecajacy sie i w ten sposób przylaczajacy sie do królewskiego kaplanstwa nie osiagna przyszlej sluzby królewskiej. Potwierdza to jasno takze Nowy Testament. Jedna klasa ma byc äzbawiona jako przez ogien", jako ci, äktórzy przyszli z ucisku wielkiego". Nie osiagna jednak nagrody, o która starali sie na poczatku swego poswiecenia. Nie docenili oni w wystarczajacym stopniu przywileju poswiecenia sie jako kaplani. Nie byli wystarczajaco gorliwi w äcierpieniu z Nim" -z Najwyzszym Kaplanem. Zastanowimy sie nad nimi pózniej, rozwazajac ofiary Dnia Pojednania.

 

Jeszcze inna klasa poswiecajacych sie jako kaplani, którzy nie zdobeda królewskich blogoslawienstw obiecanych tym kaplanom, zostanie unicestwiona przez wtóra smierc. Mówi o niej wyraznie Nowy Testament (Hebr. 6:4-6; 10:28-31;  _ 1Jan 5:16), jest ona takze pokazana w figurach, czyli cieniach sluzby sprawowanej w Przybytku.

 

Na poczatku czterej synowie Aarona reprezentowali kaplanstwo, lecz dwóch z nich zostalo unicestwionych, co odpowiada dwóm klasom opisanym powyzej. Zadna z nich nie stala sie Królewskim Kaplanstwem. Jedni umieraja wtóra smiercia, a drudzy zostaja od tego zachowani äprzez ogien" -cierpienie, oczyszczenie. Aaronowi i dwóm pozostalym synom zabroniono oplakiwac braci, którzy zostali w ten sposób odcieci. Oznacza to, ze wszyscy wierni kaplani uznaja sprawiedliwosc Boskich decyzji i przyjma je w pokornym <str. 41> unizeniu mówiac:  _ äSprawiedliwe i prawdziwe sa drogi twoje, o królu swietych". Rzeczywiscie przynosi to swietym blogoslawienstwo, sklaniajac ich do wiekszej gorliwosci:  _ äBójmyz sie tedy, aby snac, zaniedbawszy obietnicy o wejsciu do odpocznienia jego, nie zdal sie kto z was byc uposledzony" -Hebr. 4:1, por. tez 3 Mojz. 10:1-7; Obj. 15:3.

 

  _ äPoswieccie sie", a  _ äJa poswiece was"

 

Zaproszenie do poswiecenia, uswiecenia lub odlaczenia do sluzby Bozej, skierowane do usprawiedliwonego wierzacego, jest zaproszeniem go do zlozenia na ofiare ziemskich korzysci i praw. Bóg ze swej strony obiecuje, ze takie ofiary beda swiete i przyjemne dzieki zasludze naszego Odkupiciela i ze w zamian przyjmie On nas jako nowe stworzenia, spladzajac nas do nowej natury przez Swietego Ducha Prawdy. W taki sposób Bóg uswieca, czyli odlacza takich, którzy sa uznani za swiete nowe stworzenia.

 

Obrazowa ceremonia poswiecenia, dokonywana wzgledem figuralnych kaplanów, pokazuje dwie czesci poswiecenia: nasz udzial-oddanie ludzkiej natury i jej praw, a takze czesc Boska-akceptacje naszej ofiary, odlaczenie i uznanie nas za nowe stworzenia. Nowa, duchowa natura byla pokazana w Aaronie i jego synach; poswiecona nature ziemska wyobrazaly cielec i barany skladane na oltarzu (3 Mojz. 8:14-33).

 

Najpierw przyprowadzono cielca na ofiare za grzech äi wlozyl Aaron i synowie jego rece swe na glowe cielca", co oznaczalo ze ta ofiara ich przedstawiala. Od tego momentu wszystko, co dzialo sie z cielcem, przedstawialo to, co mialo przyjsc na Jezusa i Jego Cialo Kosciól jako istoty ludzkie. Cielec byl oddany Zakonowi (wyobrazanemu przez Mojzesza), aby uczynic zadosc wymaganiom Prawa co do Izraela, przedstawiajacego ogólnie caly rodzaj ludzki. Aby tego dokonac, <str. 42> cielec musial byc zabity-äi zabil go Mojzesz". Potem Mojzesz pomazal krwia rogi oltarza.  _ äPalec" Zakonu wskazywal w ten sposób, ze Bóg mógl zaakceptowac oltarz ziemskich ofiar tylko dzieki przelanej krwi (oddanemu zyciu). Wszyscy, którzy uznaja wladze oltarza (rogi sa symbolem wladzy), musza najpierw uznac krew, która go uswieca. Krew wylana u podnózka oltarza pokazywala, ze przez krew ofiary (oddane zycie) nawet ziemia zostala wykupiona spod przeklenstwa.  _ äNa wykupienie nabytej wlasnosci" -Efez. 1:14.

 

Nastepnie Mojzesz wzial cielca, jego skóre, mieso itd. i spalil to poza obozem (werset 17). W ten sposób czlowieczenstwo kompletnego Chrystusa-Glowy i Ciala-staje sie äofiara za grzech", cierpiac zniszczenie, na które zostal skazany swiat. Ostatecznie bedzie on uwolniony dzieki tej ofierze. Zasluga lezy w ofierze naszego Pana, a my, Jego bracia, mamy przywilej dopelniania miary Jego cierpien jako czlonkowie Jego Ciala (Kol. 1:24). Podczas gdy czlowieczenstwo Królewskiego Kaplanstwa ulega zniszczeniu jako wzgardliwa rzecz w oczach swiata (bylo to pokazane w spaleniu cielca poza obozem), Bóg przyjmuje jednak poswiecenie serca, które pobudza ofiare i mówi:  _ äOto ide, abym czynil wole Twoja, o Boze". Bylo to wyobrazone przez ofiarowanie na oltarzu, jako wonnosc Panu, tluszczu i wnetrznosci organizmu wytwarzajacego zycie.

 

KAPLAN-W SZACIE LNIANEJ

 

Inne cechy tego samego poswiecenia byly pokazane w dwóch baranach, wymienionych w wersetach 18 i 22. Pierwszy z nich byl ofiara calopalna. Aaron i jego synowie wkladali rece na glowe zwierzecia, co oznaczalo, ze sa przez nie wyobrazani. Barana zabito, jego krwia pokropiono oltarz, a Mojzesz äporabal go na sztuki... i spalil glowe i sztuki, i tlustosc, a wnetrznosci i glowe oplukal woda". W ten sposób podczas calego wieku Ewangelii Jezus i Jego Cialo, Kosciól, sa ofiarowywani, czlonek po czlonku, na oltarzu przed Bogiem. <str. 43> <str. 44> <str. 45> Sa oni jednak policzeni razem jako jedna ofiara. Najpierw na oltarzu zostala polozona Glowa i odtad wszyscy, którzy äumarli z Nim" sa oczyszczani, tak jak w obrazie, woda-przez Slowo-i uznani za ofiarowanych na tym samym oltarzu, co Glowa. Palenie ofiary na oltarzu pokazuje, w jaki sposób Bóg przyjmuje te ofiare jako äwdzieczna wonnosc".

 

Drugi baran, baran poswiecenia, pokazywal efekt wywolany w nas przez ofiarowanie, tak jak pierwszy baran pokazywal Boskie spojrzenie na poswiecenie. Aaron i jego synowie wkladali na barana rece, pokazujac, ze sa przez niego wyobrazani. Mojzesz zabijal go i bral krew (poswiecone zycie), pomazujac Aarona i kazdego z jego synów osobno, co oznacza, ze nasze poswiecenie jest sprawa indywidualna. Pomazywane byly: koniec prawego ucha, kciuk prawej reki i wielki palec prawej nogi. W ten sposób przez nasze poswiecenie jestesmy zdolni miec äposluch wiary" i doceniac Boskie obietnice, co jest mozliwe tylko dla poswieconych. Nasze rece takze sa poswiecone, tak, ze cokolwiek czynimy, czynimy z zamilowaniem, jako dla Pana. Poswiecone sa tez nasze stopy; odtad äpostepujemy nie jako inni poganie", lecz ächodzimy w nowosci zywota", ächodzimy wiara", ächodzimy wedlug ducha", ächodzimy w swiatlosci", a nawet äjakosmy przyjeli Chrystusa, tak w nim chodzimy" -wersety 23 i 24.

 

Najlepsze czesci barana-wnetrznosci i tluszcz-wyobrazaly uczucia naszych serc, nasze najlepsze zdolnosci. Wkladano je w rece kaplanów, którzy dokonywali äobracania" -tam i sam przed Panem. Obracanie oznaczalo, ze skladanie ofiary nie trwa jedynie chwile, dzien lub rok, ale ze jest to ustawiczne podtrzymywanie naszego przywiazania az do momentu, kiedy Pan przyjmie nas jako tych, którzy ukonczyli bieg. Nastepnie Mojzesz odbieral ofiare z ich rak (kaplani jej nie odkladali), a Boska akceptacja byla manifestowana <str. 46> ogniem. Podobnie my, Królewskie Kaplanstwo, nie mozemy odkladac czy przerywac ofiarowywania wszystkich naszych zdolnosci w sluzbie Bozej, gdy jeszcze je posiadamy, az wszystkie sa zuzyte dla Pana, a On sam powie: Dosyc-wstap wyzej. Kiedy milosc (tluszcz) naszej wewnetrznej istoty zostaje polozona na oltarzu, pomaga to zwiekszyc ogien Boskiej akceptacji. Im wiecej milosci wiaze sie z naszym poswieceniem Panu, tym szybciej nasza ofiara bedzie strawiona.

 

Kiedy ofiara znajdowala sie w rekach kaplanów, lezaly na niej trzy placki wziete z kosza. Mojzesz kladl te ofiare na rece zarówno najwyzszego kaplana, jak i pozostalych kaplanów.

 

Pierwszy niekwaszony placek przedstawial rzeczywista czystosc Jezusa jako czlowieka, a takze przypisana czystosc Kosciola jako ludzi, tak jak potwierdzal to Zakon (Mojzesz) -usprawiedliwienie-poniewaz äsprawiedliwosc Zakonu jest wypelniona w nas", dopóki jestesmy uznawani za czlonków Jego Ciala (por. Rzym. 8:14). Drugi przasny placek, zmieszany z oliwa, przedstawial mieszkajacego wewnatrz ducha-uswiecenie. Trzeci-krepel-symbolizowal nasza nadzieje i wiare w najkosztowniejsze obietnice chwaly, czci i niesmiertelnosci.

 

Nasze poswiecenie nie moze byc zupelne, ani przyjete bez nastepujacych elementów: usprawiedliwienie (czystosc), uswiecenie przez Ducha i wiare w Prawde oraz wiare w obiecane uwielbienie.

 

Olej namaszczenia byl zmieszany z krwia ofiarowania i uzyty do pokropienia Aarona i jego synów (w. 30). Wskazuje to, ze nasze poswiecenie jest przyjmowane tylko dlatego, ze jestesmy usprawiedliwieni drogocenna krwia naszego Odkupiciela; stad wiemy, ze jestesmy przyjeci tylko äw onym umilowanym" -Efez. 1:6. <str. 47>

 

Gotowanie miesa ofiary (w. 31) nie stanowilo fragmentu ceremonii ofiarowania; bylo to jedynie przygotowanie czesci, które mialy byc jedzone. Wszystko mialo byc zuzyte (w.32), co oznacza, ze mamy byc zupelnie i calkowicie poswieceni, ze nie wolno nam marnowac czasu ani zdolnosci.

 

Siedem dni poswiecenia (w. 33, 35) pokazuje jeszcze raz, ze jestesmy poswieceni na sluzbe Bogu nie na jakis czas, lecz na zawsze.  _ äSiedem" jest w Biblii liczba zupelna i oznacza äwszystko" lub äcalosc" tego, do czego sie odnosi (siedem pieczeci, siedem trab, siedem plag itp.). Werset 36 pokazuje dokonczenie dziela poswiecenia.

 

Nigdy wczesniej nie bylo takiego czasu, w którym byloby bardziej konieczne niz teraz, aby ci, którzy sa poswieceni jako kaplani, starali sie byc äumarlymi z Nim". Kazda z naszych zdolnosci powinna byc äobracana" przed Bogiem, aby Pan mógl przyjac i uzyc nasze talenty na swoja chwale. Jest to szczególnie wazne dla tych, którzy pojmuja nauke Pisma, ze juz niedlugo wszyscy czlonkowie Ciala zostana przyjeci wraz z Glowa jako äwdzieczna won dla Pana". Samoofiarowanie bedzie wtedy zakonczone, a rozpocznie sie chwalebne dzielo blogoslawienia ludzkosci i wypelniania przymierza Bozego.

 

Pozafiguralne poswiecenie pozafiguralnych kaplanów jest ograniczone do wieku Ewangelii. Trwa ono bez przerwy, odkad nasz Pan i Poprzednik äposwiecil samego siebie" i zostanie dokonane, zanim zakonczy sie ten wiek. Jezeli nie zdolamy znalezc sie w klasie kaplanów teraz, w czasie poswiecania, to nie bedziemy w niej takze wtedy, gdy rozpocznie ona swoja sluzbe dla ludzi w Królestwie. Wtedy ci sami kaplani (teraz wzgardzeni przez ludzi, ale bedacy äwdzieczna wonia" dla Pana), otrzymaja takze tytuly królów i razem ze swoja Glowa-Jezusem-beda panowac i blogoslawic wszystkie narody (Obj. 20:6). Czy naprawde pragniemy <str. 48> znalezc sie miedzy tymi, którzy beda spiewali na chwale Najwyzszemu Kaplanowi:  _ äUczyniles nas Bogu naszemu królami i kaplanami i królowac bedziemy na ziemi"? Jezeli tak, to nasze poswiecenie bedzie teraz zupelne, poniewaz tylko äjesli z Nim cierpimy, z Nim tez królowac bedziemy" -2 Tym.2:12.

 

Kosciola Swieta Glowa

 

            Sam Jezus Chrystus jest;

 

On dal nam swoje Slowo,

 

            On dal nam Ducha chrzest

 

I z nieba zszedl na ziemie,

 

            By Ducha Prawdy zlac,

 

By zbawic ludzkie plemie

 

            I zywot wieczny dac.

 

On Królem nad królami,

 

            On wladca wszystkich ziem,

 

On bedzie rzadzic z nami

 

            W Królestwie Bozym swym;

 

I juz sie chwila zbliza,

 

            Radosna chwila ta,

 

Gdy przez zasluge Krzyza

 

            Pan nam korone da.

 

O, czesc Ci, Zbawco swiata,

 

            Za Twa ofiare czesc!

 

Twa krew narody zbrata

 

            I zywot bedzie niesc.

 

Za krwawy pot w Ogrójcu

 

            Niech chwala bedzie Ci!

 

Gdy nas przedstawisz Ojcu

 

            W Królestwa jasne dni. <str. 49>

ROZDZIAL IV—WIELKI DZIEN POJEDNANIA

 

3 Ksiega Mojzeszowa 16:3-33

 

PORZADEK OBRAZU I JEGO POZAFIGURALNE ZNACZENIE-CIELEC-KAPLAN-WEJSCIE DO WNETRZA PRZYBYTKU Z KRWIA-KADZIDLO, WONNOSC I ODÓR-WEJSCIE DO SWIATNICY NAJSWIETSZEJ-KOZIOL PANSKI-KOZIOL AZAZELA-BLOGOSLAWIENIE LUDU.

 

Obraz Dnia Pojednania powinien byc rozpatrywany oddzielnie a zarazem w powiazaniu z innymi obrazami Przybytku. W rzeczywistosci sa to oddzielne obrazy; kazdy z nich dotyczy innego przedmiotu i zawiera inna nauke, a jednak wszystkie pozostaja w zgodzie-jak czesci jednej galerii, bedace harmonijnym dzielem jednego artysty. W kazdym z nich powinnismy szukac najpierw Glowy, a potem Ciala-Kosciola, czyli kaplanów.

 

Aby zrozumiec znaczenie Dnia Pojednania i jego dziela, musimy zdac sobie sprawe, ze choc Pan Jezus jest osobiscie Arcykaplanem dla podporzadkowanego Mu kaplanstwa, Kosciola wieku Ewangelii, swojego Ciala, to jednoczesnie w pelniejszym sensie jest On Glowa, a my czlonkami Ciala Najwyzszego Kaplana dla calego swiata. Podobnie Aaron byl zwierzchnikiem innych kaplanów, a w szerokim i wlasciwym sensie reprezentujac kaplanów byl postanowiony w sluzbie najwyzszego kaplana ädla wszystkiego ludu Izraela". Izrael wyobraza cala ludzkosc, pragnaca oczyszczenia z grzechów i powrotu do laski Bozej i do posluszenstwa. <str. 50>

 

Poswiecenie pozafiguralnego kaplanstwa dotyczy wszystkich czlonków Ciala i trwa przez caly wiek Ewangelii. Podobnie ofiara za grzech, czyli ofiara oczyszczenia, zostala rozpoczeta przez Glowe, a my, czlonkowie Ciala, ädopelniamy ostatków ucisków Chrystusowych". Na dopelnienie tych cierpien potrzebny jest caly wiek Ewangelii (1 Piotra 4:13; Rzym. 8:17; 2 Kor. 1:7; 4:10; Filip. 3:10; Kol. 1:24; 2 Tym. 2:12; 1 Piotra 5:1,10).

 

Dzien Pojednania, bedacy w rzeczywistosci dwudziestoczterogodzinnym dniem, widzimy w pozafigurze jako caly wiek Ewangelii. Wraz z jego zakonczeniem ustaja ofiary, a rozpoczyna sie chwala i blogoslawienstwo. Wielki Arcykaplan swiata (Jezus i Jego Oblubienica, bedacy juz jednoscia-Glowa i skompletowani czlonkowie) zostanie ukoronowany jako Król i Kaplan wedlug porzadku Melchizedekowego. Bedzie on Królem Pokoju-Kaplanem na tronie (Hebr. 5:10).

 

Stanie On wtedy przed swiatem (wyraznie rozpoznawalny, lecz niewidzialny dla cielesnych oczu) nie tylko jako Król i Kaplan, ale takze jako wielki Prorok-äproroka z posrodku ciebie, z braci twej, jakom ja [Mojzesz] jest, wzbudzi tobie Pan, Bóg twój... i stanie sie, ze kazda dusza, która by nie sluchala tego proroka, bedzie wygladzona z ludu". Podczas wieku Tysiaclecia rodzaj ludzki, rzadzony i nauczany przez tego wielkiego Proroka, Kaplana i Króla, zostanie doprowadzony do doskonalej wiedzy i zdolnosci. Bedzie wtedy wymagane doskonale posluszenstwo i wszyscy, którzy go nie okaza, zostana odcieci od zycia bez dalszej nadziei-umra wtóra smiercia (Dzieje Ap. 3:22-23).

 

Pod koniec wieku zydowskiego Jezus zaofiarowal Izraelowi samego siebie jako proroka, kaplana i króla. Bylo to obrazem zaofiarowania sie dla swiata calego Ciala-skompletowanego i uwielbionego Chrystusa. Jako Prorok nauczal ich, jako Kaplan äofiarowal samego siebie", jako <str. 51> Król wjechal do ich stolicy pod koniec swej sluzby. Jednak oni nie przyjeli Go, nie uznali zadnego z Jego urzedów. W czasie wieku Ewangelii Kosciól, czyli Jego Cialo, uznal Go za Nauczyciela poslanego od Boga-wielkiego Proroka, za änajwyzszego kaplana naszego wyznania" i prawowitego Króla. Slowo Boze uczy jednak, ze nie tylko Kosciól ma Go zaakceptowac, ale ze bedzie On (razem ze Swym Cialem, Kosciolem) Prorokiem dla wszystkich ludzi, Kaplanem dla wszystkich ludzi i Królem nad wszystkimi ludami, narodami i jezykami, Panem wszystkich, Kaplanem dla wszystkich i Prorokiem, czyli Nauczycielem wszystkich.

 

W poswieceniu figuralnych kaplanów widzielismy, ze Aaron i jego synowie przedstawiali naszego Pana Jezusa i Jego Cialo jako nowe stworzenia, a cielec symbolizowal ich czlowieczenstwo. W obrazie, nad którym bedziemy sie teraz zastanawiac, Aaron bedzie przedstawial calego Pomazanca (Glowe i Cialo), a dwie rózne ofiary, cielec i koziol, sa tutaj uzyte do pokazania odrebnosci i jednoczesnie podobienstwa cierpien Ciala i Jego Glowy-w ofierze za grzech.

 

Pierwsza ofiara Dnia Pojednania-cielec

 

Cielec przedstawial Jezusa w wieku trzydziestu lat-doskonalego czlowieka, który oddal samego siebie i umarl za nas. Najwyzszy kaplan, jak juz widzielismy, wyobrazal nowa nature Jezusa, pomazana Glowe i wszystkich czlonków Ciala, o których wiedzial wczesniej Bóg. Powinnismy jasno rozumiec i dobrze pamietac* uczyniona tutaj róznice miedzy czlowiekiem a nowym stworzeniem.  _ äCzlowiek Jezus Chrystus, który wydal samego siebie" w wieku lat trzydziestu, to <str. 52> ten, który bedac wczesniej bogatym (w wyzsza nature), dla nas stal sie ubogim. Oznacza to, ze stal sie czlowiekiem, aby mógl zlozyc jedyny mozliwy okup za ludzi-zycie doskonalego czlowieka (1 Kor. 15:21).

 

* Wyklady Pisma Swietego, Tom I, rozdz. X i Tom II, str. 126.

 

Kara za grzech czlowieka byla smierc, dlatego nasz Odkupiciel musial stac sie czlowiekiem, ästac sie cialem". Inaczej nie móglby odkupic rodzaju ludzkiego. Czlowiek zgrzeszyl, a kara byla smierc; jezeli nasz Pan chcial te kare zaplacic, niezbednym bylo, aby mial te sama nature (ale czysta, odlaczona od grzechu i klasy grzeszników) i aby umarl jako zastepca Adama. W innym przypadku ludzkosc nigdy nie moglaby byc uwolniona od smierci. Aby to uczynic, czlowiek Jezus zlozyl w ofierze äwszystko, co posiadal": chwale doskonalego czlowieka, czesc, jakiej doskonaly czlowiek mógl zadac, i wreszcie zycie doskonalego czlowieka. I bylo to wszystko, co posiadal (oprócz Boskiej obietnicy nowej natury i nadziei, która ta obietnica zrodzila). Zamienil On bowiem swoja duchowa istote, czyli egzystencje, na egzystencje ludzka, która uczynil äofiara za grzech", pokazana w cielcu Dnia Pojednania (Jan 1:14; Izaj. 53:10).

 

Czlowiek Chrystus Jezus ofiarowal samego siebie jako cene okupu za nas. Wynika z tego, ze nie moze On odzyskac tego czlowieczenstwa, które oddal. Gdyby mial te cene okupu odebrac, to my-odkupieni-ponownie znalezlibysmy sie pod przeklenstwem smierci. Jednak, za co Bogu niech beda dzieki, ofiara Jezusa trwa na wieki, a my na zawsze mozemy byc wolni od winy Adama i kary za nia-smierci. Jezeli wiec Ojciec kiedykolwiek mialby nadac Jezusowi jakakolwiek chwale, czesc lub zycie jako nagrode za posluszenstwo az na smierc, to ta chwala, czesc i zycie musza byc na poziomie róznym od ludzkiego.

 

Taki byl plan Jahwe dla Jezusa, tzn. wywyzszenie Go daleko ponad poziom ludzi i ponad Jego przedludzkie istnienie, ponad wszystkich aniolów, trony i moce, az do prawicy Boga <str. 53> (stan najwyzszej laski-nastepny po Jahwe) i uczynienie Go uczestnikiem niesmiertelnosci-Boskiej natury. Dla tych i innych wystawionych przed Nim radosci äpodjal krzyz, wzgardziwszy sromote, i usiadl na prawicy stolicy Bozej" -Hebr. 12:2; Filip. 2:9; Hebr. 1:3,4.

 

Nowa natura, która Jezus otrzymal zamiast natury ludzkiej jako nagrode za swoje poswiecenie, zostala tutaj przedstawiona w kaplanie. Prawda jest, ze ofiara czlowieka nie byla skonczona az do krzyza i ze nagroda, Boska natura, nie byla calkowicie dana az do zmartwychwstania trzy dni pózniej. Mimo to wedlug Boskiego zapatrywania-i tak jak to jest pokazane w tym obrazie-smierc Jezusa (cielca) byla uwazana za zupelna, kiedy ästawil siebie ofiara zywa", symbolizujac swoja smierc w chrzcie. Tam uznal siebie za umarlego-umarlego dla wszystkich ludzkich celów, nadziei, ludzkiej chwaly albo zycia. Podobnie my, Jego nasladowcy, jestesmy napominani, aby uwazac samych siebie za umarlych dla swiata, ale zyjacych jako nowe stworzenia dla Boga (Rzym. 6:11).

 

Przyjecie ofiary Jezusa przez Jahwe w momencie poswiecenia, tak jakby byla ona dokonana, a Jezus rzeczywiscie umarl, bylo pokazane przez namaszczenie Go Duchem Swietym-äzadatkiem", czyli gwarancja tego, co otrzyma On, kiedy umrze rzeczywista smiercia.

 

Po tym rozwazaniu widzimy, ze smierc cielca przedstawiala ofiarowanie przez Jezusa samego siebie, kiedy sie poswiecil. Jest to zgodne ze stwierdzeniem apostola, dotyczacym poswiecenia sie Jezusa, czyli Jego ofiarowania samego siebie. Cytuje on proroka, mówiac:  _ äOto ide (na poczatku ksiag napisano o mnie), abym czynil, o Boze! wole twoja" -abym umarl i odkupil wielu. Tam, mówi natchniony pisarz, zniósl äpierwsze [tzn. anulowal figuralne ofiary], aby wtóre postanowil [wypelnil pozafigure, rzeczywista ofiare za grzechy]" -Hebr. 10:7,9,14. <str. 54>

 

Tak, zabicie ofiary za grzech, pokazanej w cielcu, wypelnilo sie, a trzy i pól roku sluzby Jezusa pokazalo, ze od momentu poswiecenia cala ludzka wola byla martwa, podobnie, jak bylo uznane za martwe ludzkie cialo.

 

Namaszczony Jezus, napelniony Duchem Swietym w momencie chrztu, byl Boskim Nowym Stworzeniem (chociaz nie udoskonalonym jako Boskie az do zmartwychwstania) i zawsze sie powolywal na to pokrewienstwo, mówiac:  _ äSlowa, które ja do was mówie, nie od samego siebie mówie [jako czlowiek], lecz Ojciec, który we mnie mieszka" -Jan 14:10, 24.  _ äNie moja wola [jako czlowieka], lecz twoja [Ojca-Boska] niech sie stanie" w tym i wzgledem tego ziemskiego naczynia przeznaczonego na smierc-Luk. 22:42.

 

Cielec byl zabity na dziedzincu, który, jak widzielismy, obrazowal stan wiary i harmonii z Bogiem, najwyzsze osiagniecie ciala, ludzkiej natury. Jezus byl w tym stanie, byl doskonalym czlowiekiem, kiedy ofiarowal samego siebie jako obrazowy cielec, Bogu.

 

Pamietajmy o tych rozróznieniach, kiedy rozwazamy dziela figuralnego Dnia Pojednania, abysmy mogli jasniej rozumiec pozafiguralna rzeczywistosc. Aaron byl obmyty, aby mógl odpowiednio wyobrazac czystosc, bezgrzesznosc Nowego Stworzenia-Glowy i Ciala-czlonków. ( äWszelki, co jest z Boga splodzony, grzechu nie praktykuje, iz nasienie jego w nim zostaje i nie moze grzeszyc, iz z Boga splodzony jest" -1 Jan 3:9, Diaglott). Nowe Stworzenie nie moze grzeszyc, a jego obowiazkiem jest ciagle trzymanie strazy nad stara natura, uznana za martwa, aby nie ozyla na nowo. Jezeli stara natura stara sie dzielic kontrole z nowa natura, oznacza to, ze stara nie jest martwa, a nowa nie zwycieza. Tryumf starej natury oznaczalby smierc nowego stworzenia-wtóra smierc. <str. 55>

 

Do sluzby w Dniu Pojednania Aaron nie byl ubrany w swoje zwykle szaty czci i ozdoby, lecz w szaty ofiarnicze, lniane szaty bedace symbolem czystosci-sprawiedliwosci swietych. Ta szata byla zadatkiem pózniejszych szat chwaly. Lniany pas przedstawial go jako sluge, chociaz nie tak silnego, jak pod koniec Dnia Pojednania, kiedy bedzie przepasany ämisternym pasem" efodu. Lniana czapka, bedaca takze czescia szat chwalebnych, oznacza doskonala sprawiedliwosc naszej Glowy zarówno podczas, jak i po ofiarowaniu. Tak wiec pozafiguralny Najwyzszy Kaplan z Boskim umyslem, splodzony, choc jeszcze nie narodzony z Ducha, byl gotowy do wykonania ofiary pojednania podczas pierwszego przyjscia i kontynuowal ja, tak jak bylo to pokazane w Aaronie.

 

  _ äAle tak wchodzic bedzie Aaron do swiatnicy [i Swiatnicy Najswietszej] z cielcem na ofiare za grzech, a z baranem na ofiare calopalenia. I bedzie ofiarowal Aaron cielca swego [reprezentujacego jego samego] na ofiare za grzech i uczyni oczyszczenie za sie [czlonków swojego ciala-kaplanów] i za dom swój [wszystkich wierzacych, wszystkich ädomowników wiary" -Lewitów]. I bedzie ofiarowal Aaron cielca na ofiare za grzech swój [przedstawia jego samego]. Tedy wezmie pelna kadzielnice wegla rozpalonego z oltarza przed oblicznoscia Panska, i pelne garsci swe kadzenia wonnego utluczonego [sproszkowanego] i wniesie za zaslone [pierwsza zaslone, czyli drzwi]. A wlozy ono kadzenie na ogien przed Panem [kadzielnica z rozzarzonymi weglami byla umieszczana na wierzchu zlotego oltarza w Swiatnicy Swietej, a nakruszone na nia kadzidlo stopniowo wydzielalo dym o zapachu slodkich perfum], aby okryl dym kadzenia [wchodzacy za wtóra zaslone] ublagalnie, która jest nad [przykrywa] swiadectwem [Zakonem], a nie umrze [umarlby przez <str. 56> naruszenie tych warunków, dzieki którym mógl przebywac w obecnosci Bozej]" -3 Mojz. 16:3,6,11-13.

 

Patrzac przez obraz na rzeczywistosc, porównajmy teraz krok po kroku dzialalnosc Jezusa i jej proroczy obraz. Kiedy tylko czlowiek Jezus Chrystus ofiarowal samego siebie, to zaraz potem, jako Nowe Stworzenie splodzone przez Ducha Swietego, wzial ofiarowane ludzkie zycie (krew cielca), aby przedlozyc je Bogu jako cene okupu äza grzechy nasze; a nie tylko za nasze, ale za grzechy wszystkiego swiata". Po splodzeniu z Ducha nie przebywal juz dalej w stanie dziedzinca, lecz wszedl do Swiatnicy Swietej. Tam musial zatrzymac sie i ofiarowac swoje kadzidlo na ogniu prób-musial zademonstrowac swoja lojalnosc wobec Boga i sprawiedliwosci, cierpiac jako splodzony Syn, zanim znalazl sie w Swiatnicy Najswietszej-w doskonalym stanie duchowym (Hebr. 5:8).

 

Najwyzszy kaplan zabieral z soba razem z krwia ogien z oltarza i dwie garscie pelne wonnego kadzidla, które mialo wydac mily zapach. Podobnie wypelnienie slubu poswiecenia przez naszego Pana Jezusa w ciagu trzech i pól roku Jego sluzby bylo mila i zadowalajaca wonnoscia dla Ojca, poswiadczajaca jednoczesnie zupelnosc i doskonalosc ofiary. Pokruszone drobno kadzidlo przedstawia doskonalosc czlowieka Jezusa. Ogien z oltarza miedzianego wyobraza próby, przez które przechodzil Pan. Ogien byl przyniesiony przez kaplana, co oznacza, ze On sam przez Swoja wiernosc musial sprowadzic na siebie te cierpienia. Zetkniecie sie doskonalosci Jego Istoty (kadzidlo) z próbami zycia (ogien) wywolalo doskonale posluszenstwo woli Bozej-mily zapach. W ten sposób zostaly pokazane pokusy, których ciagle doswiadczal, ale nie zgrzeszyl. Jak kadzidlo musi byc calkowicie strawione przez ogien, tak i On oddal w posluszenstwie wszystko, co mial. Kaplan ofiarowal dwie pelne garscie kadzidla, w ten <str. 57> sposób wskazujac na zupelna zdolnosc sprawiedliwosci naszego Pana-wymagana i wypelniona.

 

Podczas gdy Jezus, jako Nowe Stworzenie, znajduje sie w Swiatnicy Swietej, cieszac sie swiatlem zlotego swiecznika, spozywajac chleb Prawdy i ofiarujac kadzidlo przyjemne Jahwe, spójrzmy na dziedziniec i nawet dalej, poza obóz, i zauwazmy inne dzielo, dokonujace sie w tym samym czasie. Wczesniej widzielismy zabitego cielca na dziedzincu; wyobrazal on czlowieka Jezusa, poswieconego w wieku trzydziestu lat w momencie chrztu. Teraz jego tlustosc zostala polozona na oltarzu miedzianym, a razem z nia nerki i inne niezbedne do zycia organy. Pala sie one gwaltownie, poniewaz cielec ma duzo tluszczu. Oblok dymu, äwonnosci przyjemnej Bogu", unosi sie w góre przed oczyma wszystkich przebywajacych na dziedzincu Lewitów-domowników wiary, wierzacych.

 

Ten obraz pokazuje, jak widzieli ofiare Jezusa ludzie wierzacy. Widzieli poswiecenie, samoofiarowanie, milujaca gorliwosc (tlustosc), wznoszace sie do Boga jako mila i przyjemna ofiara podczas trzech i pól roku sluzby naszego Pana. Oni wiedza dobrze, ze Ojciec byl zawsze z Niego zadowolony. Z tego, co widzieli na dziedzincu (w ciele) wiedzieli, ze ta ofiara byla Bogu przyjemna, chociaz nie mogli jej zobaczyc w jej calej szlachetnosci i doskonalosci, tak jak widzial ja Jahwe (w Swiatnicy Swietej) jako wonne kadzidlo na oltarzu.

 

Podczas gdy plona te dwa ognie (tlustosc na dziedzincu i kadzidlo w Swiatnicy Swietej; ich zapach unosi sie jednoczesnie), jeszcze jeden ogien pali sie poza obozem. Tam zostaje zniszczone cialo (w. 27). Przedstawia to spojrzenie swiata na dzielo Jezusa. Jego oddanie zycia wydaje im sie glupie. Nie widza potrzeby tej ofiary jako ceny okupu za czlowieka, nie widza tez ducha posluszenstwa, bedacego jej bodzcem, tak jak widzial to Ojciec. Nie widza milujacej doskonalosci i samozaparcia naszego Pana, które dostrzegaja wierzacy (w stanie <str. 58> dziedzinca). Ani w Jego dniach, ani potem nie widzieli w Nim idealnego bohatera i wodza; dostrzegali tylko te elementy Jego charakteru, które potepiali jako slabosc, nie bedac w stanie kochac Go i uwielbiac. Dla nich Jego ofiara byla i jest obrazliwa i godna pogardy; On sam byl wzgardzony i odrzucony przez ludzi. Wstydzili sie Go i kryli swoje twarze, tak jak w obrazie Izraelici odwracali sie z obrzydzeniem od smrodu palacego sie ciala.

 

Widzimy wiec, jak trzy i pól letnie zycie Jezusa wypelnilo wszystkie trzy obrazy. Ofiarowanie przez Niego doskonalego czlowieczenstwa bylo w oczach swiata glupie i wstretne, w oczach wierzacych byla to ofiara przyjemna Bogu, a Jahwe widzial ja jako äwonne kadzidlo". Wszystkie trzy zakonczyly sie równoczesnie-na krzyzu. Cielec zostal zupelnie unicestwiony, tlustosc calkowicie spalona, cale kadzidlo ofiarowane, kiedy Jezus zawolal:  _ äWykonalo sie!" i umarl. W ten sposób czlowiek Chrystus Jezus oddal samego siebie na okup za wszystkich.

 

Kiedy kadzidlo ze zlotego oltarza w zadowalajacym stopniu przeniknelo za wtóra zaslone, najwyzszy kaplan przechodzil pod nia do Swiatnicy Najswietszej. Podobnie bylo z Jezusem: po trzy i pól letnim okresie ofiarowywania przyjemnego kadzidla w Swiatnicy Swietej, stanie poswiecenia i splodzenia z Ducha, przeszedl za wtóra zaslone-smierc. Przez trzy dni byl pod zaslona-w smierci; potem wstal w doskonalosci i Boskiej naturze poza cialem, za zaslona, jako äwyobrazenie istnosci Ojcowskiej". Byl äumartwiony cialem, ale ozywiony duchem", zostalo äwsiane cialo cielesne [ludzkie], a bedzie wzbudzone cialo duchowe". W ten sposób nasz Pan osiagnal przez Swoje zmartwychwstanie stan Swiatnicy Najswietszej, doskonalosc istoty duchowej ( 1Piotra 3:18; 1 Kor. 15:44).

 

Jego nastepnym dzielem bylo przedstawienie krwi pojednania (w. 14) -ceny naszego odkupienia-Bogu, poniewaz äwykupieni jestescie... droga krwia [ofiarowanym <str. 59> zyciem] Chrystusa" (1 Piotra 1:18-19). Kaplan, w obecnosci Jahwe, reprezentowanego przez swiatlo Szekina pomiedzy Cherubinami na ublagalni, kropil, czyli przedstawial krew Bogu-kropiac nia ublagalnie i miejsce przed ublagalnia. Podobnie nasz Pan Jezus wstapil po 40 dniach na wysokosc, äaby sie teraz okazywal przed oblicznoscia Boza za nami" i przedstawil w naszym imieniu cene naszego odkupienia, wartosc i zasluge ofiary zakonczonej wlasnie na Kalwarii (Hebr. 9:24).

 

Druga ofiara Dnia Pojednania-koziol Panski

 

Zostawiamy teraz najwyzszego kaplana przed ublagalnia, wychodzac na dziedziniec, aby przyjrzec sie innej ofierze. Czytamy w 3 Mojz. 16:5-10:

 

  _ Äa od zgromadzenia synów Izraelskich wezmie dwóch kozlów na ofiare za grzech. Wezmie tez dwóch kozlów, a postawi je przed Panem u drzwi namiotu zgromadzenia. I rzuci Aaron na oba kozly losy: los jeden Panu, a los drugi Azazelowi. I bedzie ofiarowal Aaron onego kozla, na którego padl los Panu, i ofiarowac go bedzie za grzech. Ale kozla, na którego padl los Azazela, postawi zywego przed Panem, aby oczyszczenie uczynil przezen, a wypuscil go do Azazela na puszcze."

 

Te dwa kozly, wziete od narodu izraelskiego i przyprowadzone na dziedziniec, to wszyscy ci, którzy przychodza ze swiata i przyjawszy wykupienie Jezusa, calkowicie poswiecaja swoje zycie az do smierci na sluzbe Bogu w czasie obecnego wieku Ewangelii. Wzieci najpierw z obozu, czyli ze stanu swiata, bedac ägrzesznikami jak inni", zostali przyprowadzeni na dziedziniec, do stanu wiary, czyli usprawiedliwienia. Tam przedstawiaja samych siebie Panu, (co bylo pokazane w <str. 60> kozlach stojacych u drzwi namiotu zgromadzenia), pragnac razem z ich Odkupicielem, Jezusem Chrystusem stac sie umarlymi jako istoty ludzkie i tak jak On wejsc do stanu niebianskiego, czyli duchowego: najpierw uzyskac splodzony z Ducha umysl, a potem narodzone z Ducha cialo-co jest przedstawione odpowiednio w Swiatnicy Swietej i Swiatnicy Najswietszej.

 

Jednak nasz Pan ostrzega, ze nie wszyscy, którzy mówia  _ äPanie! Panie!" wejda do Królestwa. Podobnie omawiany wlasnie obraz pokazuje, ze niektórzy z mówiacych:  _ äOto, Panie, ofiaruje ci wszystko, co posiadam", obiecuja wiecej, niz sa chetni wykonac. Nie wiedza, co obiecuja, nie wiedza, ile kosztuje samozaparcie, codzienne noszenie krzyza i nasladowanie stóp czlowieka Jezusa (cielca) i wyjscie ädo Niego za obóz [tam, gdzie spotykaja nas zniewagi i gdzie tracimy wszelkie ludzkie nadzieje], noszac uraganie jego" -Hebr. 13:13.

 

W obrazie dwóch kozlów pokazane sa obie klasy tych, którzy zawieraja przymierze smierci z Chrystusem: tych, którzy naprawde ida w Jego slady wedlug przykladu, jaki zostawil nam Pan, a takze tych, którzy dla äbojazni [tej] smierci po wszystek czas zywota podlegli byli niewoli" -Hebr. 2:15. Pierwsza klasa to koziol Panski, zas druga-koziol Azazela. Obie te klasy maja udzial w dziele pojednania-w dziele doprowadzenia swiata do zupelnej harmonii z Bogiem i Jego prawem, kiedy ten Dzien Pojednania, wiek Ewangelii, zostanie zakonczony. Jednak tylko pierwsza z tych klas-koziol Panski, nasladowcy Wodza-jest czescia ofiary za grzech, i wreszcie klasa czlonków uwielbionego Ciala Chrystusa.

 

Rzucanie losów w celu wybrania kozla Panskiego i kozla Azazela wskazuje, ze Bóg nie wyznacza, którzy z ofiarujacych sie zdobeda nagrode. Pan nie przeznacza dowolnie, kto z poswieconych stanie sie uczestnikiem Boskiej natury i <str. 61> wspóldziedzicem z naszym Panem, a kto nie. Ci, którzy z Nim cierpia, beda tez z Nim królowali; ci, którzy unikna ciezkich prób przez pójscie na kompromis, utraca równiez wspóldziedzictwo w chwale (Rzym. 8:17).

 

Kazdy wierzacy, kazdy usprawiedliwiony (Lewita) na dziedzincu, który poswieca siebie podczas Dnia Pojednania-wieku Ewangelii-moze byc przyjety jako ofiara-teraz jest na to odpowiedni czas. Ci, którzy przestrzegaja przymierza i dokonuja ofiary, sa przedstawieni w kozle Panskim. Koziol Azazela wyobraza zas tych, którzy umilowawszy terazniejszy swiat, nie czynia z siebie dobrowolnej ofiary.

 

Wrócmy teraz do najwyzszego kaplana. Po siedmiokrotnym (tzn. doskonalym) pokropieniu ublagalni (miejsca, gdzie dokonywalo sie zadoscuczynienie) krwia cielca äzabije tez kozla na ofiare za grzech ludu, a wniesie wewnatrz krew jego za zaslone i uczyni ze krwia jego, jako uczynil ze krwia cielca, i kropic bedzie nia nad ublagalnia i przed ublagalnia" -3 Mojz. 16:14,15). Krótko mówiac, wszystko, co czyniono z krwia cielca, bylo powtórzone z krwia kozla Panskiego. Byl on zabijany przez tego samego najwyzszego kaplana; jego krwia kropiono to samo miejsce; jego tlustosc itd. byly równiez palone na oltarzu na dziedzincu. (Warto zauwazyc, ze cielec jest zawsze bardzo tlusty, a koziol to zwierze chude. Tak wiec nasz Pan Jezus, wyobrazany przez cielca, obfitowal w tlustosc, czyli gorliwosc i milosc w swojej ofierze. Jego nasladowcy, przedstawieni w kozle, w porównaniu z Nim sa chudymi.) Mieso kozla Panskiego, podobnie, jak mieso cielca, bylo palone za obozem.

 

Apostol Pawel wyjasnia, ze za obozem palono tylko zwierzeta bedace ofiara za grzech. Potem dodaje:  _ äWynijdzmyz tedy do niego za obóz, noszac uraganie jego" -Hebr. 13:11-13. <str. 62> Dowodzi to nie tylko, ze nasladowcy Jezusa sa przedstawieni w kozle Panskim, ale takze, ze ich ofiara, policzona razem z ich Glowa, Jezusem, stanowi czesc ofiary za grzech swiata.  _ äUraganie uragajacych tobie przypadlo na mie" -Ps. 69:10.

 

Podobnie, jak w przypadku cielca, tak i spalenie kozla poza obozem przedstawia pogarde, z jaka na te ofiare patrza niewierni, znajdujacy sie poza obozem, nie w stanie przymierza z Bogiem.

 

(1) Ci, którzy patrza na ofiare Ciala Chrystusowego z Boskiego punktu widzenia-jako na wonne kadzidlo dla Pana, wchodzace az poza zaslone, sa bardzo nieliczni: sa to tylko ci, którzy sami znajduja sie w Swiatnicy Swietej, äsiedzac z Chrystusem na niebiesiech".

 

(2) Ci, którzy widza ofiary swietych przedstawione w tlustosci kozla Panskiego, w ofierze za grzech, palonej na oltarzu miedzianym, którzy uznaja ich samozaparcie za przyjemne Bogu, sa liczniejsi-sa to wszyscy, którzy znajduja sie na dziedzincu, w stanie usprawiedliwienia-domownicy wiary.

 

(3) Ci, którzy sa poza obozem i którzy widza ofiarników i ich samozaparcie tylko jako niszczenie äsmieci i omiecin tego swiata", sa klasa daleka od Boga-änieprzyjaciólmi jego przez uczynki zle". To sa ci, o których Pan przepowiedzial, ze äbeda mówic wszystko zle przeciwko wam, klamajac dla mnie".

 

Jaka wynika z tych rzeczy nauka? Ze dopóki my sami jestesmy prawdziwymi ofiarnikami w Swiatnicy Swietej, albo prawdziwymi domownikami wiary na dziedzincu, tak dlugo nie bedziemy zlorzeczyli zadnemu z prawdziwych ofiarników obecnego czasu. Nie bedziemy tez zaslepieni zloscia, nienawiscia, zazdroscia ani sporami, co nie pozwoliloby nam widziec ofiar przyjemnych Bogu. Cóz wiec powiemy o tych, <str. 63> którzy niegdys byli bracmi, uczestnikami tych samych ofiar na tym samym zlotym oltarzu, wedlug tego samego porzadku królewskiego kaplanstwa, a tak bardzo sie zmienili? Sa oni owladnieci przeciwnym duchem i ciagle mówia zle rzeczy o wspólkaplanach! Mozemy obawiac sie (Hebr. 4:1), ze opuscili oniSwiatnice Swieta oraz dziedziniec i znalezli sie poza wszelka spolecznoscia z Bogiem-äw ciemnosciach zewnetrznych". Powinnismy uczynic wszystko, co w naszej mocy, aby odwrócic ich od blednej drogi (Jakub 5:20), ale w zadnym przypadku nie wolno nam opuszczac Swiatnicy Swietej i oddawac zlem za zle, zlorzeczeniem za zlorzeczenie. Wszyscy, którzy chcieliby zostac wiernymi kaplanami, musza isc sladami swojego Najwyzszego Kaplana, kochac swoich nieprzyjaciól i czynic dobrze tym, którzy ich przesladuja. Musza to byc tacy, jak Ten, äktóremu, gdy zlorzeczono, nie odzlorzeczyl; gdy cierpial, nie grozil, ale poruczyl krzywde temu, który sprawiedliwie sadzi" -1 Piotra 2:23.

 

Koziol Panski przedstawial cale maluczkie stadko wiernych nasladowców: wszyscy oni sa podobni do siebie, ida ta sama äwaska droga"; co wiec jest prawdziwe w odniesieniu do calej grupy, jest tez prawdziwe dla kazdego czlonka tej grupy. Dlatego koziol Panski przedstawial kazdego z nich i jego ofiare, niezaleznie od tego, ze calosc musi byc skompletowana i wszystkie ofiary zakonczone, zanim krew kozla (przedstawiajacego cale Cialo Chrystusowe) znajdzie sie na ublagalni.

 

Kropienie krwia na ublagalni i przed nia bylo czynione w ksztalcie krzyza, przy czym najwyzsza czesc krzyza znajdowala sie na ublagalni. Dowiadujemy sie o tym z opisu:  _ äKropic bedzie palcem swym na ublagalni ku wschodowi slonca [w kierunku zaslony]; takze przed [w poprzek] ublagalnia". W ten sposób byla dopelniona ofiara za grzech Izraela: cielec za kaplanów, za cialo najwyzszego kaplana oraz za Lewitów-<str. 64> domowników wiary obecnego wieku oraz koziol äza lud", za Izrael, bedacy figura calego swiata, który korzystajac z przyszlej wiedzy i mozliwosci, stanie sie ludem Bozym.

 

W ten sposób widzimy wyraznie, ze caly wiek Ewangelii jest wiekiem cierpienia i smierci dla tych, którzy poswiecaja ludzka, ziemska nature, aby stac sie uczestnikami natury niebianskiej, duchowej. Kiedy tylko ofiara Jezusa za Jego Cialo i dom byla zakonczona i przedstawiona Ojcu po wniebowstapieniu, zostal zeslany dowód, ze Bóg te ofiare przyjal. Byl to chrzest w dniu Piecdziesiatnicy, w którym wzieli udzial przedstawiciele Kosciola, Jego Ciala i Jego domu. Tam wlasnie Duch Swiety (symbolizowany przez swiety olej namaszczenia) zostal wylany na Kosciól i odtad splywa na wszystkich zyjacych czlonków Ciala Najwyzszego Kaplana i nie potrzebuje powtórzenia, poniewaz kazdy zanurzony w Chrystusie jako czlonek Jego Ciala, jest przez to zanurzony w Ducha Swietego, w Ducha, który ozywia kazdego czlonka tego Ciala.

 

To udzielenie Ducha Swietego bylo Boskim znakiem przyjecia wierzacych w Jezusa, którzy juz sie poswiecili i wedlug rozporzadzenia Mistrza czekali na Boska akceptacje ich ofiar (przyjemnych dzieki Umilowanemu). Oczekiwali takze splodzenia ich jako synów przez ducha przysposobienia synowskiego. To zeslanie Ducha Swietego, Panskiej mocy, czyli äreki" w dniu Piecdziesiatnicy, bylo pokazane w obrazie (w.15) przez najwyzszego kaplana: podchodzil on do drzwi Przybytku, wkladal rece na kozla Panskiego i zabijal go. Duch Ojca umozliwil Jezusowi wykonywanie wszystkiego, co bylo pokazane w zabiciu cielca. Podobnie ten sam Duch, moc, wplyw Bozy, Duch czyli wplyw Prawdy dzialajacy przez Chrystusa na czlonków kozla Panskiego, umozliwia im ukrzyzowanie samych siebie jako ludzi-zabicie kozla, <str. 65> upadlej woli-w nadziei obiecanej chwaly, czci i niesmiertelnosci Boskiej natury jako Nowych Stworzen w Chrystusie.

 

W ten sposób na przyklad apostol Pawel, kiedy zostal owladniety Duchem Wodza i Glowy, mógl sobie poczytac wszystkie rzeczy za szkode i smiecie, aby mógl stac sie czlonkiem Chrystusa i byc znalezionym w Nim. Inspirowany ta nadzieja i Duchem mógl powiedziec:  _ äZyje [Nowe Stworzenie], ale juz nie ja [stare stworzenie przedstawione w ofiarowanym kozle]". To stare stworzenie zostalo juz zniszczone przez odrzucenie i pogarde swiata-poza obozem. Ziemskie uczucia i sily Pawla zostaly oddane Bogu jako zywa ofiara. Odtad zyl w nim Chrystus, nadzieja chwaly-umysl Chrystusowy, krzyzujacy i panujacy nad upadla i usprawiedliwiona ludzka natura i jej wola.

 

Zyjac w rzeczywistosci w swiecie, apostol Pawel nie byl z tego swiata; bylo to prawdziwe do tego stopnia, ze mógl on powiedziec:  _ äTo, ze teraz w ciele zyje, w wierze Syna Bozego zyje!" -Gal. 2:20. Tak, przez wiare zostal uznany za nowe stworzenie, do którego nalezaly wielkie i kosztowne obietnice Boskiej natury, jezeli okaze sie ono wierne (2 Piotra 1:4). Zyl w stanie Swiatnicy Swietej, zywiac sie chlebami pokladnymi i korzystajac ze swiatla zlotego swiecznika. W ten sposób zaopatrywany w znajomosc i sile, mógl ofiarowac kadzidlo przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa; innymi slowy, ofiara apostola Pawla byla przyjemna Bogu przez przypisana jej zasluge Chrystusa. W ten sposób utrzymywal nature kozla w stanie ofiary; nie tylko umartwial cielesna wole, ale równiez, na ile bylo to mozliwe, äpodbijal" cialo-poddawal je nowej woli. Podobnie postepuja inni czlonkowie tej klasy kozla Panskiego, choc nie sa tak szeroko znani. Ofiara Pawla wydala bardzo obfita wonnosc, byla ofiara o woni bardzo przyjemnej dla Boga, ale, podobnie, jak nasze ofiarowanie, byla przyjemna Bogu nie ze wzgledu na swoja <str. 66> wlasna wartosc, ale dlatego, ze zostala zlozona na zlotym oltarzu i byla czescia zaslugi Chrystusa, Odkupiciela.

 

Tak jak koziol dopelnial ostatków ofiary za grzech, rozpoczetej przez cielca, tak Maluczkie Stadko nasladowców Chrystusa ädopelnia ostatków ucisków Chrystusowych" -Kol. 1:24. Nasze ofiary nie sa wartoscia same w sobie, tak jak bylo to w przypadku naszego Pana; jedynie On byl doskonaly i mógl zlozyc okup, ofiare za grzech; nasze ofiary moga byc przyjete dzieki przypisanej nam Jego zasludze, najpierw dajacej nam usprawiedliwienie; potem, przez laske, która pozwala nam poswiecac usprawiedliwionych siebie razem z doskonala ofiara naszego Pana, my, czlonkowie Jego Ciala, mozemy miec udzial w cierpieniach Chrystusowych, abysmy w koncu mogli podzielic takze Jego chwale i przyszle dzielo blogoslawienia calego rodzaju ludzkiego przywilejami i mozliwosciami restytucji.

 

Kiedys przyjdzie godzina, kiedy ofiara ostatnich czlonków kozla Panskiego bedzie dopelniona i na zawsze zakonczy sie ofiara za grzech. Na podstawie gdzie indziej przedstawionych dowodów mocno wierzymy, ze zyjemy obecnie w koncowej czesci Dnia Pojednania i ze trwaja ofiary ostatnich czlonków kozla Panskiego. Wkrótce przejda oni poza wtóra zaslone-do doskonalosci duchowej natury, poczetej juz w ich umyslach i woli, rzadzacej juz teraz smiertelnymi cialami. Oprócz tego wiernym obiecana jest najwyzsza z duchowych natur-  _ äBoska natura" (2 Piotra 1:4).

 

Przejscie za wtóra zaslone jest dla Ciala tym samym, czym bylo dla Glowy; w ofiarowaniu krwi kozla oznacza ono to samo, co w ofiarowaniu krwi cielca: cialo kaplana, przechodzacego za wtóra zaslone, niosacego krew kozla, przedstawialo przejscie Ciala Chrystusowego calkowicie poza stan ludzki, do doskonalosci Boskiej natury, kiedy bedziemy podobni Jezusowi Chrystusowi, który jest teraz äwyrazeniem <str. 67> istnosci Boga". O, blogoslawiona nadziejo!  _ äGdy sie ocuce, nasycony bede obrazem oblicznosci twojej", mówilo proroctwo o Jezusie; jak wzniosla jest obietnica, ze äpodobni Mu bedziemy"! (Hebr. 1:3; Rzym. 8:29; Ps. 17:15; 1 Jana 3:2).

 

Gdybysmy tylko mogli osiagnac te nagrode, po która biegniemy, wtedy:

 

Niczym kazda obietnica

 

            Która swiat czlowieka mami;

 

My cieszymy sie czyms wiecej-

 

            Niebianskimi nadziejami.

 

W Swiatnicy Najswietszej zostanie ukazany znak ofiarowania Ciala äza lud". Bylo to pokazane w pokropieniu ublagalni krwia kozla.  _ äTak oczysci swiatnice od nieczystót synów izraelskich i od przestepstwa ich, i od wszystkich grzechów ich; toz tez uczyni namiotowi zgromadzenia, który jest miedzy nimi, w posrodku nieczystót ich" -3 Mojz. 16:16.

 

Kiedy ofiara ta bedzie przedstawiona, zostanie przyjeta äza lud", tak jak ofiara naszego chwalebnego Wodza byla przyjeta äza niego [Jego Cialo] i za jego dom [domowników wiary]". W ten sposób dzielo pojednania bedzie zakonczone, grzech i potepienie wszystkich bedzie zakryte, po czym zaraz rozpocznie sie dzielo obdarzania swiata wspanialymi wynikami tego oczyszczenia-tak jak blogoslawienstwo Piecdziesiatnicy splynelo na Cialo, a jego odbicie na domowników wiary, zaraz po przyjeciu ofiary Jezusa-po Jego przejsciu poza zaslone ciala i przedstawieniu przed Bogiem naszej ofiary okupowej.

 

Pokropienie wszystkich przedmiotów krwia pokazywalo, ze krew jest pelnym zadoscuczynieniem. Wskazywalo to takze, iz nastepujace potem ofiarowanie kozla Azazela nie bylo <str. 68> czescia ofiary za grzech i nie bylo niezbedne do dopelnienia pojednania. Wynika z tego, ze w tym drugim kozle musimy znalezc jakis inny sens i znaczenie.

 

Koziol Azazela

 

  _ äPotem, gdy odprawi oczyszczenie swiatnicy [Swiatnicy Najswietszej] i namiotu zgromadzenia [Swiatnicy Swietej] i oltarza [na dziedzincu], ofiarowac bedzie kozla zywego. A wlozywszy Aaron obie rece swe na glowe kozla zywego [kozla Azazela], wyznawac bedzie nad nim wszystkie nieprawosci synów izraelskich [przedstawiajacych swiat] i wszystkie przestepstwa ich ze wszystkimi grzechami ich, a wlozy je na glowe kozla onego i wypusci go przez czlowieka na to obranego [któregokolwiek odpowiedniego] na puszcze" -3 Mojz. 16:20-22.

 

Tak jak bylo przedtem zaznaczone, rozumiemy, iz ten koziol, który byl przyprowadzony na ofiare razem z kozlem Panskim, ale nie zostal ofiarowany-nie postepowal za przykladem cielca-przedstawial klase ludu Bozego, którzy uczynili przymierze, ze stana sie umarlymi dla swiata, poswieca swoja usprawiedliwiona ludzka nature, ale nie wypelniaja tej ofiary. Ten koziol nie wyobraza takich, äktórzy sie schraniaja ku zginieniu", którzy jako umyta swinia wracaja do walania sie w blocie grzechu (Hebr. 10:39; 2 Piotra 2:22). Przedstawia on klase, która stara sie unikac grzechu, zyc moralnie i czcic Pana; jednak starajac sie takze o honory i laski swiata, sa powstrzymywani od skladania ofiary z praw ziemskich w sluzbie Panu i Jego sprawie.

 

Klasa kozla Azazela istniala w ciagu calego wieku Ewangelii. Jeden koziol i to, co dzialo sie z nim pod koniec Dnia Pojednania, w ogólny sposób wyobrazal kazda jednostke tej grupy podczas wieku Ewangelii, chociaz szczególnie odnosil <str. 69> sie do czlonków tej klasy, zyjacych pod koniec wieku ofiar. Spójrzmy najpierw na to, co Bóg zamierzyl wobec czlonków tego grona, zyjacych po zakonczeniu dziela ofiary za grzech-wobec ostatnich czlonków kozla Azazela-a potem zobaczmy, jak ten obraz stosuje sie równiez do wczesniejszych czlonków tej klasy.

 

Pamietajmy, ze zajmujemy sie teraz rzeczami przyszlymi, majacymi miejsce po ofierze za grzech. Koziol Panski nie jest jeszcze calkowicie spalony, z czego wynika, ze Maluczkie Stadko, przedstawione w ciele kaplana, nie przeszlo jeszcze za wtóra zaslone do stanu duchowej doskonalosci. Dopiero po tym rozpocznie sie szczególne dzielo, którego przedmiotem bedzie zywy koziol Azazela.

 

Inne miejsca w Pismie Swietym (Obj. 7:9,13-17; 1 Kor. 3:15) mówia nam, ze bedzie istnial äwielki lud", który podczas tego wieku stanal do biegu o wspaniala nagrode wspóldziedzictwa z Jezusem, ale nie byl zdolny tak biec, aby ja zdobyc. Ludzie ci, choc odrzuceni, jezeli chodzi o nagrode ( 1Kor. 9:27), sa jednak przedmiotem Boskiej milosci, poniewaz w sercach sa przyjaciólmi sprawiedliwosci, a nie grzechu. Dlatego Bóg przez swoja opatrznosc kierujaca ich zyciem, przeprowadzi ich przez äwielki ucisk", aby w ten sposób äzatracic ich ciala, zeby duch byl zachowany w on dzien Pana Jezusa" -1 Kor. 5:5. Poswiecili oni swoja usprawiedliwiona ludzka nature, a Bóg przyjal ich ofiare i uznal ich, wedlug ich przymierza, za umarlych jako istoty ludzkie i zywych jako nowe-duchowe stworzenia. Jednakze przez niedopelnienie umowy o samoofiarowaniu odcieli sie oni od Królewskiego Kaplanstwa-od udzialu w Ciele Chrystusowym.  _ äKazda latorosl, która we mnie nie przynosi owocu, odcina" -Jan 15:2.

 

Jest to stan godny pozalowania; nie zdolali oni zdobyc nagrody, wiec nie moga otrzymac Boskiej natury. Nie moga <str. 70> tez miec udzialu w restytucji swiata-przywróceniu go do ludzkiej doskonalosci, poniewaz w ich poswieceniu wszystkie ludzkie prawa i przywileje zostaly zamienione na prawa duchowe i mozliwosc udzialu w biegu do boskiej natury. Nie sa oni dobrowolnymi zwyciezcami, ale Bóg kocha i wybawi tych, którzy dla bojazni smierci (bojazni pogardy, bojazni uragan, znoszonych przez cielca i kozla poza obozem-na pustyni, w stanie odlaczenia, smierci) po wszystek czas zywota podlegli byli niewoli-niewoli strachu przed ludzmi, ich tradycjami i opiniami, które zawsze sa pulapka i powstrzymuja od pelnego, az na smierc, posluszenstwa Bogu (Hebr. 2:15).

 

Dzieki lasce Najwyzszego Kaplana ten wielki lud ma przejsc przez wielki ucisk, a jego cialo ma byc zniszczone. Nie uczyni ich to dobrowolnymi zwyciezcami, ani nie da im uczestnictwa w Ciele-Oblubienicy Chrystusa. Nie zapewni im to miejsca na tronie królów i kaplanów, ale przed tronem-jako doskonale istoty duchowe, chociaz nie na najwyzszym poziomie duchowosci-nie na poziomie Boskim. Chociaz nie odziedzicza oni korony zywota, niesmiertelnosci, to jednak, jezeli zostana wlasciwie wycwiczeni w ucisku, osiagna stan äpodobny aniolom". Beda sluzyli Bogu w Jego Kosciele, chociaz sami nie beda czlonkami tego symbolicznego Kosciola, którym jest Chrystus (Obj. 7:14,15).

 

Klasa ta, przedstawiona w kozle Azazela, zostanie wyslana do stanu puszczy, czyli odlaczona od swiata. Do tego wyjscia zmusi ja äczlowiek na to obrany" -nieprzyjazne okolicznosci-aby tam byla smagana przez przeciwnosci, az nauczy sie, ze uznanie, jakie daje swiat, jest prózne, zwodnicze i zupelnie bezwartosciowe, az umra wszystkie ludzkie nadzieje i ambicje i az beda gotowi powiedziec:  _ äBoze, nie moja, ale twoja wola niech sie stanie". Swiat zawsze jest gotów wzgardzic i odrzucic tych, którzy sa karani i uciskani, <str. 71> chociaz jego zwodniczy usmiech i puste zaszczyty sa przez nich szczerze pozadane. Cialo kozla Azazela nie bylo palone na puszczy; jedynie ofiary za grzech (cielec i koziol Panski) byly palone (Hebr. 13:11). Palenie ofiar za grzech przedstawialo stale, ciagle poddawanie tych klas ognistej próbie cierpien-äwiernosci [ochotnej ofiary] az do smierci". Obie klasy cierpia az do smierci ludzkiej woli i ciala; jednak czlonkowie pierwszej z nich umieraja chetnie: sa trawieni ciaglym krzyzowaniem ciala, tak jak wskazywal symbol ognia plonacego stale az do momentu, kiedy nie bylo juz nic wiecej do spalenia. Czlonkowie drugiej klasy sa po prostu wysylani na puszcze i pozostawieni tam, az umra niedobrowolnie. Ich pragnienie bycia uznanymi przez swiat ginie, gdy sa oni przez ten swiat lekcewazeni, pogardzani i odrzucani; ich nowa natura duchowa dojrzewa w tym czasie do zycia. Klasa kozla Panskiego oddaje ludzka nature przez ducha i przy pomocy Pana, czyniac to ofiarniczo, chetnie i dobrowolnie. Cialo klasy kozla Azazela zostaje zniszczone pod Boska opatrznoscia, aby mógl byc zachowany duch.

 

Stanie sie to juz niedlugo wobec ostatnich czlonków tej klasy. Jednakze to samo do pewnego stopnia wypelnialo sie w ciagu calego wieku Ewangelii, poniewaz zawsze istniala duza klasa, która poddawala swoja wole smierci tylko z koniecznosci. Zamiast ochotnej ofiary cierpieli äzatracenie ciala" (1 Kor. 5:5). Klasy przedstawione w obu kozlach rozwijaly sie obok siebie w ciagu calego wieku.

 

Kiedy wszyscy czlonkowie Maluczkiego Stadka przejda za zaslone, Boska opatrznosc, reka Panska, uwolni zwiazanych, którzy dla bojazni smierci [dla swiata] äpo wszystek czas zywota podlegli byli niewoli"; uwolni ich przez obalenie wielu teorii, zasad i tradycji ludzkich oraz wielkich organizacji kosciola nominalnego, w którym i przez który lud Bozy z klasy <str. 72> kozla Azazela byl powstrzymywany od sluchania i bycia poslusznym glosowi Bozemu.

 

Zmuszeni do wolnosci przez upadek Babilonu, spostrzegajac utrate wielkiej nagrody, ci äswieci z ucisku" uslysza glos Najwyzszego Kaplana i beda zmuszeni do warunków puszczy-warunków odlaczenia i zniszczenia ciala. Nigdy wczesniej nie bylo tylu poswieconych, zwiazanych tak jak teraz; niemniej jednak istnieli oni na przestrzeni calego wieku Ewangelii.

 

Wszyscy poswieceni obu klas (klasy kozla Panskiego i klasy kozla Azazela) przechodza wielkie próby i doswiadczenia. Dla jednych sa to lekkie doswiadczenia, znoszone z radoscia; ciesza sie oni, ze zostali uznani za godnych tych cierpien. Ich ofiara jest ochotna, podobna do ofiary Glowy. Dla drugiej klasy te doswiadczenia sa ciezarem, wielkim uciskiem, znoszonym prawie bez radosci-sa wymuszonym zatraceniem ciala. Stanowiska i nagrody przy koncu biegu sa odpowiednio do tego rózne.

 

Calopalenia Dnia Pojednania

 

  _ äPotem wróciwszy sie Aaron do namiotu zgromadzenia [do Swiatnicy Swietej], zlozy z siebie szaty lniane, w które sie byl oblekl, wchodzac do swiatnicy [do Swiatnicy Najswietszej] i zostawi je tam. Omyje tez cialo swoje woda na miejscu swietym [na Dziedzincu] i oblecze sie w [zwykle] szaty swe [szaty czci i ozdoby], a wyszedlszy, sprawowac bedzie ofiare calopalenia swego i ofiare calopalenia ludu, i uczyni oczyszczenie za sie [Cialo-Kosciól-Maluczkie Stadko] i za lud" -3 Mojz. 16:23-24. To samo pojednanie zostalo tu przedstawione z innego punktu widzenia.

 

Ofiara calopalenia skladala sie z dwóch baranów (w. 3 i 5); jeden z nich wyobrazal cielca, a drugi kozla Panskiego. Poniewaz sa one do siebie podobne, pokazuja harmonie i jednosc <str. 73> ofiar Jezusa i nasladowców Jego stóp-pokazuja, ze Bóg widzi je jako jedna ofiare, äbo ten, który poswieca [Jezus] i ci, którzy bywaja poswieceni [Maluczkie Stadko] z jednego sa wszyscy, dla której przyczyny nie wstydzi sie ich bracmi nazywac" -Hebr. 2:11.

 

Dalej jest to pokazane w sposobie traktowania kazdej z tych ofiar. Barany calopalenia byly ciete na kawalki i obmywane; kawalki kladziono na oltarzu obok glowy i palono, co bylo przyjemna wonnoscia dla Jahwe. Traktowanie obu baranów w ten sposób pokazuje, ze w ocenie Jahwe byly one czesciami jednej ofiary; czlonkami polaczonymi z glowa, przyjemnymi jako calosc, jako zadoscuczynienie za grzechy swiata-zaspokojenie wymagan sprawiedliwosci w imieniu calego swiata grzeszników.

 

Tak jak ofiary za grzech obrazowaly ofiarnicza smierc Odkupiciela, tak nastepujace po nich calopalenie przedstawialo manifestacje Boskiego przyjecia tej samej ofiary. Nie zapominajmy, ze w ten sposób Bóg wskazuje, iz nie okaze swojego uznania äofiar lepszych" niz cielce i kozly, dopóki ofiary za grzech nie beda zakonczone i prawdziwy Najwyzszy Kaplan nie zostanie odziany w chwale i czesc swojego urzedu, co bylo pokazane w zmianie szat. W czasie sprawowania ofiary za grzech mial on na sobie biale szaty lniane. Potem (i zwykle) nosil wspaniale szaty, przedstawiajace nadana mu czesc i chwale. Podczas Wieku Ewangelii, kiedy trwa skladanie ofiar za grzech, kaplani nie otrzymuja zadnej czci. Przy koncu tego okresu nastapi jednak zewnetrzna manifestacja Boskiego uznania i przyjecia ich-kaplanom, którzy skladali ofiary, bedzie dana chwala i czesc, a lud, za którego grzechy sprawowali zadoscuczynienie, otrzyma blogoslawienstwo.

 

Ofiara calopalenia byla palona na oltarzu na dziedzincu, co oznacza, ze Bóg okaze swoje uznanie dla ofiary calego Ciala (Glowy i czesci, czyli czlonków) na oczach wszystkich znajdujacych sie w stanie dziedzinca, czyli wszystkich wierzacych. <str. 74> Jednak przed manifestacja Boskiego uznania dla tych ofiar lud z klasy kozla Azazela jest odeslany na puszcze, a kaplan zmienia swoje szaty.

 

Tak jak biale szaty noszone w czasie dziela skladania ofiar okrywaly cialo i przedstawialy usprawiedliwienie tego ciala i ich czystosc w Boskich oczach przez Chrystusa, tak szaty czci i ozdoby, wkladane pózniej, przedstawiaja chwale stanowiska i dziela Kosciola w przyszlosci, po udoskonaleniu Nowych Stworzen, po ich przejsciu poza zaslone. Obmywanie woda w tym czasie oznacza, ze chociaz biale szaty (przypisana sprawiedliwosc Ciala) zostaly teraz zdjete, to jednak nie nastapil powrót do stanu grzechu, lecz dokonczenie oczyszczenia-uczynienie Ciala doskonalym przy zmartwychwstaniu. Szaty czci i ozdoby symbolizuja chwale, czesc i niesmiertelnosc pierwszego zmartwychwstania do Boskiej natury. Obmywanie pokazuje takze, ze grzechy ludu, za które bylo sprawowane zadoscuczynienie, nie kalaja czystosci kaplana.

 

Tak konczy sie obraz rozwoju kaplanstwa i zadoscuczynienia za grzechy swiata. Spójrzmy jednak jeszcze na kilka wersetów 16 rozdzialu 3 Ksiegi Mojzeszowej, które nie sa tak wyraznie zwiazane z naszym tematem.

 

Werset 17:  _ Äa zaden czlowiek niech nie bedzie w namiocie zgromadzenia, gdy on wchodzic bedzie ku oczyszczaniu do swiatnicy [najswietszej], az wynijdzie i wykona oczyszczenie sam za sie i za dom swój, i za wszystko zgromadzenie izraelskie".

 

Powyzsze ograniczenie odnosi sie tylko do tego szczególnego dnia, poniewaz apostol mówi:  _ äDo pierwszego przybytku [do Swiatnicy Swietej] zawsze wchodza kaplani, sluzby Boze odprawujac; ale do drugiego [Przybytku-Swiatnicy Najswietszej] raz w rok sam najwyzszy kaplan", w Dniu Pojednania, który byl corocznie powtarzany-Hebr. 9:6-7. <str. 75>

 

Przywileje prawdziwego Przybytku naleza tylko do tych, którzy sa kaplanami-czlonkami Ciala Najwyzszego Kaplana-czy to teraz, bedac w pierwszym z niebianskich stanów (majac duchowy umysl jako Nowe Stworzenia w Jezusie Chrystusie), czy tez w drugim, udoskonalonym stanie duchowym, w którym mamy nadzieje sie znalezc. Kazdy z tych przypadków jest mozliwy, poniewaz stalismy sie nowymi stworzeniami w Chrystusie i nie jestesmy juz ludzmi.  _ äLecz wy nie jestescie w ciele [ludzkim], ale w duchu [duchowe nowe stworzenia], gdyz Duch Bozy mieszka w was" -Rzym. 8:9.

 

Werset 28:  _ Äa ten, co je [cielca i kozla stanowiace ofiare za grzech] palic bedzie, upierze szaty swoje, a omywszy cialo swoje woda, potem wnijdzie do obozu".

 

Wydaje sie, ze zawarta jest tutaj lekcja, iz ci, którzy byli glównymi narzedziami odrzucenia, lzenia i unicestwienia czlowieczenstwa Jezusa (cielca) i czlowieczenstwa Jego Maluczkiego Stadka (kozla), nie poniosa za to szczególnej kary, poniewaz uczynili to z niewiedzy-wypelniajac jednoczesnie Boski Plan. Moga sie oni obmyc, byc czystymi i wejsc do obozu-czyli do takiego samego stanu, w jakim znajduje sie reszta swiata, wszyscy, którzy dziedzicza grzech, którzy zostali wykupieni od upadku i smierci Adama i którzy oczekuja powrotu Najwyzszego Kaplana i blogoslawienstwa dla wszystkich.

 

Werset 26:  _ Äa ten, który zawiódl kozla do Azazela, upierze szaty swe; a omywszy cialo swoje woda, potem wnijdzie do obozu".

 

Tu widzimy te sama lekcje w odniesieniu do tych, którzy beda narzedziami zadajacymi cierpienia i powodujacymi zatracenie ciala Wielkiego Ludu, wyobrazanego przez kozla Azazela. Beda oni musieli uzyskac od Pana specjalne <str. 76> przebaczenie swoich zlych uczynków, ale ostatecznie znajda sie w tym samym miejscu, co inni ludzie.

 

Blogoslawienstwa nastepujace po ofiarach Dnia Pojednania

 

Tak konczyl sie obrazowy Dzien Pojednania. Izrael, figuralnie oczyszczony od grzechu, nie byl juz uznawany za nieczysty i oddzielony od Boga, lecz byl z Nim pojednany. Sprawiedliwosc juz nie potepiala, ale kazala widziec wsród Izraelitów pojednana obecnosc Boga, który mial ich blogoslawic, chronic i prowadzic do Kanaanu odpoczynku i pokoju.

 

Pozafigura Dnia Pojednania jest wiek Ewangeli, podczas którego Jezus i Jego Cialo, Kosciól (na mocy odkupienia i wynikajacego z niego usprawiedliwienia) skladaja ofiare dla sprawiedliwosci, zupelne zadoscuczynienie za grzech Adamowy. Kiedy dzielo pojednania bedzie zakonczone, Bóg uzna rodzaj ludzki i ustanowi wsród niego swoja swiatynie. Potem wypelni sie to, co napisano:  _ äOto przybytek Bozy [mieszkanie Boga, uwielbiony Kosciól] z ludzmi, i bedzie mieszkal z nimi, a oni beda [stana sie] ludem jego, a sam Bóg bedzie z nimi, bedac Bogiem ich. I otrze Bóg wszelka lze z oczów ich, a smierci wiecej nie bedzie, ani smutku, ani krzyku, ani bolesci nie bedzie; albowiem pierwsze rzeczy [panowanie szatana, grzech i smierc] pominely. I rzekl ten, który siedzial na stolicy: Oto wszystko nowe czynie" -Obj. 21:3-5.

 

Podczas gdy wszystkie te blogoslawienstwa beda rezultatem ustanowienia Boskiego mieszkania, czyli swiatnicy miedzy ludzmi (äabym miejsce nóg moich uwielbil" -äziemia jest podnózkiem nóg moich" -Izaj. 60:13,66), to jednak <str. 77> pózniejsze dzielo blogoslawienia bedzie stopniowe, bedzie prowadzone przez caly wiek Tysiaclecia. Smierc Adamowa, ból i lzy beda podlegaly procesowi niszczenia (obcierania). Rozpocznie sie to z wtórym przyjsciem Chrystusa, Królewskiego Kaplana, ale lzy nie beda calkowicie otarte az do konca wieku Tysiaclecia.

 

Stopniowy proces, w którym czlowiek bedzie przyprowadzony do doskonalosci istnienia i pelnej harmonii z Jahwe, jest dobrze zilustrowany w figuralnych ofiarach Izraela, sprawowanych po Dniu Pojednania. Pozafigura tych ofiar, jak wkrótce ujrzymy, bedzie wypelniona podczas Tysiaclecia.

 

Aby wlasciwie podzielic i zrozumiec te figuralne ofiary, musimy uznac, ze obecny wiek Ewangelii jest Dniem Pojednania z Bogiem za ogólny grzech rodzaju ludzkiego. Musimy tez uznac, ze w figurze wszystkie ofiary po Dniu Pojednania wyobrazaly wypelnienie, czyli pozafigure po zakonczeniu wieku Ewangelii-w ciagu wieku Tysiaclecia-kiedy swiat grzeszników bedzie mógl pojednac sie z Bogiem.

 

Widzimy wiec, ze pojednanie sklada sie z dwóch czesci: pierwsza z nich jest sprawiedliwosc w pojednaniu z Adamem, sprawiedliwosc, która juz wiecej nie potepia i nie niszczy jego i jego dzieci z powodu jego grzechu. Druga czescia jest powrót grzesznika do pojednania ze sprawiedliwym prawem Bozym, uznanie tego prawa i bycie mu poslusznym. Pierwsza z tych czesci pojednania zostala calkowicie dokonana przez sluzbe kaplana przy ofiarach Dnia Pojednania. Druga czesc-pojednanie swiata z Bogiem, przyprowadzenie do pelnej harmonii z Nim wszystkich tych, którzy beda tego pragneli-zostanie dokonana w ciagu nastepnego wieku przez Królewskie Kaplanstwo, uwielbionych królów i kaplanów, przedstawionych w Mojzeszu, którzy stana sie wielkim Prorokiem, wzbudzonym przez Pana, aby nauczal i rzadzil ludem.  _ Äi stanie sie, ze kazda dusza, która by nie sluchala tego <str. 78> proroka, bedzie wygladzona z ludu" -umrze wtóra smiercia (Dzieje Ap. 3:23).

 

Pamietajmy jednak, ze chociaz swieci, nasladowcy Jezusa przedstawieni w kozle Panskim, maja udzial w ofierze za grzech i sa jej czlonkami, to jednak nie stalo sie to dzieki temu, ze byli z natury czystsi lub lepsi, niz swiat. Cale potomstwo Adama bylo w nim przeklete:  _ äNie masz sprawiedliwego ani jednego" (Rzym. 3:10) i nikt nie moze odkupic swojego brata (Ps. 49:7).

 

Ich udzial w ofierze za grzech jest laska dana po to, aby mogli wraz z Jezusem miec udzial w obiecanej Boskiej naturze i byc wspóldziedzicami. Aby umozliwic im uczynienie z samych siebie przyjemnej ofiary, zaslugi smierci Jezusa zostaly zastosowane najpierw za nich, dajac im usprawiedliwienie i oczyszczenie. W ten sposób przez Jego Cialo, czyli Kosciól, smierc Jezusa jest blogoslawienstwem dla swiata. <str. 79>

ROZDZIAL V—INNY OBRAZ OFIAR POJEDNANIA

 

3 Ksiega Mojzeszowa 9

 

PONOWNE PRZEDSTAWIENIE RÓZNYCH SZCZEGÓLÓW OFIAR POJEDNANIA-MOJZESZ I AARON WESZLI DO PRZYBYTKU, WYSZLI Z NIEGO I BLOGOSLAWILI LUD-  _ Äobjawi SIE TYM, KTÓRZY GO WYCZEKUJA" -  _ Äa PO SMIERCI SAD" -OKAZANIE BOSKIEGO PRZYJECIA OFIAR DNIA POJEDNANIA.

 

W dziewiatym rozdziale 3 Ksiegi Mojzeszowej mamy bardziej zwiezly obraz dziela i ofiar pojednania niz ten, który juz rozwazalismy (3 Mojz. 16). Dodaje on pewne cechy, które w swietle tego, co nastepuje, beda dla nas zarówno interesujace, jak i pozyteczne. Stanowi to jeszcze jeden obraz ofiar pojednania.

 

  _ äZatem rzekl Mojzesz: Tac jest rzecz, która wam Pan nakazal; czynciez ja, a ukaze sie wam chwala Panska. Rzekl zas Mojzesz do Aarona: Przystap do oltarza, a uczyn ofiare za grzech swój, i ofiare palona twoja, a wykonaj oczyszczenie za sie [wymagali tego ci, którzy maja byc nazwani czlonkami Jego Ciala] i za lud [za swiat]" -3 Mojz. 9:6-7.

 

Obraz ten swiadczy, ze nasz Pan Jezus (cielec ofiarowany za grzechy) wystarczal, aby odkupic tak Jego Cialo, Maluczkie Stadko, jak i caly rodzaj ludzki. Moglo sie obejsc bez <str. 80> udzialu Kosciola w ofierze za grzech, mogly byc nam oszczedzone szczególne doswiadczenia waskiej drogi, nasze ofiarnicze cierpienia; moglibysmy zostac przywróceni do doskonalej ludzkiej natury, tak jak stanie sie to z calym rodzajem ludzkim. Jednak Jahwe upodobalo sie nie tylko wybrac Jezusa do tego wielkiego dziela ofiary, ale takze uczynic Go Wodzem, czyli Glowa  _ äCiala Jego, które jest Kosciól", aby czlonkowie tego Kosciola, podobnie jak ich Wódz, zostali uczynieni doskonalymi jako istoty duchowe, przez cierpienia w ciele jako ofiary za grzech (Hebr. 2:10, Kol. 1:24).

 

O naszym osobistym zwiazku z Glowa apostol Pawel mówi:  _ äBlogoslawiony niech bedzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas ublogoslawil wszelkim blogoslawienstwem duchownem w niebieskich rzeczach [Swiatnicy Swietej i Najswietszej] w Chrystusie; jako nas wybral w nim przed zalozeniem swiata-ku chwale slawnej laski swojej, która nas udarowal [czyli usprawiedliwil] w onym umilowanym" -(Efez. 1:3,4,6). Bóg äpowolal was przez Ewangelie nasza ku dostapieniu chwaly Pana naszego Jezusa Chrystusa" (2 Tes. 2:14), aby wypelnily sie slowa:  _ äJesli z nim cierpimy, z nim tez królowac bedziemy" -2 Tym. 2:12.

 

Po zlozeniu ofiary za siebie najwyzszy kaplan mial äuczynic ofiare od ludu [kozla] i uczynic oczyszczenie za lud [za caly Izrael] jako rozkazal Pan". Rozporzadzenie o naszym udziale w ofierze pojednania bylo czescia Boskiego rozkazu, czyli pierwotnego planu, jak swiadczy o tym apostol Pawel (Kol. 1:24-26).

 

  _ äTedy przystapil Aaron do oltarza i zabil cielca na ofiare za grzech swój [zamiast siebie]. I podali mu synowie Aaronowi krew, który omoczywszy palec swój we krwi pomazal rogi oltarza; ale tlustosc... spalil na oltarzu..., mieso zas i skóre spalil ogniem precz za obozem. Zabil tez ofiare calopalenia [barana]; i podali mu synowie Aaronowi krew, która <str. 81> pokropil wierzch oltarza wokolo. Przyniesli mu tez ofiare calopalenia, i sztuki jej, i glowe jej; a spalil ja na oltarzu, omyl tez wnetrznosci i nogi, i spalil je z ofiara calopalenia na oltarzu." (W rozdziale 16 opis jest bardzo podobny i ma takie samo znaczenie).

 

W ten sposób calopalna ofiara Jezusa plonie w ciagu calego wieku Ewangelii, bedac dla wszystkich znajdujacych sie w stanie dziedzinca (usprawiedliwionych) dowodem Boskiej akceptacji Jezusa, a takze akceptacji wszystkich czlonków Jego Ciala-polozonych wraz z Glowa na oltarzu.

 

  _ äPotem sprawowal ofiare wszystkiego ludu, i wzial kozla na ofiare za grzech ludu [nie za kaplanów i Lewitów, jak poprzednio], którego zabil i ofiarowal go, jako i pierwszego", tzn. obchodzil sie z nim dokladnie tak samo, jak z cielcem. Koziol ten jest odpowiednikiem kozla Panskiego w innym obrazie. Koziol Azazela i inne szczególy zostaly w tym ogólniejszym obrazie pominiete. Jest to dalsze potwierdzenie nauki, ze ci, którzy nasladuja Jezusa, sa uczestnikami ofiary za grzech.

 

  _ äOfiarowal tez ofiare calopalenia i uczynil jej wedlug zwyczaju. Ofiarowal tez ofiare sniedna, a wziawszy z niej pelna garsc swoja, spalil na oltarzu oprócz ofiary calopalenia porannej. Zabil tez wolu i barana na ofiare spokojna, która byla za lud."

 

Ofiara spokojna, jak bylo to opisane wczesniej, przedstawiala slub albo przymierze. Zlozona lacznie z ofiara za grzech najwyzszego kaplana oznaczala sluby, zobowiazania i przymierze przyjete przez kaplana, oparte na ofierze za grzech. W obrazie pokój miedzy Jahwe a Izraelem byl zawierany w nastepujacy sposób: po zlozeniu ofiary za grzech, a takze calopalenia pokazujacego Boska akceptacje tej ofiary, miedzy Bogiem a Izraelem nastawal pokój, poniewaz ich dawny grzech Adamowy zostal figuralnie usuniety; byli oni zobowiazani do posluszenstwa wobec przymierza, opartego <str. 82> na przebaczeniu ich grzechów-tzn. mieli zachowywac Zakon-aby ten, który czyni te rzeczy, mógl zyc przez nie (czyli w nagrode za ich wypelnianie). Jednak, tak jak nasze ofiary za grzech sa lepsze, niz ofiary figuralne, tak i ofiara spokojna, czyli przymierze poprzez te ofiary ustanowione, jest lepszym przymierzem. W ten sposób w tej ofierze pokoju, czyli ofierze przymierza, kaplan jest przykladem i cieniem rzeczy duchowych-posrednika lepszego przymierza (Hebr. 8:6-13), pod którym wszyscy ludzie otrzymaja blogoslawienstwo restytucji, co umozliwi im posluszenstwo doskonalemu prawu i wieczne zycie.

 

  _ äTedy podnióslszy Aaron rece swe do ludu blogoslawil im, a zstapil od ofiarowania ofiary za grzech, i ofiary calopalenia, i ofiary spokojnej" (w. 22). Tutaj widzimy przedstawiony w obrazie fakt, ze chociaz blogoslawienstwo nie zostanie wylane na lud, dopóki wszystkie ofiary nie beda zakonczone, to jednak pewna miara blogoslawienstw zstepuje na ludzkosc od czlonków Kosciola nawet teraz, w ciagu wieku ofiar, zanim wszyscy przejdziemy do Swiatnicy Najswietszej, czyli stanu duchowego. Jest to prawda: gdziekolwiek znajduja sie królewscy kaplani, blogoslawienstwo mniej lub bardziej wyraznie splywa od nich na ich bliznich.

 

  _ Äi wszedl Mojzesz i Aaron do namiotu zgromadzenia,

 

a wyszedlszy, blogoslawili ludowi"

 

Kiedy ten dzien (wiek) ofiar sie zakonczy, skompletowany Kaplan (Glowa i Cialo) stanie przed Bogiem, aby zdac sprawe z wypelnienia wszystkich wymagan sprawiedliwosci wobec ludu (swiata). Jak sie okaze, obraz z 16 rozdzialu  _ 3Ksiegi Mojzeszowej opisywal dokladniej dzielo Dnia Pojednania i ukazywal wszystkie szczególy sposobu, w jaki ofiara Pana czyni nas najpierw godnymi przyjecia itd.; ten zas obraz pokazal cale dzielo wieku Ewangelii jako kolejne ofiary, <str. 83> w rzeczywistosci zlaczone w jedna-wszystkie cierpienia calego Chrystusa, po których zaraz nastepuja blogoslawienstwa restytucji. Wejscie Mojzesza i Aarona do Przybytku zdaje sie mówic: wymagania prawa zostaly zaspokojone, a sprawiedliwosc utwierdzona dzieki ofierze Chrystusa. Zakon (przedstawiany w obrazie przez Mojzesza) bedzie swiadczyl na korzysc tych, którzy byli pod Zakonem-na korzysc Izraela wedlug ciala-ze wszyscy potepieni w nim byli równiez usprawiedliwieni do zycia przez ofiare Kaplana, który raz za wszystkich äofiarowal samego siebie".

 

Przedstawiona zupelna ofiara byla äswieta, przyjemna Bogu", czego dowodem byl fakt, ze Mojzesz i Aaron nie umarli wchodzac do Swiatnicy Najswietszej. Potem Mojzesz i Aaron wychodzili i razem blogoslawili lud. Podobnie Chrystus bedzie w nadchodzacym wieku blogoslawil wszystkie narody ziemi (Gal. 3:8,16,29; 1 Mojz. 12:3); odbedzie sie to nie przez odrzucenie czy pominiecie prawa Bozego i usprawiedliwianie grzechów, ale przez stopniowy powrót do ludzkiej doskonalosci, w których to warunkach czlowiek bedzie w stanie wypelnic doskonale prawo Boze i byc przez to blogoslawionym. Zostanie poblogoslawiony przez Kaplana, uczyniony doskonalym i zdolnym zachowac Zakon-wypelnic go i zyc-äkto czyni sprawiedliwosc, sprawiedliwy jest". Bedzie to wielkie blogoslawienstwo, poniewaz kazdy, kto zechce, bedzie mógl okazac posluszenstwo i zyc wiecznie w szczesciu i jednosci z Jahwe.

 

  _ Äi okazala sie chwala Panska wszystkiemu ludowi"

 

W miare, jak blogoslawienstwo bedzie sie rozprzestrzenialo (odbudowujac i polepszajac umyslowy i fizyczny stan rodzaju ludzkiego), wyniki stana sie oczywiste. Ludzie-ogólnie mówiac swiat-kazdego dnia beda coraz wyrazniej widzieli Boska laskawa milosc. Tym sposobem äobjawi sie chwala Panska, a ujrzy to wszelkie cialo spolem" -Izaj. 40:5. <str. 84> Stopniowo beda oni poznawali dlugosc, szerokosc, wysokosc i glebokosc milosci Bozej, która przewyzsza wszelkie zrozumienie.

 

Warto zauwazyc, ze wymienione tu blogoslawienstwo nie bylo blogoslawienstwem dla kaplanów. Nie-oni byli wyobrazani przez blogoslawiacego-przez Aarona. Blogoslawienstwo splywalo na caly naród izraelski, który przedstawial w obrazie ludzkosc. Jest to blogoslawienie swiata przez änasienie" -przez zupelnego Chrystusa po tym, jak wszystkie cierpienia zostana dopelnione przez Cialo (Kol. 1:24). Wspomina o tym apostol Pawel, mówiac:  _ äWszystko stworzenie [ludzkosc] wespól wzdycha i wespól boleje..., oczekujac objawienia synów Bozych" -Rzym. 8:22,19. Zanim ludzie zostana oswobodzeni z niewoli skazenia (grzechu i smierci) i przywróceni do wolnosci synów Bozych (wolnosci od potepienia, grzechu, smierci itd.), jaka cieszyl sie pierwszy syn ludzki, Adam (Luk. 3:38), musza sie zakonczyc ofiary Dnia Pojednania, a kaplani, którzy skladali te ofiary, musza zostac odziani we wspaniale szaty, w królewska, boska wladze i moc, aby mogli dac ludziom wolnosc (Rzym. 8:19-22).

 

Niewatpliwie do tego samego blogoslawienia calej ludzkosci-uwolnienia od smierci i jej zadla, grzechu-nawiazuje apostol Pawel, mówiac:  _ äDrugi raz sie bez grzechu [nie jako ofiara za grzech i bez zmazy od tych grzechów, które poniósl za grzeszników] okaze tym, którzy go oczekuja ku zbawieniu" -Hebr. 9:28. Swiat widzial Kaplana-Glowe i Cialo-cierpiacego podczas obecnego wieku jako ofiara za grzech; Jezus byl objawiony Zydom w ciele (jako ofiara za grzech) i podobnie, jak mógl powiedziec Pawel, tak i wszyscy Jego nasladowcy mówia:  _ äZywot Jezusowy byl objawiony w smiertelnym ciele naszym" -2 Kor. 4:11. Poniewaz caly Chrystus byl w ten sposób objawiony i cierpial w ciele, tak <str. 85> tez bedzie äwspólnie uwielbiony" przed swiatem, ägdy sie objawi chwala [blogoslawienstwo i zbawienie] Panska, a ujrzy to wszelkie cialo spolem"; ägdy sie Chrystus, on zywot nasz pokaze, tedy i wy z nim okazecie sie w chwale" -Kol. 3:4.

 

Ale ten wspanialy Najwyzszy Kaplan swiata zostanie rozpoznany tylko przez tych, äktórzy go oczekuja". Gdyby mial ukazac sie jako istota cielesna na niebie lub gdziekolwiek, oznaczaloby to ukazanie sie wszystkim, czekajacym Nan lub nie; my jednak przekonalismy sie juz, ze Pismo uczy, iz Glowa uzyskala doskonalosc jako istota duchowa i ze Jego Maluczkie Stadko stanie sie äpodobne Jemu" -bedzie sie skladalo z istot duchowych o boskiej naturze, której zaden czlowiek nie widzial i nie moze zobaczyc (1 Tym. 6:16). Swiat zobaczy uwielbiony Kosciól umyslem, podobnie jak äwidza" ludzie niewidomi. W ten sam sposób my widzimy teraz nagrode, äkorone zywota", gdyz änie patrzymy na rzeczy widzialne, ale na niewidzialne; albowiem rzeczy widzialne sa doczesne, ale niewidzialne sa wieczne" -2 Kor. 4:18. Tak samo caly Kosciól obecnego wieku äwidzi Jezusa", äpatrzy na Jezusa" (Hebr. 2:9; 12:2). Tym sposobem äczuwajacy sludzy" rozpoznaja we wlasciwym czasie druga obecnosc Pana-przez swiatlo Slowa Bozego. A pózniej kazde oko ujrzy Go w podobny sposób, ale przez äogien plomienisty" Jego sadu (2 Tes. 1:8).

 

Jest to jedyny sposób, w jaki istoty ludzkie moga poznac sprawy na poziomie duchowym. Jezus powiedzial to samo swoim uczniom; ci, którzy poznali Jego ducha, czyli umysl i ta droga znaja Jego samego, w podobny sposób zaznajomia sie tez z Ojcem.  _ äByscie mnie znali, i Ojca byscie mego znali; i juz go teraz znacie i widzieliscie go" -Jan 8:19; 14:7. Jest to jedyny zmysl, jakim swiat kiedykolwiek bedzie ogladal Boga, poniewaz  _ äBoga nikt nigdy nie widzial" (äktórego <str. 86> nie widzial zaden z ludzi ani widziec moze") -äon jednorodzony syn, który jest w lonie ojcowskim, ten nam opowiedzial [objawil-pokazal]" -1 Tym. 6:16; Jan 1:18. Jezus objawil uczniom Ojca przez pokazanie Jego charakteru-przez slowa i czyny, objawiajac Go jako Boga milosci.

 

W ten sposób Luter i inni pokazali, a wielu zobaczylo system papieski jako Antychrysta, czyli tak jak przepowiedzial Pawel; ten upadly system, czlowiek grzechu byl wtedy objawiony, chociaz wielu nie widzi go nawet teraz.

 

W ten sam sposób nasz Pan, Jezus, Glowa, (obecny teraz, aby zebrac drogocenne klejnoty), jest w obecnym czasie objawiony zyjacym czlonkom Maluczkiego Stadka, chociaz inni nic nie wiedza o Jego obecnosci (Luk. 17:26-30; Mal. 3:17).

 

Podobnie bedzie w wieku Tysiaclecia, kiedy zostanie objawiony kompletny Chrystus-Kaplan. Bedzie objawiony tylko tym, którzy Go oczekuja i tylko ci Go zobacza. Zobacza Go nie fizycznym wzrokiem, ale tak jak my widzimy teraz rzeczy duchowe-naszego Pana Jezusa, Ojca, nagrode itd. -oczami wiary. Ludzie nie ujrza Chrystusa fizycznym wzrokiem, poniewaz znajduja sie na innym poziomie istnienia: Chrystus na poziomie duchowym, a ludzie na poziomie cielesnym; z tego samego powodu nigdy nie ujrza Jahwe. Ale my [uwielbione Maluczkie Stadko] ujrzymy go tak, jako jest, bo bedziemy mu podobni (1 Jan 3:2).

 

Chociaz tylko ci, äktórzy go oczekuja", beda w stanie uznac Chrystusa za Wyswobodziciela, uwalniajacego ich spod panowania smierci, to jednak obejmie to caly swiat; poniewaz sposób objawienia bedzie taki, ze w koncu wszyscy beda musieli zobaczyc.  _ äUjrzy go wszelkie oko"; wszyscy w grobach, wtedy wzbudzeni, nawet ci, którzy Go przebili, zobacza, ze ukrzyzowali Pana chwaly. Bedzie objawiony (na niebie? Nie!) äw ogniu plomienistym [sady], oddawajac <str. 87> pomste tym, którzy Boga nie znaja [którzy nie uznaja] i [równiez] tym, którzy nie sa posluszni Ewangelii Chrystusa, Pana naszego Jezusa". Nie bedzie potrzeba wiele czasu, aby caly rodzaj ludzki uznal Go w takich okolicznosciach. Teraz sprawiedliwi cierpia, a wtedy äobaczycie róznosc miedzy sprawiedliwym i niezboznym", poniewaz w tym dniu okaze sie róznica miedzy nimi (Mal. 3:15-18). Wtedy wszyscy, widzac to, przez przyjecie Chrystusa i Jego daru zycia pod Nowym Przymierzem, beda mogli otrzymac zywot wieczny, poniewaz änadzieje mamy w Bogu zywym, który jest zbawicielem wszystkich ludzi, a najwiecej wiernych" -1 Tym. 4:10.

 

  _ äPo smierci bedzie sad"

 

Pewien werset, bezposrednio zwiazany z naszym przedmiotem (wynika to z jego kontekstu), jest bardzo czesto blednie stosowany i interpretowany; byc moze czesciej, niz jakikolwiek inny tekst Biblii. Czytamy w nim:  _ Äa jako postanowiono ludziom [Aaronowi i jego nastepcom, którzy byli jedynie obrazami Najwyzszego Kaplana, nowego stworzenia] raz umrzec [figuralnie, co bylo pokazane w zabijaniu zwierzat], a potem [jako rezultat tych ofiar] bedzie sad [Bóg przyjmie lub odrzuci ofiare], tak i Chrystus, raz bedac ofiarowany [ta ofiara nigdy sie juz nie powtórzy] na zgladzenie wielu grzechów [äza wszystkich"]; drugi raz bez grzechu okaze sie tym, którzy go oczekuja [nie splamiony grzechami, które wzial na siebie, ani aby powtórzyc ofiare za grzech, lecz] ku zbawieniu" -aby dac zycie wieczne wszystkim tym, którzy pragna je otrzymac, wypelniajac Boskie warunki wiary i posluszenstwa  Hebr. 9:27-28.

 

Za kazdym razem, kiedy kaplan wchodzil w Dniu Pojednania do Swiatnicy Najswietszej, ryzykowal swoim zyciem, poniewaz gdyby jego ofiara byla niedoskonala, ponióslby <str. 88> smierc przy przejsciu przez wtóra zaslone. Ani on sam nie zostalby przyjety w Swiatnicy Najswietszej, ani tez jego niedoskonala ofiara nie moglaby byc przyjeta jako zadoscuczynienie za grzechy ludu. Stad wynika, ze kazdy blad oznaczal jego smierc, a takze potepienie wszystkich tych, za których grzechy mial dokonac pojednania. To wlasnie byl sad, wymieniony w powyzszym wersecie, przez który kazdego roku przechodzili figuralni kaplani; od pomyslnego wyroku tego sadu zalezalo zycie kaplana i coroczne, figuralne zadoscuczynienie za grzechy ludu.

 

Nasz wspanialy Najwyzszy Kaplan, Jezus Chrystus, przeszedl przez pozafiguralna wtóra zaslone, kiedy umarl na Kalwarii; gdyby Jego ofiara pod jakimkolwiek wzgledem byla niedoskonala, to On nigdy nie powstalby z martwych-wyrok sprawiedliwosci bylby wydany przeciwko Niemu. Jednak Jego zmartwychwstanie trzeciego dnia udowodnilo, ze cale dzielo bylo wykonane doskonale, ze wytrzymalo próbe Boskiego sadu (Dzieje Ap. 17:31).

 

Innym dowodem tego, ze nasz Pan pomyslnie przeszedl przez ten sad-raz za wszystkich-i ze Jego ofiara zostala przyjeta, bylo blogoslawienstwo Piecdziesiatnicy; byl to przedsmak jeszcze wiekszych przyszlych blogoslawienstw, wylanych na wszelkie cialo (Joel 2:28), gwarancja, czyli zapewnienie, ze w koncu On (a my w Nim) bedziemy blogoslawili lud-swiat, za którego grzechy zaplacil pelna i zadowalajaca cene.

 

Kazda interpretacja wersetu, która odnosi go do smierci calego rodzaju ludzkiego, jest zupelnie sprzeczna z kontekstem.

 

Wielu w nieokreslony sposób oczekiwalo przyjscia lepszych czasów-usuniecia przeklenstwa grzechu, smierci i zla w ogóle, ale nie rozumieli oni tak dlugiego odwlekania. Nie zdaja sobie sprawy, ze ofiara Dnia Pojednania jest niezbedna i ze musi byc zakonczona, zanim nastapi chwala i <str. 89> blogoslawienstwo. Nie wiedza tez, ze Kosciól, wybrani, Maluczkie Stadko, sa uczestnikami ofiary Chrystusa i Jego cierpien i beda tez mieli udzial w przyszlej chwale.  _ äWszystko stworzenie wespól wzdycha i wespól boleje, oczekujac [chociaz nieswiadomie] objawienia [Kosciola] synów Bozych" (Rzym. 8:22,19).

 

Co wiecej, poniewaz figuralny kaplan wyobrazal zarówno Glowe, jak i Cialo Kaplana pozafiguralnego, to caly Chrystus-kazdy czlonek Kosciola musi byc poddany temu sadowi-i chociaz wielu zostalo powolanych, to jednak tylko zwyciezcy wierni az do smierci (Obj. 3:21) beda wybrani czlonkami Ciala Chrystusowego, latoroslami prawdziwego krzewu winnego. Nie oznacza to jednak, ze maja oni osiagnac doskonalosc ciala, ale raczej doskonalosc serca, woli i intencji; musza byc äczystego serca" -skarb musi byc czystym zlotem, wypróbowanym w ogniu, chociaz jego obecne mieszkanie jest jedynie niedoskonalym, ziemskim naczyniem.

 

Manifestacja Boskiego przyjecia

 

  _ äBo zstapiwszy ogien od oblicznosci Panskiej spalil na oltarzu ofiare calopalenia i tlustosci; co gdy widzial wszystek lud, wykrzykali a padali na twarzy swoje" -oddawali czesc. To jest ta sama mysl wyrazona w inny sposób. Ogien symbolizowal Boska akceptacje; rozpoznanie go przez lud pokazywalo, ze swiat uswiadomi sobie ofiare i jej wartosc w Boskich oczach, jako ceny uwolnienia ich od smierci i grobu; wtedy ludzie beda oddawac czesc Jahwe i Jego przedstawicielowi-Najwyzszemu Kaplanowi.

 

Pewne jest, ze to sie jeszcze nie wypelnilo. Bóg nie okazal jeszcze ogniem, ze przyjal ofiare wielkiego Dnia Pojednania; ludzie nie zakrzykneli jeszcze i nie upadli na swoje twarze <str. 90> oddajac czesc wielkiemu Królowi i Jego przedstawicielowi. Nie, swiat ciagle jeszcze tkwi w zlem (1 Jana 5:19); bóg tego swiata nadal oslepia zmysly prawie calego rodzaju ludzkiego (2 Kor. 4:4); ciemnosci nadal okrywaja ziemie, a zacmienie narody (Izaj. 60:2). Nie nalezy spodziewac sie przedstawionych w tym obrazie blogoslawienstw restytucji, dopóki wszyscy czlonkowie Kosciola, Ciala Najwyzszego Kaplana, nie wejda przez swoje zmartwychwstanie za wtóra zaslone (rzeczywista smierc) do Swiatnicy Najswietszej. Blogoslawienstwo to wypelni sie dopiero wtedy, gdy zakonczy sie czas wielkiego ucisku. Wtedy wycwiczony, trzezwo myslacy i upokorzony swiat ludzkosci bedzie ogólnie oczekiwal i szukal wielkiego Chrystusa, Nasienia Abrahamowego, aby ten blogoslawil ich i podniósl z upadku.

 

Jakze pieknie powyzsze obrazy pokazuja zupelny okup za cala ludzkosc, a takze restytucje i blogoslawienstwo bedace udzialem wszystkich ludzi!

 

Nic w tych obrazach nie zdaje sie odrózniac zyjacych od umarlych i niektórzy mogliby sadzic, ze kiedy zakoncza sie ofiary Najwyzszego Kaplana i rozpocznie sie blogoslawienie, skorzystaja z niego tylko zyjacy. Nasza odpowiedz brzmi jednak änie". Bóg jednakowo patrzy na zywych i umarlych; On uwaza ich wszystkich za umarlych. Wszyscy podlegaja wyrokowi smierci w Adamie; mala iskierka zycia tlaca sie w kazdym czlowieku jest jedynie pewnym etapem umierania. Z powodu grzechu Adama caly rodzaj ludzki jest umarly; jednak pod koniec pozaobrazowego Dnia Pojednania blogoslawienstwo usprawiedliwienia i zycia bedzie dane wszystkim na warunkach, które wszyscy beda w stanie wypelnic. Kazdy bedzie mógl otrzymac od Dawcy Zycia i Odkupiciela wszystko, co utracil w Adamie-zycie, wolnosc, laske Boza-zarówno ci na dnie, jak i ci na brzegu ädoliny cienia smierci". <str. 91>

 

To wlasnie jest celem pozafiguralnych ofiar za grzech: oswobodzenie äwszystkiego ludu", calego rodzaju ludzkiego spod wladzy grzechu i smierci; przywrócenie ich do doskonalego istnienia, co jest niezbedne do doskonalego szczescia i pojednania ze Stworzycielem.

 

Oto blogoslawienstwo, które ma splynac na wszystkie rodzaje ziemi przez Nasienie Abrahama. Oto dobra nowina, która byla gloszona Abrahamowi, jak czytamy:  _ Äa upatrzywszy to Pismo, iz z wiary Bóg usprawiedliwia pogan [caly rodzaj ludzki], przedtem opowiedzialo Abrahamowi, iz w tobie beda blogoslawione [usprawiedliwione] wszystkie narody..., i nasieniu twemu, które jest Chrystus [najpierw Glowa, potem Cialo]; a jesliscie wy Chrystusowi [czlonkowie], tedyscie nasieniem Abrahamowym, a wedlug obietnicy dziedzicami", tzn. jedna z blogoslawiacych klas, Nasieniem Abrahamowym, które bedzie blogoslawilo wszystkie narody ziemi (Gal. 3:8,16,29). Ale to nasienie musi byc jednak skompletowane, zanim splynie blogoslawienstwo, co zostalo pokazane w obrazie, nad którym wlasnie sie zastanawialismy; ofiara za grzech musi byc zakonczona, zanim rozpocznie sie wynikajace z niej blogoslawienstwo.

 

Przepis, ze tylko najwyzszy kaplan mógl raz w roku wchodzic do Swiatnicy Najswietszej, aby dokonac pojednania, nie oznaczal, ze ani on, ani inni kaplani nie wchodzili tam pózniej, kiedy Dzien Pojednania dokonal juz zupelnego zadoscuczynienia za grzechy. Wprost przeciwnie, najwyzszy kaplan czesto wchodzil tam w inne dni. Wlasnie w Swiatnicy Najswietszej najwyzszy kaplan pytal Jahwe o wskazówki dla Izraela, uzywajac wtedy napiersnika sadu, Urim i Tummim. Podobnie, kiedy zwijano obóz, co mialo miejsce dosyc czesto, kaplani wchodzili do Swiatnicy Najswietszej, zdejmowali zaslony i owijali Arke oraz swiete sprzety, zanim Lewitom zezwalano je niesc (4 Mojz. 4:5-16). <str. 92>

 

Kiedy Izraelita przynosil kaplanom ofiare za grzech (kiedy ofiary Dnia Pojednania byly juz zakonczone), wszyscy oni spozywali je w Miejscu Najswietszym (4 Mojz. 18:10). Podobnie rzecz ma sie w pozafigurze: kiedy obecny Dzien Pojednania bedzie zakonczony, Królewskie Kaplanstwo znajdzie sie w Swiatnicy Najswietszej, czyli w doskonalym stanie duchowym i tam bedzie przyjmowalo (spozywalo) ofiary za grzech, przynoszone przez ludzi za ich wlasne przewinienia (nie za pierworodny, czyli Adamowy grzech, który zostal juz zgladzony w Dniu Pojednania). W tych doskonalych duchowych warunkach kaplanstwo bedzie udzielalo wskazówek w kazdej sprawie, tak jak bylo to pokazane w decyzjach i odpowiedziach dawanych Izraelowi przy pomocy Urim i Tummim. <str. 93>

ROZDZIAL VI—OFIARY SKLADANE PO DNIU POJEDNANIA

 

OFIARY TE PRZEDSTAWIAJA POKUTE, SLUBY, PRZYMIERZA ITP. PODCZAS TYSIACLECIA-CALOPALENIA LUDU-OFIARY SPOKOJNE LUDU-OFIARY SNIEDNE LUDU-OFIARY LUDU ZA WYSTEPEK-OBRAZY WSKAZUJACE, ZE USTANIE RÓZNICA PLCI.

 

Ofiary skladane przez lud (Izrael-swiat) w ich osobistych sprawach po zakonczeniu Dnia Pojednania, zobrazowane w ogólnych ofiarach Izraela, odnosza sie do przyszlego wieku i dopiero wtedy zostana przedstawione uwielbionemu Królewskiemu Kaplanstwu. Niemniej jednak w niewielkim stopniu dzieje sie to juz teraz; czlowiek tego swiata, posiadajacy pewien majatek, jest w tym sensie szafarzem dóbr Bozych. Moze teraz wykorzystywac ämamone" i przy jej pomocy zjednywac sobie przyjaciól. Kiedy obecny wiek panowania szatana sie zakonczy i rozpoczna sie rzady Chrystusa (pod którymi czlowiek ten nie bedzie juz szafarzem), ci wlasnie przyjaciele, których w ten sposób wyróznil, beda go blogoslawic. Gdyby ziemscy szafarze majatku (mamony, czyli boga tego swiata) byli roztropni, zuzywaliby wieksza czesc swych bogactw w ten wlasnie sposób. Ktokolwiek poda chocby kubek zimnej wody jednemu z najmniejszych sposród tych kaplanów, dlatego, ze jest takim, na pewno bedzie nagrodzony, kiedy zostanie ustanowione Królestwo Chrystusa i rozpocznie sie jego panowanie (Luk. 16:1-8; Mat. 10:42). <str. 94>

 

Ofiary skladane po Dniu Pojednania sa obrazem ofiar, które beda mialy miejsce w wieku Tysiaclecia.

 

W figurze ofiary Dnia Pojednania poprzedzaly wszystkie inne i byly podstawa ogólnego przebaczenia i przyjecia Izraela przez Boga; po nich jednak nastepowaly pózniejsze ofiary indywidualne, okreslane jako ofiary za grzech, ofiary za wystepek, ofiary spokojne itd. Podobnie bedzie w pozafigurze. Kiedy ofiary obecnego wieku Ewangelii doprowadza lud-swiat-do stanu usprawiedliwienia, nadal beda popelniane grzechy i przewinienia, wymagajace przyznania sie do winy i pojednania, do czego niezbedne beda te pózniejsze ofiary.

 

Ofiary Dnia Pojednania wyobrazaly zgladzenie grzechu Adamowego dzieki ofierze Chrystusa; jednak w ciagu wieku Tysiaclecia, gdy swiat bedzie korzystal z dobrodziejstw pojednania, ludzie, stopniowo przywracani do rzeczywistej doskonalosci, zycia i harmonii z Bogiem, beda nadal popelniali bledy, za które do pewnego stopnia poniosa odpowiedzialnosc. Beda musieli dac za nie pewne zadoscuczynienie, polaczone z pokuta. Dopiero wtedy odzyskaja mozliwosc zycia w harmonii z Bogiem przez Chrystusa, ich Posrednika.

 

W przyszlym wieku bedzie takze istnialo poswiecenie. Ze wzgledu na zmieniony rzad swiata nie bedzie to juz jednak poswiecenie na smierc, takie jak obecnie, ale wprost przeciwnie-poswiecenie ku zywotowi, poniewaz wraz z zakonczeniem panowania zlego ustanie ból, smutek i smierc dla wszystkich, oprócz czyniacych zlo. Poswiecenie musi byc dobrowolnym oddaniem czyichs dóbr, co zostalo przedstawione w niektórych ofiarach po Dniu Pojednania.

 

Podstawa wszelkiego przebaczenia grzechów podczas przyszlego wieku beda ofiary Dnia Pojednania. W obrazie byloby wiec wlasciwe, aby grzesznik przyniósl ofiare pokazujaca, ze uznal ofiary Dnia Pojednania za podstawe ponownego <str. 95> przebaczenia. Tak wiec widzimy, ze wszystkie ofiary po Dniu Pojednania wskazywaly lub uznawaly ofiary tego Dnia. Skladaly sie one z bydla, owiec, ptaków (synogarlic lub mlodych golebi) lub przedniej maki. Przedmiot ofiary zalezal od zamoznosci ofiarujacego.

 

W wieku Tysiaclecia wszyscy przyjda äku znajomosci prawdy" i w ten sposób do najpelniejszej mozliwosci wybawienia spod przeklenstwa (wyroku) smierci Adamowej (1 Tym. 2:4). Kiedy pomyslimy, ze ta smierc obejmuje takze wszystkie choroby, ból i niedoskonalosci bedace obecnie udzialem rodzaju ludzkiego, to widzimy, ze Boski plan przewiduje zupelny powrót do ludzkiej doskonalosci; jedynie ci, którzy dobrowolnie odrzuca lub zlekcewaza mozliwosci dostepne juz wtedy dla wszystkich, umra wtóra smiercia. Udoskonalanie bedzie jednak nastepowalo stopniowo i jego osiagniecie bedzie wymagalo wspólpracy woli grzesznika. Musi on uczynic wszystko, co w jego mocy, aby ponownie wspiac sie do stanu doskonalosci, przy czym otrzyma wszelka potrzebna mu pomoc. Jest to w ogólny sposób pokazane w powyzszych ofiarach: ich rodzaj zalezal od mozliwosci ofiarujacego. Bez wzgledu na stopien niedoskonalosci i upadku spowodowanego grzechem kazdy, kto przyjdzie do znajomosci Prawdy, bedzie musial oddac Bogu siebie-ofiare ukazujaca jego stan. Synogarlica albo golab przynoszone w obrazie przez najbiedniejszych, symbolizowaly wszystko, co sa w stanie przyniesc usprawiedliwieni znajdujacy sie w glebokim moralnym ubóstwie i upadku. Koziol przyprowadzony przez tych, których stac bylo na wiecej, przedstawial wszystko ze strony mniej upadlych; wreszcie cielec symbolizowal wszystko ze strony tych, którzy osiagneli doskonalosc ludzkiej natury. W ofiarach Dnia Pojednania cielec obrazowal doskonale czlowieczenstwo (obfity tluszcz) ofiary Jezusa, zas koziol (krnabrny i chudy) przedstawial niedoskonala ludzka <str. 96> nature swietych. Podobnie te same zwierzeta obrazowaly ofiarujacych (Izrael-wierzacy swiat w Tysiacleciu) i ich poswiecenie. Powinnismy jednak pamietac, ze te przyszle calopalenia i ofiary spokojne przedstawiaja poswiecajacych sie ludzi-oddajacych samych siebie Bogu. Nie wyobrazaja one ofiar za grzech, skladanych w celu otrzymania pojednania, tak jak ofiary w Dniu Pojednania. Sa one rzeczywiscie ofiarami za wystepki, w pewnym sensie ofiarami za grzech jednostek; jednak, co zaraz zobaczymy, byly one zupelnie rózne od ofiar za grzech, skladanych za caly naród w Dniu Pojednania.

 

Kiedy pod koniec Tysiaclecia wszyscy, którzy beda chetni przyjac laske Boza, zostana przyprowadzeni do doskonalosci, nie bedzie juz zadnego ubogiego w tym sensie, ze nie bylby w stanie ofiarowac cielca-w sensie niedostatków umyslowych, moralnych albo fizycznych mozliwosci. Wszyscy beda doskonalymi ludzmi, a ich ofiare beda stanowily ich doskonale äja", symbolizowane przez cielca. Dawid mówi o tym w nastepujacy sposób:  _ äTedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwosci [prawe postepowanie], ofiary ogniste i calopalenia; tedy cielce [doskonale ofiary] ofiarowac beda na oltarzu twoim" -Ps. 51:21. Nie powinnismy jednak rozumiec, ze ten jezyk Dawida uczy o przywróceniu literalnych, krwawych, figuralnych ofiar; jest to oczywiste, bowiem w tym samym miejscu (w. 18-19) Dawid mówi:  _ äNie pragniesz ofiar [ani figuralnych, ani pozafiguralnych-zupelne zadoscuczynienie za grzech zostalo spelnione wczesniej äraz za wszystkich"] ... ofiary Bogu przyjemne duch skruszony; sercem skruszonym i strapionym nie pogardzisz, o Boze!" Wszystkie te ofiary musza byc dobrowolne (3 Mojz. 1:3).

 

Zupelnosc poswiecenia byla pokazana w smierci zwierzecia-co oznacza, ze kazdy czlonek rodzaju ludzkiego musi poswiecic swoja wole; nastepstwem tego nie bedzie jednak <str. 97> ani zniszczenie ludzkiej natury (spalenie miesa poza obozem), ani przeniesienie zycia do nowej natury-do Swiatnicy Najswietszej. Tam moga wejsc tylko kaplani, co bylo pokazane w ofiarach pojednania. Nie, po swoim poswieceniu zostana zaakceptowani jako istoty ludzkie i jako tacy beda udoskonaleni-prawo do takiego zycia zostalo dla nich wykupione przez Najwyzszego Kaplana, w czlonkach którego jest przedstawiony caly zwycieski Kosciól. Poswiecenie jest znakiem wdziecznosci za zlozony okup, a takze zgoda ofiarników na wypelnianie Prawa Bozego, co jest warunkiem ich wiecznego zycia w harmonii z Bogiem i w Jego lasce.

 

Calopalenia ludu

 

Ofiary calopalenia kaplanów mialy ustawicznie znajdowac sie na oltarzu, a ogien mial plonac bez przerwy.  _ äTac bedzie ustawa ofiary calopalenia: ofiara calopalenia jest od palenia na oltarzu, przez cala noc az do poranku, bo ogien na oltarzu ustawicznie gorzec bedzie..., nie bedzie gaszony; a bedzie zapalal na nim kaplan drwa na kazdy poranek, i wlozy nan ofiare calopalenia...; ogien ustawicznie bedzie gorzal na oltarzu, nie bedzie gaszony" -3 Mojz. 6:9,12,13.

 

W ten sposób wszyscy ofiarujacy wiedzieli, ze oltarz byl juz uswiecony, czyli odlaczony i ze ich ofiary beda przyjemne dzieki temu, ze Bóg przyjal ofiary Dnia Pojednania. Do tego oltarza Izraelici przyprowadzali swoje ofiary dobrowolne, co zostalo opisane w 1 rozdziale 3 Ksiegi Mojzeszowej. Ofiary te byly skladane w zwykly sposób: zwierze cieto na kawalki i obmywano; czesci kladziono na oltarzu i wszystko palono; byla to ofiara äwdziecznej wonnosci Panu". Obrazowala ona dziekczynna modlitwe skierowana do Jahwe-w dowód wdziecznosci za Jego milosierdzie, madrosc i milosc, objawione w zlamanym Ciele Chrystusa-ich okupie. <str. 98>

 

Ofiary spokojne ludu

 

Ta ofiara miala byc wzieta z trzody lub stada. Stanowila ona wypelnienie slubu (przymierza) albo dobrowolna ofiare dziekczynienia. Jej czesc miala byc przyniesiona Jahwe przez samego ofiarnika-  _ äReka jego przyniesie ofiare ognista Panu; tlustosc z mostkiem przyniesie; potem spali kaplan tlustosc na oltarzu, a mostek niech bedzie tam i sam obracany przed Panem" -3 Mojz. 7:30-31. Tak mostek, jak i lopatka naleza do kaplana. Ofiarujacy musi zjesc swoja ofiare (3 Mojz. 3 oraz 7:11-18, 32-34).

 

Wydaje sie to pokazywac, ze jezeli którykolwiek czlowiek dojdzie do stanu zupelnego pokoju i harmonii z Bogiem (kto tego nie uczyni, umrze wtóra smiercia), bedzie musial zjesc, czyli wypelnic przed Bogiem przymierze zupelnego ofiarowania sie Panu. Jezeli bedac w ten sposób udoskonalony, zanieczysci sie dobrowolnym grzechem, umrze (wtóra smierc). Bylo to pokazane w karze za dotykanie nieczystych przedmiotów (3 Mojz. 7:19-21; por. Obj. 20:9, 13-15).

 

Razem z ta ofiara przynoszono takze niekwaszone placki zagniatane z oliwa oraz przasne kreple, przedstawiajace wiare ofiarnika w charakter Chrystusa, który to bedzie nasladowal. Ofiarowano tez kwaszony chleb wskazujacy na swiadomosc wlasnej niedoskonalosci w momencie poswiecenia; kwas jest symbolem grzechu (3 Mojz. 7:11-13).

 

Ofiary sniedne ludu

 

Ofiary te skladaly sie z pszennej maki, niekwaszonych placków zagniatanych z oliwa itd., ofiarowywanych Panu przez kaplanów. Prawdopodobnie przedstawialy one uwielbienie i chwale, jaka swiat odda Panu za posrednictwem Kosciola.  _ äTemu niech bedzie chwala w kosciele przez Chrystusa Jezusa po wszystkie czasy na wieki wieków (Efez. 3:21). Ofiary te przyjmowali kaplani. Czesc z nich skladano <str. 99> na oltarzu; pokazywalo to, ze Jahwe uznawal je i ze byly Mu przyjemne.

 

Ofiary ludu za wystepek, czyli ofiary za grzech

 

  _ äGdyby czlowiek przestapil przestepstwem, a zgrzeszylby z niewiadomosci, ujmujac rzeczy poswieconych Panu..., jesliby tez czlowiek zgrzeszyl, uczyniwszy przeciwko któremukolwiek z przykazan Panskich, co by nie mialo byc, z niewiadomosci, a bylby winien, poniesie karanie za nieprawosc swoja. Tedy przywiedzie barana zupelnego z drobnego bydla" oraz przyniesie na ofiare za wystepek pieniadze wedlug oszacowania dokonanego przez kaplana, dodajac jeszcze jedna piata. To bedzie jego ofiara. Kaplan dokona za niego oczyszczenia. Gdyby zas ktos swiadomie zgrzeszyl, szkodzac w ten sposób swojemu blizniemu lub oszukujac go, bedzie musial to zwrócic poszkodowanemu, dodajac jedna piata (czyli dwadziescia procent wartosci). Przyprowadzi tez barana, aby zlozono go Panu na ofiare za wystepek (3 Mojz. 6:1-7 oraz 5:15-19).

 

Uczy nas to, ze za kazda krzywde trzeba bedzie zaplacic odszkodowanie z nadwyzka, a takze pokutowac i prosic Pana o przebaczenie poprzez Kosciól (kaplanstwo). W taki sposób ten, kto przestapil prawo, uzna swoja niedoskonalosc, a takze wartosc okupu, co bylo pokazane w ofiarowywanym baranie.

 

Zauwazmy jednak róznice miedzy tymi ofiarami za grzech a ofiarami za grzech skladanymi w Dniu Pojednania. Te ostatnie ofiarowywano Bogu (Sprawiedliwosci) w Swiatnicy Najswietszej jako älepsze ofiary". Poprzednie ofiary przynoszono kaplanom, którzy w ciagu Dnia Pojednania wykupili lud. Ludzie okaza swoje uznanie Odkupicielowi. Kaplan rzeczywiscie bral czesc ofiary i skladal ja Panu jako äpamiatke", jako uznanie, ze caly plan odkupienia dokonany w Dniu <str. 100> Pojednania (wieku Ewangelii) byl dzielem Ojca Niebieskiego. Reszte ofiary kaplan przyswajal sobie-zjadal ja.

 

Caly swiat, odkupiony drogocenna krwia (ludzkim zyciem) Chrystusa, dla odpuszczenia wystepków odda sie Królewskiemu Kaplanstwu. Przyjecie przez Kaplanstwo darów swiata, czyli poswiecenia, bedzie oznaczalo przebaczenie. Zgadzaja sie z tym slowa naszego Pana Jezusa, które wypowiedzial do swoich uczniów:  _ äTchnal na nie i rzekl im: Wezmijcie Ducha Swietego. Którymkolwiek grzechy odpuscicie, sa im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, sa zatrzymane" -Jan 20:22-23.

 

To äuslugiwanie pojednania" w swoim najpelniejszym znaczeniu nalezy do przyszlego wieku, kiedy to wszystkie ofiary pojednania beda zakonczone. Mimo to nawet teraz kazdy czlonek Królewskiego Kaplanstwa moze powiedziec wierzacemu i pokutujacemu:  _ äOdpuszczone sa tobie grzechy twoje" -tak jak uczynil to nasz Pan, przez wiare widzac w przyszlosci dopelnienie ofiar za grzech. Co wiecej, ci kaplani znaja teraz warunki, na których zostalo obiecane przebaczenie, i moga wydawac wiarygodne swiadectwo, kiedy widza, ze te warunki zostaly spelnione.

 

Jak juz widzielismy, ofiary Dnia Pojednania byly zawsze palone (3 Mojz. 6:30; Hebr. 13:11), ale omawiane pózniej ofiary za wystepki, skladane po Dniu Pojednania, nie byly palone, lecz zjadane (przyswajane) przez kaplanów.

 

Róznica miedzy mezczyzna a kobieta zaniknie

 

  _ äTa bedzie ustawa ofiary za grzech [ofiary za wystepek] ... kaplan, któryby ja ofiarowal za grzech, jesc ja bedzie. Wszelki mezczyzna z kaplanów jesc ja bedzie" -3 Mojz. 6:26, 29.

 

Pan i swieci aniolowie sa w Biblii okreslani jako istoty rodzaju meskiego, zas wszyscy swieci sa razem przedstawieni <str. 101> jako kobieta, äpanna" poslubiona mezowi-naszemu Panu Jezusowi. Kobieta byla jednak pierwotnie czescia mezczyzny uczynionego na obraz Bozy i nadal (chociaz na pewien czas oddzielona w celu rozmnozenia rasy) jest jego czescia-oddzielnie zadne z nich nie stanowi calosci. Doskonaly czlowiek otrzymal imie Adam; kiedy istnialo juz dwoje ludzi, Bóg takze nazwal ich  _ äAdam" -przy czym przelozenstwo pozostalo przy mezczyznie, który w ten sposób stal sie opiekunem kobiety, jako czesci swojego wlasnego ciala (Efez. 5:23,28). To rozdzielenie plci nie uczynilo Adama niedoskonalym; podzielilo ono jedynie jego doskonalosc pomiedzy dwa ciala, których byl on nadal glowa.

 

Pismo Swiete mówi, ze pod koniec äczasów naprawienia wszystkich rzeczy" wszyscy (mezczyzni i kobiety) beda przywróceni do doskonalego stanu-stanu pokazanego w Adamie, zanim zostala od niego oddzielona Ewa. Nie myslimy, ze mezczyzni albo kobiety utraca swoja tozsamosc, ale kazde z nich otrzyma cechy, których mu teraz brakuje. Jezeli ta mysl jest prawidlowa, to zdaje sie sugerowac, ze krancowa delikatnosc niektórych kobiet i krancowa szorstkosc niektórych mezczyzn sa zwiazane z upadkiem. Przywrócenie do doskonalosci, polegajace na doskonalym zmieszaniu i zharmonizowaniu elementów obu plci, stanowi wiec idealne czlowieczenstwo wedlug planu Bozego. Nasz drogi Zbawiciel, kiedy zyl jako äczlowiek Chrystus Jezus", prawdopodobnie nie byl ani szorstki, czy brutalny, ani tez zniewiescialy. Sila umyslu i meskosc wspaniale laczyly sie w Nim ze szlachetna czystoscia, lagodnoscia i wdziekami prawdziwej kobiecosci. Czyz nie byl On doskonalym czlowiekiem, który umarl za nasz rodzaj i odkupil obie plci? Nie zapominajmy, ze jako czlowiek nie mial towarzyszki zycia; czy nie jest wiec sam w sobie wystarczajacym, aby zaplacic zupelna, odpowiednia cene za Adama (mezczyzne i kobiete)? <str. 102> Albo Ewa byla w ten sposób reprezentowana w wielkim okupie, albo tez przez swojego meza jako jej glowe-w innym bowiem przypadku nie zostalaby w ogóle zbawiona, co byloby sprzeczne z innymi wersetami Pisma Swietego.

 

Kosciól wieku Ewangelii jest rzeczywiscie okreslany w Biblii jako  _ äOblubienica"; nie oznacza to jednak oblubienicy czlowieka Chrystusa Jezusa, ale Oblubienice wzbudzonego i wywyzszonego Chrystusa. Jako nowe stworzenie, splodzone z Ducha Bozego do natury duchowej, jestesmy zaslubieni przez duchowego Jezusa, z którym mamy dzielic Jego imie, chwale i tron. Kosciól nie jest Oblubienica ofiarowanego czlowieka Chrystusa Jezusa, lecz uwielbionego Pana Jezusa, który przy swoim wtórym przyjsciu uzna nas za swoja wlasnosc (Rzym. 7:4).

 

To, co stanie sie z mezczyzna i kobieta w przyszlym wieku, bedzie równiez mialo miejsce w przypadku Chrystusa i Kosciola-po uwielbieniu Kosciola cala jego kobiecosc bedzie usunieta-äbedziemy Jemu podobni" -staniemy sie czlonkami Jego Ciala.  _ Äa toc jest imie, którym ja [wtedy] nazowia [imie jej Pana]: Pan sprawiedliwosc nasza" -Jer. 33:16; 23:6. Jako Cialo wielkiego Proroka, Kaplana i Króla Kosciól bedzie czescia Ojca Wiecznosci, czyli Dawcy zycia dla swiata (Izaj. 9:6).

 

Ta sama mysl przewija sie przez cale Pismo Swiete: jedynie mezczyzni z pokolenia kaplanskiego sprawowali ofiary i, jak stwierdzilismy powyzej, spozywali ofiary za wystepek; tylko oni wchodzili do Przybytku i za wtóra zaslone. Podobna jest organizacja wieku Ewangelii ustanowiona przez Ducha Swietego:  _ Äi On ustanowil jednych [mezczyzn] apostolami, drugich [mezczyzn] prorokami, innych [mezczyzn] ewangelistami, a innych [mezczyzn] pasterzami i nauczycielami, aby przygotowac swietych do dziela uslugiwania, do budowania ciala Chrystusowego" -Efez. 4:11-12 (NP). Wyraz ämezczyzna" uzyty powyzej powinien znajdowac sie w polskim tekscie, tak jak wystepuje w tekscie greckim. Odpowiadaja <str. 103> temu postanowienia Pana i apostolów.  _ äBo niewiescie nie pozwalam [w Kosciele] uczyc, ani wladzy miec nad mezem" -mówi jasno apostol (1 Tym. 2:12). Jest to ilustracja obecnego stosunku Chrystusa i Kosciola, który, jak mniemamy, przeminie wraz z koncem tego wieku, kiedy zwyciezcy zostana uwielbieni i rzeczywiscie zjednoczeni ze swym Panem-jako bracia.

 

Nie oznacza to jednak, ze siostry w Kosciele nie moga ästawiac swoich cial ofiara zywa, swieta, przyjemna Bogu" i sprawowac waznych poslug w Kosciele jako czlonkowie Królewskiego Kaplanstwa. Sa równie przyjemne Bogu jak bracia, poniewaz ani plec, ani rasa, ani stan nie maja z Boskiego punktu widzenia zadnego znaczenia, odkad stalismy sie änowymi stworzeniami w Chrystusie Jezusie" (2 Kor. 5:17; Gal. 3:28). Jednak obraz, figura i lekcja musza trwac nadal i stad te róznice, tak bezwzgledne, jezeli chodzi o szczególne i wazniejsze czesci sluzby Kosciola Chrystusowego.

 

W przeciwienstwie do tego szatan zawsze staral sie kontrolowac religijne sprawy czlowieka poprzez milosc i szacunek, jakimi mezczyzni darza kobiety. Stad wywyzszanie Marii do rzedu bogin i jej kult w kosciele katolickim. Z tego tez powodu w starozytnym Egipcie uwielbiano boginie Izis, a w czasach apostola Pawla Efezjanie czcili Diane. Czyz szatan nadal nie stara sie odddzialywac przez kobiete, tak jak w ogrodzie Eden? Czyz nie kobiety sa zwykle mediami spirytystycznymi, a takze apostolami i prorokami teozofii i tzw. Christian Science?

 

Szatan uczynil kobiete swoim narzedziem mówczym, ale nie bylo to dla niej korzystne. Wrecz przeciwnie, kobiety maja wyzsza pozycje spoleczna i intelektualna i ich prawdziwa kobiecosc jest doceniana w tych krajach, gdzie respektuje sie wskazówki Biblii i przez tych, którzy starannie wypelniaja przepisy Pisma Swietego. <str. 104>

 

Niech sie dzieje wola Twoja

 

Niech sie dzieje wola Twoja

 

Przenajswietszy Ojcze nasz!

 

Wiary naszej Tys ostoja,

 

Ty nam odkupienie dasz!

 

Tys nas przyjal za swe dzieci

 

Przez Chrystusa smierc i krew;

 

Niech wiec dzisiaj w niebo leci

 

Przed Twój tron nasz wdzieczny spiew.

 

Oddajemy nasze zycie

 

Na ofiare u Twych stóp

 

I pragniemy nalezycie

 

Sluzyc Tobie az po grób.

 

Niech nas karmia Twoje slowa,

 

Niech kieruja kazdy czyn,

 

Niech nas w swej opiece chowa

 

Nasz Zbawiciel, a Twój Syn.

 

A gdy przyjdzie chwila zgonu,

 

Gdy juz przyjdzie sluszny czas,

 

Staniem u stóp Twego tronu,

 

Gdzie nagrodzisz, Ojcze, nas. <str. 105>

ROZDZIAL VII—  _ Äpopiól JALOWICY POKRAPIAJACY SPLUGAWIONE"

 

List do Hebrajczyków 9:13

 

OFIARA NIE NALEZACA DO DNIA POJEDNANIA-ANI TEZ NIE BEDACA OFIARA ZA LUD, SKLADANA PO DNIU POJEDNANIA-KLASA PRZEDSTAWIONA PRZEZ TE OFIARE-APOSTOL PAWEL JAKO KAPLAN SWIADCZACY O POZAFIGURZE-POKROPIENIE POPIOLEM KU OCZYSZCZENIU LUDU ODBEDZIE SIE PODCZAS WIEKU TYSIACLECIA-W JAKI SPOSÓB DOKONA SIE OCZYSZCZENIE.

 

Pewien nakaz ceremonialnego prawa Izraela, zapisany w 19 rozdziale 4 Ksiegi Mojzeszowej, nakazywal zabicie czerwonej jalowicy (krowy) -bez zadnej skazy i która nie nosila jeszcze jarzma. Nie byla to jedna z ofiar za grzech, skladanych w Dniu Pojednania, nie byla to tez ofiara za lud, skladana po Dniu Pojednania; w rzeczywistosci w ogóle nie byla to ofiara, poniewaz zadnej z jej czesci nie skladano na oltarzu Panskim, ani nie zjadali jej kaplani. Ofiarowywano ja, ale nie w tym samym znaczeniu, ani nie w tym samym miejscu, co inne ofiary-na dziedzincu. Nie byla ona nawet zabijana przez kaplana, jej krwi nie wnoszono do Swiatnicy Swietej i Najswietszej. Czerwona jalowice wyprowadzano poza obóz izraelski, tam ja zabijano i spalano na popiól-mieso, tluszcz, skóre, krew itd. Kaplan zabieral jedynie niewielka czesc krwi i siedmiokrotnie kropil w kierunku wejscia do Przybytku. Popiolu z jalowicy nie wnoszono do Swiatnicy <str. 106> Swietej; pozostawal on na zewnatrz obozu, zgromadzony w jednym miejscu i najwyrazniej dostepny dla kazdego, kto go potrzebowal. Wedlug przepisu Zakonu porcja popiolu miala byc zmieszana z woda w naczyniu. W tej wodzie zanurzano wiazke hizopu i w celu oczyszczenia kropiono nia czlowieka, szate albo namiot, które byly prawnie nieczyste.

 

Wedlug tego, co widzielismy przy ofiarach Dnia Pojednania, przedstawiajacych lepsze ofiary obecnego wieku Ewangelii (wypelnianych przez Królewskie Kaplanstwo, Chrystusa, Glowe i Cialo), czerwona jalowica nie miala z tymi ofiarami nic wspólnego i najprawdopodobniej nie przedstawiala zadnych ofiar obecnego czasu. Jest ona takze rózna od ofiar przyjmowanych na korzysc narodu izraelskiego po Dniu Pojednania, które-jak wlasnie wykazalismy-przedstawialy pokute i zal za grzechy w ciagu Tysiaclecia, a takze zupelne poswiecenie sie Panu. Spalenie jalowicy nie bylo podobne do zadnej z tych ofiar, skladanych przez kaplanów na dziedzincu. Pozafigury czerwonej jalowicy musimy wiec poszukac gdzie indziej; gdyby w jakimkolwiek sensie zwierze to symbolizowalo kaplanów, na pewno byloby zabijane przez jednego z nich.

 

Co oznaczalo wiec ofiarowanie czerwonej jalowicy? Jakiej klasy lub jakiej osoby, cierpiacej poza obozem, bylo to obrazem? W jakim sensie cierpienia tej klasy mialy byc zwiazane z obmyciem i oczyszczeniem ludu Bozego-lacznie z tymi, którzy stana sie Jego ludem w ciagu wieku Tysiaclecia?

 

Odpowiadamy, ze istniala pewna klasa ludu Bozego, nie nalezaca do Królewskiego Kaplanstwa, która cierpiala poza obozem dla sprawiedliwosci. W 11 rozdziale Listu do Hebrajczyków Apostol przedstawia nam krótka historie tych ludzi i ciezkie próby, przez które przechodzili. Wymienia czyny ich wiary i wreszcie stwierdza:  _ Äa cóz wiecej mam mówic? Boby mi czasu nie stalo, gdybym mial powiadac o <str. 107> Giedeonie i Baraku, i o Samsonie i Jefcie, i o Dawidzie, i o Samuelu, i o prorokach, którzy przez wiare zwalczyli królestwa, czynili sprawiedliwosc, dostepowali obietnic, lwom paszczeki zawierali, zagaszali moc ognia, uchodzili ostrza mieczów, mocnymi sie stawali z niemocnych, meznymi bywali na wojnie, wojska cudzoziemców do uciekania przywodzili. Niewiasty odbieraly umarlych swoich wzbudzonych; a drudzy sa na próbach rozciagnieni, nie przyjawszy wybawienia, aby lepszego dostapili zmartwychwstania. Drudzy zasie posmiewisk i biczowania doswiadczyli, nadto i zwiazek i wiezienia. Byli kamionowani, pila przecierani, kuszeni, mieczem zabijani, chodzili w owczych i w kozich skórach; byli w niedostatku, w ucisku, w niewczasach; (których nie byl swiat godzien)" -Hebr. 11:32-38.

 

Znalezlismy wiec klase, która odpowiada czerwonej jalowicy-klase, której czlonkowie skladali swoje zycie poza obozem; klase pod kazdym wzgledem zaszczytna, ale jednak nie kaplanska. Poniewaz klasa ta nie jest czescia Ciala Najwyzszego Kaplana, nie mogla tez miec udzialu w ofiarach za grzech, skladanych w Dniu Pojednania-nie mogla równiez byc dopuszczona do stanu duchowego, symbolizowanego przez Swiatnice Swieta i Najswietsza. Niektórym moze wydac sie to szczególne, ze z taka pewnoscia stwierdzamy, iz ci starozytni swieci nie byli czlonkami Królewskiego Kaplanstwa, podczas gdy z podobna pewnoscia utrzymujemy, iz równie wierni sludzy Boga w ciagu wieku Ewangelii sa czlonkami tego kaplanstwa. Nasza pewnosc co do tego przedmiotu jest pewnoscia Slowa Bozego, które o wiernosci tych patriarchów mówi w taki sposób:  _ Äa ci wszyscy swiadectwo otrzymawszy przez wiare, nie dostapili obietnicy [nie dostapili najwyzszego blogoslawienstwa] przeto, ze Bóg o <str. 108> nas cos lepszego przejrzal, aby oni bez nas nie stali sie doskonalymi" -Hebr. 11:39,40.

 

Nie powinno byc dla nas trudne zrozumienie tego, ze chociaz przed przyjsciem naszego Pana na ziemie mogli istniec pozafiguralni Lewici (usprawiedliwieni z wiary w przyszle pojednanie), to jednak nie bylo pozafiguralnych kaplanów. Pan byl bowiem Glowa, czyli Najwyzszym Kaplanem, mial we wszystkim pierwszenstwo i uczynil pojednanie za grzechy swojego Ciala, swojego domu, zanim ktokolwiek mógl stac sie bratem i czlonkiem Królewskiego Kaplanstwa. Sam Pan bardzo dobitnie przedstawil te sprawe i wyraznie wyznaczyl linie graniczna pomiedzy wiernymi, którzy Go poprzedzali, a wiernymi, którzy przyjda po Nim, idac Jego sladami i stajac sie Jego wspóldziedzicami. O Janie Chrzcicielu powiedzial:  _ äZaprawde powiadam wam: Nie powstal z tych, którzy sie z niewiast rodza, wiekszy nad Jana Chrzciciela; ale który jest najmniejszym w królestwie niebieskim, wiekszy jest, nizeli on" -Mat. 11:11. Jan Chrzciciel nalezal do tej klasy czerwonej jalowicy, która cierpiala poza obozem az do smierci, ale nie miala nic wspólnego z jeszcze lepszymi ofiarami Królewskiego Kaplanstwa, skladanymi w ciagu Dnia Pojednania, których tluszcz i zyciodajne organy palono na Boskim oltarzu na dziedzincu, których krew wnoszono do Swiatnicy Najswietszej; ofiary te byly obrazem tych, którzy stana sie nowymi stworzeniami w Chrystusie, czlonkami Jego Ciala, Kosciolem i wraz z Panem wspóldziedzicami wszystkich rzeczy.

 

Starozytni swieci nie sa w zadnym sensie czescia ofiary za grzech, niemniej jednak sa zwiazani z oczyszczeniem z grzechów; popiól z nich (znajomosc, pamiec o ich wiernosci az do smierci), zmieszane z woda Prawdy i zastosowane wraz z oczyszczajacym, obmywajacym hizopem, sa cenne, oczyszczajace, uswiecajace wszystkich, którzy pragna znalezc sie w <str. 109> zupelnej harmonii z Bogiem, a äpokrapiajac splugawione poswiecaja ku oczyszczeniu ciala". Te lekcje wiernosci w przeszlosci nie sa jednak wartosciowe same w sobie, lecz jedynie przez i w zwiazku z ofiarami za grzech, skladanymi w Dniu Pojednania, o których takze mówi Apostol, jako o äkrwi cielców i kozlów". Pamiec o wiernosci starozytnych swietych, której obrazem byl popiól czerwonej jalowicy, a takze wyplywajace z tej wiernosci lekcje nie tylko maja uswiecajaca moc wobec nas, ale w duzo szerszym sensie zostana zastosowane i beda blogoslawienstwem dla calej ludzkosci w ciagu wieku Tysiaclecia. Jak widzielismy juz gdzie indziej, wedlug Boskiego zarzadzenia ci starozytni swieci, z których najwiekszy jest mniejszy zaszczytem od najmniejszego w Królestwie Bozym, beda jednak zajmowali w tym Królestwie miejsce bardzo czcigodne i wyróznione-jako jego posrednicy i przedstawiciele. Beda oni äksiazetami po wszystkiej ziemi", posrednikami sadów Królestwa i jego blogoslawienstw dla wszystkich rodzajów ziemi. W ten sposób wiernosc swietych Starego Testamentu byla pokazana w zebranych popiolach jalowicy, zachowywanych na przyszly uzytek; cenne lekcje doswiadczen, wiary, posluszenstwa, ufnosci itd. zastosowane dla ludzkosci, starajacej sie o oczyszczenie w przyszlym wieku, uswieca ja i oczyszcza-nie bez ofiar Dnia Pojednania, ale na ich podstawie i w scislym z nimi zwiazku (Psalm 45:16).

 

Przy paleniu jalowicy byl obecny kaplan; bral on drzewo cedrowe, hizop i sznurek karmazynowy i wrzucal to do ognia, w którym plonela jalowica. Hizop przedstawial oczyszczenie i obmycie, drzewo cedrowe-zawsze zielone-zycie wieczne, a sznurek karmazynowy-krew Chrystusa. Wrzucenie tych trzech rzeczy do ognia oznaczalo wielka podlosc, jaka czyniono starozytnym swietym, którzy byli kamienowani, przecierani pila itp., których swiat nie byl godny; przez <str. 110> wiare przypisano im zasluge drogocennej krwi, oczyszczenie przez Prawde oraz dar zycia wiecznego; po smierci beda oni uznani za obmytych, usprawiedliwionych i przyjetych. Kaplan (nie Aaron, który przedstawial Pana Jezusa), który widzial, uznawal i potwierdzal spalenie jalowicy, który bral jej krew i kropil nia w kierunku drzwi Przybytku, zdaje sie byc dobrym obrazem wielkiego kaplana, apostola Pawla, który przy pomocy Bozej (imie Eleazar oznacza äwspomagany przez Boga") nie tylko objasnil nam ofiary za grzech, skladane w Dniu Pojednania, ale takze dal w swoich pismach (Hebr. 11) podstawe do stwierdzenia, ze czerwona jalowica jest obrazem swietych Starego Testamentu. W ten sposób kropi ich krwia w kierunku Przybytku wskazujac, ze ich zycie bylo w zupelnej harmonii z warunkami Przybytku, chociaz nie zyli w okresie wysokiego powolania i nie bylo ich przywilejem stac sie czlonkami Najwyzszego Kaplana, Królewskiego Kaplanstwa.

 

Czerwona jalowica nigdy nie nosila jarzma i dlatego przedstawiala klase ludzi usprawiedliwionych-wolnych od przymierza Zakonu. Chociaz wiekszosc swietych Starego Testamentu urodzila sie pod tym przymierzem i dlatego prawnie podlegala jego warunkom oraz potepieniu na skutek niedoskonalosci ciala, to jednak widzimy, ze Bóg usprawiedliwil ich przez wiare jako dzieci wiernego Abrahama. Jest to potwierdzone i poswiadczone przez Apostola, który mówi:  _ äCi wszyscy [chlubne] swiadectwo otrzymali przez wiare". Byla to pochwala, swiadectwo, ze podobali sie Bogu, ze On przewidzial dla nich blogoslawienstwa zgodnie ze swoja obietnica-chociaz te blogoslawienstwa nie mogly byc dane im natychmiast; starozytni swieci musieli czekac, az otrzymaja je przez duchowe nasienie Abrahama-przez Chrystusa. Ofiare te <str. 111> stanowila jalowica, a nie cielec, co odróznialo ja od wielkiej ofiary Dnia Pojednania, która zawsze byl cielec. Fakt, ze jalowica byla czerwona swiadczy, ze starozytni swieci nie byli wolni od grzechu, a przeto nie zostali przyjeci przez Boga przed wielka ofiara Dnia Pojednania, lecz ze byli ägrzesznikami jako i drudzy". Jak sugerowalismy powyzej, byli oni obmyci, czyli usprawiedliwieni z wiary.

 

Oczyszczenia, do których uzywano popiolu czerwonej jalowicy, byly szczególnego rodzaju, a mianowicie sluzyly tym, którzy zetkneli sie ze smiercia. Wydaje sie to wskazywac, ze ten popiól nie mial usuwac winy jednostki-nie, moralna wina mogla byc zmyta jedynie przez zasluge ofiar Dnia Pojednania. Oczyszczenie od splugawienia spowodowanego kontaktem z umarlym znaczy, ze obmycie skuteczne przez doswiadczenia starozytnych swietych bedzie sie szczególnie odnosic do ludzkosci, poszukujacej w wieku Tysiaclecia uwolnienia spod calego splugawienia smiercia Adamowa-poszukujacej doskonalego czlowieczenstwa. Wszystkie ulomnosci upadlego stanu sa tak mocno zwiazane ze smiercia; wszystkie wrodzone slabosci i odziedziczone wady lacza sie ze smiercia; popiól czerwonej jalowicy ma byc uzyty w celu uwolnienia od tego wszystkich, którzy stana sie ludem Bozym. Jak popiól jalowicy byl zlozony w czystym miejscu, tak rezultaty bolesnych doswiadczen starozytnych swietych stana sie zródlem blogoslawienstw, wskazówek i pomocy, dzieki którym, kiedy juz zostana äksiazetami" w Królestwie, beda pomagali w dziele restytucji. Kazdy grzesznik, którego winy zostaly odpuszczone i który pragnie byc doskonale obmytym, bedzie musial nie tylko obmyc sie woda (Prawda), ale takze zastosowac sie do wskazówek tych äksiazat" -wskazówek przedstawionych w popiele czerwonej jalowicy, wyobrazajacym <str. 112> cenne lekcje wiary i posluszenstwa, których klasa ta nauczyla sie przez doswiadczenia (2 Mojz. 12:22; 3 Mojz. 14:4, 49; Ps. 51:7; Hebr. 9:19).

 

Ten, który stworzyl caly swiat

 

I z prochu ziemi wywiódl mnie,

 

Dal obietnice lepszych lat

 

I z grzechu ludzkosc dzwignac chce.

 

Milosci nieprzebrana ton

 

Na nedzna ziemie Stwórca zlal

 

I podal ludziom zbawcza dlon,

 

I na ofiare Syna dal.

 

Ach! Co za wzniosly Boski plan!

 

Jak dobrotliwy Stwórca jest!

 

Na ziemie przyszedl Chrystus Pan

 

I dal nam Ducha swego chrzest.

 

Lecz tu nie koniec Panskich lask,

 

Bo Pan nam powolanie dal;

 

Królestwa zapowiedzial brzask,

 

Gdzie zywot wiecznie bedzie trwal.

 

Dzis juz Królestwa przyszedl czas.

 

A kto cierpliwie znosi ból,

 

Ten zyska chwale z Panem wraz,

 

Bo go do nieba wezmie Król.

 

Przeminie trud i zniknie znój,

 

I sprawiedliwy bedzie rzad;

 

Pan w niebo wezmie Kosciól swój,

 

Udoskonali ziemski lad. <str. 113>

ROZDZIAL VIII—INNE WAZNE FIGURY

 

SLUPY DZIEDZINCA-BIALE ZASLONY-SREBRNE HACZYKI-SLUPY U DRZWI SWIATNICY SWIETEJ I SWIATNICY NAJSWIETSZEJ-ZLOTY STÓL-ZLOTY SWIECZNIK-POZAFIGURALNI KAPLANI, KTÓRZY WIDZA GLEBOKIE RZECZY I LEWICI, KTÓRZY TEGO NIE WIDZA-ZLOTY OLTARZ-ARKA PRZYMIERZA W SWIATNICY NAJSWIETSZEJ-JEJ ZAWARTOSC I ZNACZENIE TEJ ZAWARTOSCI-UBLAGALNIA-DWA CHERUBINY-KAPLAN BEZ ZMAZY-TAJEMNICA ZAKRYTA OD WIEKÓW.

 

W poprzednich rozwazaniach rozmyslnie ominelismy objasnienie pewnych interesujacych szczególów; teraz moga byc one lepiej zrozumiane przez tych, którzy dzieki wnikliwemu badaniu jasno rozumieja ogólny zarys Przybytku, jego sluzby i figuralnego znaczenia tych rzeczy.

 

Slupy, które staly wokól dziedzinca i podtrzymywaly biale zaslony, przedstawialy usprawiedliwionych wierzacych-dziedziniec, jak juz widzielismy, symbolizowal stan usprawiedliwienia. Slupy byly sporzadzone z drewna, z nietrwalego materialu, co oznaczalo, ze czlonkowie przedstawionej przez nie klasy nie sa w rzeczywistosci doskonalymi jako istoty ludzkie; ludzka doskonalosc symbolizowala bowiem miedz, wiec slupy musialyby byc zrobione z miedzi albo pokryte miedzia, aby mogly wyobrazac rzeczywiscie doskonale istoty ludzkie. Chociaz byly one sporzadzone z drewna, to jednak osadzono je w miedzianych podstawkach, co swiadczy, iz mimo rzeczywistej niedoskonalosci stanowisko ich bylo <str. 114> stanowiskiem doskonalych istot ludzkich. Nie mozna chyba jasniej przedstawic usprawiedliwienia z wiary.

 

Biale zaslony, które podtrzymywane przez slupy tworzyly dziedziniec, dobrze obrazowaly to samo usprawiedliwienie, czyli czystosc. W ten sposób usprawiedliwieni powinni stale pokazywac swiatu (obozowi) czyste plótno, wyobrazajace Chrystusowa sprawiedliwosc, bedaca ich okryciem.

 

Srebrne haczyki, za pomoca których slupy podtrzymywaly zaslony, byly symbolem Prawdy. Srebro jest ogólnym symbolem Prawdy. Usprawiedliwieni wierzacy, wyobrazani przez slupy dziedzinca, moga w ten sposób rzeczywiscie i prawdziwie twierdzic, ze sprawiedliwosc Chrystusowa okrywa ich wszelkie niedoskonalosci (2 Mojz. 27:11-17). I znowu mozna powiedziec, ze tylko dzieki pomocy Prawdy moga oni trwac przy swoim usprawiedliwieniu.

 

Slupy przy wejsciu do Przybytku-do Swiatnicy Swietej-okrywala pierwsza zaslona. Byly one zupelnie inne, niz slupy na dziedzincu i wyobrazaly änowe stworzenia w Chrystusie" -ofiarowanych swietych. Róznica miedzy tymi slupami, a slupami na dziedzincu obrazuje róznice miedzy stanem usprawiedliwionych wierzacych, a uswieconych wierzacych. Ofiarowanie sie na smierc usprawiedliwionego czlowieka, jak juz widzielismy, jest droga do Swiatnicy Swietej-przejsciem przez smierc ludzkiej woli, cielesnego umyslu, czyli przez pierwsza zaslone. Dlatego te slupy powinny przedstawiac powyzsza przemiane i tak tez jest, poniewaz byly one pokryte zlotem symbolizujacym Boska nature. Ich osadzenie w miedzianych podstawkach oznaczalo, ze ämamy ten skarb [Boska nature] w naczyniu glinianym" -2 Kor. 4:7, tzn. nasza nowa natura nadal opiera sie i spoczywa na naszym usprawiedliwionym czlowieczenstwie. To, jak pamietamy, dokladnie zgadza sie z symbolika Swiatnicy Swietej-naszego miejsca, czyli stanowiska niedoskonalych jeszcze nowych stworzen (2 Mojz. 26:37). <str. 115>

 

Slupy przy wejsciu do Swiatnicy Najswietszej byly zaraz za druga zaslona i przedstawialy tych, którzy przeszli poza cialo (zaslone) calkowicie i znalezli sie w doskonalosci stanu duchowego. Te slupy byly tak skonstruowane, aby mogly to dobrze zobrazowac. Pokryte zlotem, symbolizujacym Boska nature, ale juz nie w miedzianych podstawkach-juz niezalezne od zadnych ludzkich warunków-byly osadzone w podstawkach ze srebra (rzeczywistosc, prawdziwosc, wiernosc). Zdaja sie one mówic: Kiedy przejdziecie poza te zaslone, bedziecie doskonali-bedziecie rzeczywistymi, prawdziwymi nowymi stworzeniami (2 Mojz. 26:32).

 

Zloty stól, na którym w Swiatnicy Swietej lezaly chleby pokladne, przedstawial Kosciól jako calosc, lacznie z Jezusem i apostolami-wszystkich uswieconych w Chrystusie, którzy sluza äzachowujac slowa zywota" (Filip. 2:16). Wielkim dzielem prawdziwego Kosciola bylo w ciagu tego wieku karmienie, wzmacnianie i oswiecanie tych, którzy weszli do duchowego stanu przymierza. Malzonka Chrystusowa przygotowuje sie (Obj. 19:7). Swiadczenie swiatu w ciagu terazniejszego wieku jest zupelnie drugorzedne i uboczne. Pelne blogoslawienie swiata nastapi w Boskim äczasie wlasciwym", kiedy zakonczy sie wiek Ewangelii (pozafiguralny Dzien Pojednania ze swymi ofiarami za grzech).

 

Zloty swiecznik, który stal naprzeciwko zlotego stolu i dawal swiatlo wszystkim znajdujacym sie w Swiatnicy Swietej, byl zrobiony ze zlota-wykuty z jednej bryly. Mial siedem ramion, a na kazdym z nich lampe, co w sumie dawalo siedem lamp-doskonala, czyli zupelna liczbe. Przedstawiala ona kompletny Kosciól, poczynajac od Glowy, Jezusa, az do ostatniego czlonka wybieranego sposród ludzi Maluczkiego Stadka-uczestników Boskiej (zloto) natury. Nasz Pan mówi:  _ äSiedem swieczników, któres widzial, jest siedem zborów" -Obj. 1:20-jeden Kosciól, którego siedem etapów <str. 116> rozwoju bylo symbolizowane przez siedem zborów Azji Mniejszej (Obj. 1:11). Tak, swiecznik wyobrazal caly Kosciól Pierworodnych-Kosciól nie nominalny, lecz prawdziwy; imiona jego czlonków sa zapisane w niebie. Sa to prawdziwe swiatla-Królewskie Kaplanstwo.

 

Jego wykonanie bylo bardzo piekne-owoc i kwiat, owoc i kwiat nastepujace kolejno po sobie-co symbolizowalo prawdziwy Kosciól zarówno piekny, jak i przynoszacy owoce od pierwszego az do ostatniego. Lampa na szczycie kazdego ramienia miala ksztalt migdala-o jego znaczeniu dowiemy sie, gdy bedziemy rozwazali symbolike laski Aarona.

 

Swiatlo lamp pochodzilo z wytloczonej, czystej oliwy; lampy plonely przez caly czas. Ten olej byl symbolem Ducha Swietego, a jego blask symbolizowal swiete oswiecenie-Ducha Prawdy. Swiatlo to bylo pozytkiem tylko dla kaplanów i nikt inny nie mial nigdy prawa go widziec albo z niego korzystac. W ten sposób byl wyobrazany Duch, czyli zmysl Bozy, dany ku oswieceniu Kosciola w glebokich rzeczach Bozych-w rzeczach, które sa zupelnie zakryte dla zwyklego czlowieka (1 Kor. 2:14), nawet wierzacego-usprawiedliwionego (Lewity). Nikt oprócz prawdziwie ofiarowanych, oprócz Królewskiego Kaplanstwa nie moze wgladac w to glebsze swiatlo, ukryte w Swiatnicy Swietej. Kaplani (ofiarowane Cialo Chrystusa) zawsze maja dostep do tego miejsca; to jest ich prawo i przywilej; bylo to dla nich przeznaczone (Hebr. 9:6). Klasa Lewitów nie moze tam zagladac z powodu zaslony ludzkiego umyslu, stojacej miedzy nimi a swietymi przedmiotami; jedyna droga usuniecia tej przeszkody jest poswiecenie sie i zupelne ofiarowanie ludzkiej woli i natury.

 

Lampy mialy byc oczyszczane i napelniane kazdego poranka i wieczora przez najwyzszego kaplana-Aarona i jego synów, którzy byli spadkobiercami jego urzedu (2 Mojz. 27:20,21; 30:8). Tak i nasz Najwyzszy Kaplan codziennie wiecej i wiecej napelnia nas umyslem Chrystusowym i oczyszcza <str. 117> z brudu starej natury symboliczny knot, przez który dziala Duch Swiety.

 

Pozafiguralni Kaplani i Lewici

 

Czy dziwimy sie niekiedy, ze niektórzy religijni ludzie nie widza niczego oprócz naturalnych rzeczy-nie moga pojac glebokich prawd duchowych, zawartych w Slowie Bozym? Dlaczego moga zobaczyc restytucje wszystkich ludzi, a nie widza Boskiego wysokiego powolania? Lekcje wyplywajace z Przybytku wyjasniaja, dlaczego tak jest. Sa oni bracmi w usprawiedliwieniu, ädomownikami wiary", ale nie bracmi w Chrystusie-nie sa w pelni poswieceni-nie sa ofiarnikami. Naleza do grupy Lewitów-przebywaja na dziedzincu; nigdy nie poswiecili sie jako kaplani, nie oddali swoich ludzkich praw i przywilejów i na skutek tego nie moga wejsc do Swiatnicy Swietej, ani widziec rzeczy przygotowanych tylko dla klasy kaplanów. Cielesne äoko nie widzialo i ucho nie slyszalo i na serce ludzkie nie wstapilo, co nagotowal Bóg tym, którzy go miluja. Ale nam [którzy przez poswiecenie stalismy sie nowymi stworzeniami powolanymi, aby byc äuczestnikami Boskiej natury"] to Bóg objawil przez Ducha swojego [swiatlo lampy]; albowiem duch wszystkiego sie bada [objawia] i glebokosci [tajemnic] Bozych" -1 Kor. 2:9-10.

 

Kosciól nominalny zawsze zawieral zarówno usprawiedliwionych jak i uswieconych-Lewitów i kaplanów-a takze hipokrytów. W listach apostola Pawla pewne czesci byly adresowane do klasy usprawiedliwionych (Lewitów), którzy nie byli zupelnie ofiarowani. Do Galacjan sw. Pawel pisze, ze äktórzy sa Chrystusowi, cialo swoje ukrzyzowali z namietnosciami i pozadliwosciami" -Gal. 5:24. Wydaje sie to wskazywac, ze jedynie niektórzy z nich wypelnili ewangeliczne wezwanie do poswiecenia-ukrzyzowania ciala.

 

W ten sam sposób apostol zwrócil sie do Rzymian (12:1):  _ äProsze was tedy bracia [wierzacy-usprawiedliwieni przez <str. 118> wiare w Chrystusa-Lewici] przez litosci Boze [objawione przez Chrystusa w naszym usprawiedliwieniu], abyscie stawiali ciala wasze ofiara zywa [abyscie sie calkowicie poswiecili i w ten sposób stali kaplanami], swieta, przyjemna Bogu". Ci, którzy w swoich sercach wyrzekna sie grzechu i przyjma Boska laske w Chrystusie, sa darmo usprawiedliwieni przez wiare w Jezusa-a Bóg uwaza ich za bezgrzesznych, czyli swietych; Bóg powiedzial, ze gotów jest przyjac takich ofiarników i ich ofiary przez Chrystusa w ciagu Dnia Pojednania (wieku Ewangelii) i zanim pelna liczba Królewskiego Kaplanstwa zostanie skompletowana.  _ äOto teraz czas przyjemny" -czas, kiedy takie ofiary zostana zaakceptowane. Prawda jest, ze jak juz widzielismy, Bóg przyjmuje ofiary swiata i zawsze bedzie to jedyna wlasciwa droga, która wszyscy powinni isc-oddac Bogu swoje odkupione istoty. Ale kiedy obecny wiek sie zakonczy, nikt nie bedzie mógl sie poswiecic na smierc i cierpienia-takie ofiary beda niemozliwe, kiedy rozpocznie sie nowy wiek i zostana wprowadzone jego prawa.

 

Wydaje sie oczywiste, ze wieksza czesc pierwotnych kosciolów (a tym bardziej nowoczesna swiatowa mieszanina,  _ äBabilon" naszych czasów) nie byla poswiecona na smierc, a co za tym idzie, nie stanowila Królewskiego Kaplanstwa, lecz jedynie Lewitów sluzacych w swiatyni, ale nie sprawujacych ofiary.

 

Patrzac wstecz na obraz zawarty w Zakonie widzimy, ze do tej sluzby bylo wyznaczonych 8580 Lewitów, podczas gdy figuralne ofiary sprawowalo pieciu kaplanów (4 Mojz. 4:46-48; 2 Mojz. 28:1). Mozliwe, ze i to, podobnie jak wiele innych szczególów äcienia" sluzylo ilustracji proporcji usprawiedliwionych wierzacych do samoofiarników, do poswieconych. Chociaz obecnie nominalny kosciól sklada sie z milionów czlonków, to jednak gdy odliczy sie hipokrytów i gdy na kazdych 1700 pozostalych przypada jedna osoba bedaca zywa ofiara (chociaz jest to malo, zgadza sie z proporcjami w obrazie), to staje sie oczywistym, ze nasz Pan nie <str. 119> popelnil omylki, kiedy powiedzial, ze ci (Królewskie Kaplanstwo), którzy otrzymaja Królestwo, beda Maluczkim Stadkiem (Luk. 12:32). Jesli pamietamy, ze dwóch z pieciu kaplanów zostalo przez Boga ukaranych smiercia, co symbolizowalo smierc* niedbalych i niewiernych kaplanów, to widzimy, ze proporcja 3 kaplanów na 8580 Lewitów jest równa jedynie 1:2800.

 

* Uswiadamiajac sobie coraz lepiej, jak trudno jest osiagnac charakter wymagany od tych, którzy maja kiedykolwiek otrzymac zycie wieczne na jakimkolwiek poziomie oraz widzac, jak niewielu jest tych, którzy powaznie traktuja swe wyznanie i staraja sie przyjac milosc doskonala za czynnik kierujacy ich zyciem, zastanawiamy sie, czy dwaj synowie Aarona, zabici przez Pana, nie mieli przedstawiac stosunkowo duzej liczby poswieconych i splodzonych z Ducha, którzy nie uzyskali wymaganego stanu serca i którzy dlatego nie okaza sie godnymi zadnej formy zycia a raczej-wprost przeciwnie-utona w morzu wtórej smierci.

 

Jezeli widzimy wierzacych, starajacych sie zerwac z grzechem, nie jest to samo w sobie dowodem, ze sa kaplanami; Lewici, podobnie jak kaplani, powinni cwiczyc äobrzezanie serca" -äpozbycie sie brudu [grzechu] ciala". Wszystko to bylo pokazane w umywalni stojacej na dziedzincu, w której obmywali sie tak kaplani, jak i Lewici. Takze duch skromnosci, lagodnosci, zyczliwosci i moralnosci nie zawsze jest wskaznikiem poswiecenia Bogu. Takie cechy posiada doskonaly czlowiek cielesny (stworzony na obraz Bozy) i czasem moga one nawet przetrwac upadek. Jednak cechy te nierzadko uchodza za dowody zupelnego poswiecenia w kosciele nominalnym.

 

Nawet jesli wierzacy okazuja samozaparcie, spelniajac jakies dzielo politycznych lub moralnych reform, nie jest to dowodem poswiecenia sie Bogu, chociaz jest dowodem poswiecenia sie sprawie. Poswiecenie sie Bogu oznacza sprawowanie jakiejkolwiek pracy i gdziekolwiek tylko nadarza sie okazja; äpragne czynic wole twoja, o Boze"; Twoja wola i to, co Tobie sie podoba, niech sie stanie. Poswiecenie sie Bogu spowoduje wiec na pewno zglebianie Boskiego planu objawionego w Slowie, abysmy mogli oddac sie Mu na sluzbe <str. 120> w harmonii z ustanowionym i objawionym przez Niego planem.

 

Nic wiec dziwnego, ze tak niewielu ogladalo kiedykolwiek chwalebne piekno wnetrza Przybytku; moga je zobaczyc tylko kaplani. Lewici znaja je jedynie z opowiadan. Nigdy nie widzieli ukrytego swiatla i piekna, nigdy nie jedli ächleba obecnosci", nigdy nie ofiarowywali wonnego kadzidla na zlotym oltarzu. Aby móc sie tym cieszyc, musza przejsc poza zaslone-calkowicie ofiarowac sie Bogu w ciagu Dnia Pojednania.

 

Zloty oltarz w Swiatnicy Swietej wydaje sie byc symbolem Maluczkiego Stadka, poswieconego Kosciola w obecnym stanie ofiarowania. Z tego oltarza unosi sie mily zapach, przyjemny Bogu przez Jezusa Chrystusa-dobrowolne sluzby kaplanów: uwielbianie Boga, dobrowolne posluszenstwo-wszystko, co czynia na chwale Boza ci, którzy w ten sposób ofiaruja przyjemne Bogu kadzidlo (1 Piotra 2:5), przychodzac bardzo blisko Ojca-blisko zaslony, która oddziela ich od Swiatnicy Najswietszej. Jezeli maja jakies prosby, moga przedstawic je razem z kadzidlem-äwiele kadzenia z modlitwami swietych" -Obj. 8:3. Modlitwy takich kaplanów Bozych sa skuteczne. Nasz Pan, Jezus, ustawicznie spalal kadzidlo i mógl powiedziec:  _ äJamci wiedzial, ze mie zawsze wysluchiwasz" -Jan 11:42. Tak wiec kaplani, czlonkowie Jego Ciala, beda zawsze wysluchani, jezeli ustawicznie ofiarowac beda kadzidlo wiary, milosci i posluszenstwa wobec Boga; nikt nie powinien spodziewac sie wysluchania swoich prósb, jezeli nie dotrzymuje przymierza-äjesli we mnie mieszkac bedziecie i slowa moje [nauki] w was mieszkac beda, czegobysciekolwiek chcieli, proscie, a stanie sie wam" -Jan 15:7. Koniecznosc jasnego pojmowania nauk Chrystusa jako przewodnika naszych prósb i oczekiwan, abysmy nie äprosili na prózno" i bez harmonii z Boskim planem jest w tym wersecie jasno pokazana, ale rzadko sie ja zauwaza. <str. 121>

 

Dzieki rozwazonym poprzednio obrazom dowiedzielismy sie nieco o chwale Swiatnicy Najswietszej (doskonaly, Boski stan), której nie widzial zaden z ludzi, ani widziec nie moze (1 Tym. 6:16), ale w której znajda sie wkrótce änowe stworzenia w Jezusie Chrystusie", uczynione uczestnikami Boskiej natury; stanie sie to, gdy zakonczy sie ofiarowywanie kadzidla ze strony calego Ciala Chrystusowego, Królewskiego Kaplanstwa, i kiedy dym wonnosci wejdzie przed nimi do Jahwe, aby mogli zyc poza zaslona i byc przyjemnymi Bogu przez Pana Jezusa Chrystusa.

 

W Swiatnicy Najswietszej

 

Arka Przymierza, czyli Skrzynia Swiadectwa byla jedynym sprzetem w Swiatnicy Najswietszej (p. Hebr. 9:2-4 i przypis Diaglottu). Nazwa tego przedmiotu sugeruje, ze obrazowal on ucielesnienie planu Jahwe, zamierzonego przez Boga, zanim cokolwiek zostalo stworzone-zanim spelnila sie jakakolwiek czesc tego planu. Reprezentowalo to wieczny cel Boga-postanowione przez Niego bogactwo lask dla rodzaju ludzkiego w Chrystusie (Glowa i Cialo) -äukryta tajemnice"*. Tak wiec przedstawia to Chrystusa Jezusa: Jego Oblubienice, czlonków Maluczkiego Stadka, majacych byc uczestnikami Boskiej natury, obficie obdarzonymi moca i wielka chwala-nagroda wysokiego powolania-radoscia wystawiona przed naszym Panem i przed wszystkimi czlonkami Jego Ciala.

 

* Wyklady Pisma Swietego, Tom I, wyklad 5.

 

Jak juz stwierdzilismy wczesniej, Arka miala ksztalt prostokatnej skrzyni, powleczonej zlotem, które symbolizuje Boska nature, nadana uwielbionemu Kosciolowi. Skrzynia ta zawierala dwie tablice Prawa (5 Mojz. 31:26), laske Aarona, która zakwitla (4 Mojz. 17:8) oraz zlote wiadro z manna. (2 Mojz. 16:32). Zakon pokazywal, jak Chrystus w zupelny sposób mial wypelnic wszystkie wymagania doskonalego Boskiego <str. 122> Prawa, a takze uczyl, ze wszelka wladza spocznie na Nim jako na wykonawcy Zakonu.

 

Sprawiedliwosc Zakonu rzeczywiscie zostala wypelniona w naszym Panu i jest tez uznana za wypelniona w kazdym änowym stworzeniu w Chrystusie", które änie wedlug ciala chodzi, ale wedlug Ducha", czyli jest posluszne nowemu umyslowi (Rzym. 8:1). Ulomnosci starej natury, która codziennie przybijamy do krzyza, zostaly przykryte cena okupu zlozonego za nas i juz nie obciazaja nas jako nowych stworzen-tak dlugo, jak dlugo pozostajemy w Chrystusie.

 

Kiedy czytamy, ze äsprawiedliwosc Zakonu jest wypelniona w nas", oznacza to, ze doskonalosc-koniec naszego biegu-jest nam przypisana, poniewaz postepujemy wedlug i zmierzamy w kierunku rzeczywistej doskonalosci; gdy ja osiagniemy, znajdziemy sie w stanie Swiatnicy Najswietszej, symbolizowanym przez Arke Przymierza.

 

Zawartosc Arki

 

  _ äLaska Aarona, która zakwitla" przedstawia wybranczy stan calego Ciala Chrystusowego jako czlonków Królewskiego Kaplanstwa. Gdy czytamy 17 rozdzial 4 Ksiegi Mojzeszowej, to widzimy, ze zakwitniecie laski oznaczalo przyjecie przez Boga Aarona i jego synów-figuralnego kaplanstwa przedstawiajacego Chrystusa i Kosciól-jako jedynych, którzy mogli spelniac kaplanski urzad posrednika. Dlatego wiec laska oznacza, ze Królewskie Kaplanstwo-Chrystus, Glowa i Cialo-moglo byc przyjete przez Boga. Laska zakwitla i wydala owoce-migdaly. Niezwykla cecha drzewa migdalowego jest to, ze zawiazki owoców pojawiaja sie wczesniej, niz liscie. Podobnie rzecz sie ma z Królewskim Kaplanstwem: poswiecaja sie, czyli zaczynaja wydawac owoc zanim mozna zobaczyc liscie wyznania.

 

Zlote wiadro z manna wyobrazalo niesmiertelnosc jako jedna z wlasciwosci Chrystusa, Syna Bozego. Pan Jezus <str. 123> niewatpliwie mial to na mysli, kiedy powiedzial:  _ äTemu, co zwyciezy, dam jesc z onej manny skrytej" -Obj. 2:17.

 

Manna byla chlebem, który zstapil z nieba dla podtrzymania zycia Izraelitów. Przedstawiala ona chleb zywota, który Bóg zapewnil swiatu przez Chrystusa. Izraelici musieli zbierac te manne codziennie (w przeciwnym razie byliby glodni); tak i swiat, chcac zyc wiecznie, bedzie musial ciagle starac sie o zapasy zycia i laski.

 

Jednak tym, którzy staja sie wspóldziedzicami z Chrystusem, czlonkami pomazanego Ciala, Bóg oferuje szczególny rodzaj manny; ten sam, a jednak rózny od tego, który otrzymywali wszyscy inni-ämanne skryta". Szczególna cecha manny w tym wiadrze bylo to, ze sie nie psula; dlatego pieknie symbolizuje niesmiertelny, nieskazitelny stan obiecany wszystkim czlonkom  _ äNasienia" -Kosciolowi. Manna, która zapewniala zycie Izraelowi, psula sie i dlatego trzeba bylo zbierac ja kazdego dnia. Tak wiec wszyscy posluszni z rodzaju ludzkiego, stopniowo uznawani za prawdziwych Izraelitów, otrzymaja zycie wieczne, lecz bedzie ono warunkowe, dostarczane i odnawiane; Maluczkie Stadko zas, zlozone z tych, którzy w obecnych, niesprzyjajacych warunkach okaza sie zwyciezcami, otrzyma nieskazitelna czesc manny-niesmiertelnosc* (Obj. 2:17).

 

* Wyklady Pisma Swietego, Tom I, str. 185.

 

W zlotej Arce byla wiec przedstawiona chwala, majaca sie objawic w Boskim Chrystusie; w kwitnacej lasce-Boskie wybrane kaplanstwo; w tablicach Prawa-sprawiedliwy sedzia; w nieskazitelnej mannie znajdujacej sie w zlotym naczyniu-niesmiertelnosc, Boska natura.

 

Ublagalnia, znajdujaca sie ponad Arka, stanowila wieko, czyli jej górna czesc. Byla to plyta z czystego zlota; na obu jej koncach znajdowaly sie uformowane z tej samej bryly zlota dwa Cherubiny. Ich skrzydla byly wzniesione, jakby przygotowane do lotu; ich twarze patrzyly do wewnatrz w kierunku <str. 124> srodka plyty, na której staly. Jasne swiatlo pomiedzy Cherubinami na ublagalni reprezentowalo obecnosc Jahwe.

 

Jak Arka przedstawiala Chrystusa, tak ublagalnia, swiatlo chwaly i Cherubiny reprezentowaly razem Jahwe, Boga-  _ äGlowa Chrystusowa jest Bóg" -1 Kor. 11:3. Jak bylo z Chrystusem, tak i Jahwe jest tutaj przedstawiony w przedmiotach symbolizujacych cechy Jego charakteru. Swiatlo, zwane ächwala Szekina", reprezentowalo samego Jahwe jako Swiatlosc Wszechswiata, podobnie jak Chrystus jest swiatloscia swiata. Potwierdza to wiele wersetów, np. äktóry siedzisz na Cherubinach, rozjasnij sie" -Ps. 80:1; 1 Sam. 4:4; 2 Sam. 6:2; Izaj. 37:16.

 

Czlowieczenstwo nie ma miejsca w obecnosci Jahwe; dlatego Królewskie Kaplanstwo, Glowa i Cialo, wyobrazane przez Aarona, musi stac sie Nowym Stworzeniem, äuczestnikiem Boskiej natury" (ukrzyzowanym i pogrzebanym czlowiekiem), zanim moze znalezc sie w obecnosci tej wspanialej chwaly.

 

Zlota plyta zwana byla ublagalnia, poniewaz kaplan ofiarowywal na niej krew ofiar, które zjednywaly, czyli zaspokajaly wymagania Boskiej sprawiedliwosci. Przedstawiala podstawowa zasade charakteru Jahwe-sprawiedliwosc. Boski tron jest oparty, czyli zalozony, na Sprawiedliwosci.  _ äSprawiedliwosc i sad sa gruntem stolicy twojej" -Psalm 89:15; Job 36:17; 37:23; Izaj. 56:1; Obj. 15:3.

 

Apostol Pawel uzywa greckiego slowa oznaczajacego ublagalnie (hilasterion), kiedy mówi o naszym Panu Jezusie, äktórego Bóg wystawil ublaganiem... ku okazaniu sprawiedliwosci swojej..., aby on byl sprawiedliwym i usprawiedliwiajacym tego, który jest z wiary Jezusowej" -Rzym. 3:25-26. Ta mysl zgadza sie z tym, co przedstawilismy poprzednio. Sprawiedliwosc, madrosc, milosc i moc naleza do Boga, podobnie jak plan, wedlug którego wszystkie wspólpracuja ku zbawieniu ludzkosci; ale upodobalo sie Bogu, <str. 125> aby Jego wlasna zupelnosc zamieszkala i byla przedstawiona swiatu w Jego umilowanym Synu, naszym Panu Jezusie. Tak wiec w obrazie najwyzszy kaplan wychodzacy ze Swiatnicy Najswietszej byl zywym przedstawicielem sprawiedliwosci Jahwe, madrosci, milosci i mocy w odniesieniu do ludzi-zyjacym przedstawicielem Boskiego milosierdzia, przebaczenia, lagodnosci. Chociaz Istota Boska jest zaslonieta, ukryta przed ludzkim wzrokiem, to jednak Jej Boskie przymioty maja byc ukazane wszystkim ludziom przez naszego Najwyzszego Kaplana, który jako zywa Ublagalnia przy koncu obecnego wieku przyblizy sie do rodzaju ludzkiego i sprawi, ze wszyscy zrozumieja bogactwo Boskiej laski.

 

Dwa Cherubiny przedstawialy dwa inne przymioty charakteru Jahwe, jak mówi o tym Jego Slowo, tzn. Boska milosc i Boska moc. Te cechy-sprawiedliwosc, podstawowa zasada oraz milosc i moc tego samego rodzaju, tej samej jakosci co ona i z niej wyplywajace-sa w doskonalej harmonii. Zostaly uczynione z jednej bryly; stanowia calkowita jednosc. Ani milosc, ani moc nie moga zadzialac, jesli sprawiedliwosc nie jest zaspokojona. Wtedy dopiero spiesza z pomoca, spiesza, aby podniesc i blogoslawic. Ich skrzydla sa rozpostarte do lotu, ale czekaja; spogladaja do wewnatrz, w kierunku ublagalni, aby dowiedziec sie, kiedy moga zaczac dzialac.

 

Kiedy najwyzszy kaplan podchodzil z krwia ofiar pojednania, nie kropil nia Cherubinów.

 

Nie-ani Boska moc, ani milosc nie wymagaja oddzielnych ofiar, dlatego najwyzszy kaplan nie musial kropic Cherubinów krwia. To wlasnie sprawiedliwosc nie moze w zaden sposób uniewinnic winnego; ona tez powiedziala:  _ äKara za grzech jest smierc". Kiedy wiec Najwyzszy Kaplan chcial odkupic grzeszników, to musial zaplacic odpowiednia cene sprawiedliwosci. Stad widac, jak stosowna byla ceremonia kropienia krwia ublagalni. <str. 126>

 

Milosc doprowadzila do calego planu zbawienia. Stalo sie tak, poniewaz Bóg tak umilowal swiat, ze poslal swego Syna, aby ten odkupil ludzkosc przez zaplacenie sprawiedliwosci ceny okupu. Tak wiec milosc dzialala przygotowujac zbawienie, odkad tylko pojawil sie grzech, a nawet od czasów äprzed zalozeniem swiata" (1 Piotra 1:20).

 

To milosc pierwsza droge pokazala,

 

Grzesznym ludziom zbawienie i nadzieje dala.

 

Kiedy koncza sie ofiary Dnia Pojednania (cielca i kozla), milosc czeka, aby zobaczyc wyniki swojego planu. Gdy odbywa sie kropienie krwia, sprawiedliwosc wola:  _ äWystarczy! Wykonalo sie!" Wtedy przychodzi moment, gdy milosc i moc moga zaczac dzialac; szybko unosza skrzydla i spiesza blogoslawic odkupiony rodzaj ludzki. Kiedy sprawiedliwosc jest zaspokojona, moc zaczyna swoje dzielo, jednoczesne z dzielem milosci; uzywaja one tego samego Posrednika-Chrystusa, Arki, czyli miejsca zlozenia Boskich lask.

 

Pokrewienstwo i jednosc tej Boskiej rodziny-Syna i Jego Oblubienicy, przedstawionych w Arce, w harmonii i jednosci z Ojcem symbolizowanym przez wieko, byly pokazane w tym, ze ublagalnia stanowila pokrywe Arki, a wiec jej wierzch czy tez glowe. Tak jak Glowa Kosciola jest Chrystus Jezus, tak i podobnie Glowa calego Chrystusa jest Bóg ( 1Kor. 11:3). To jest wlasnie jednosc, o która modlil sie Jezus:  _ äJac za nimi prosze, nie za swiatem prosze, ale za tymi, któres mi dal: bo twoi sa; aby wszyscy byli jedno, jako ty, Ojcze! we mnie, a ja w tobie; aby i oni w nas jedno byli, aby swiat uwierzyl, zes ty mie poslal" -Jan 17:9,21.

 

Kaplan bez zmazy

 

Wazny jest takze fakt, ze zaden czlonek kaplanstwa, który mial wade oka, reki, nosa, stopy lub jakiejkolwiek innej czesci <str. 127> ciala, nie mógl sprawowac urzedu kaplana (najwyzszego kaplana); podobnie bylo w przypadku czlowieka posiadajacego dodatkowe czesci ciala, np. palec u nogi lub reki.

 

Powyzszy fakt oznacza, ze kazdy czlonek uwielbionego Ciala bedzie zupelny-bez zadnych braków. Podobnie tez Maluczkie Stadko bedzie skladalo sie z dokladnie przewidzianej i wczesniej postanowionej liczby czlonków-ani jednego wiecej i ani jednego mniej. Kiedy Cialo Chrystusowe zostanie skompletowane, nikt nie bedzie juz dodany. Wszyscy zatem, którzy zostali powolani wysokim powolaniem, aby stac sie czlonkami Ciala Chrystusowego, przyjawszy to powolanie powinni gorliwie starac sie uczynic swoje powolanie i wybór (jako czlonków tego Maluczkiego Stadka) pewnymi, aby w ten sposób biegnac, mogli zdobyc nagrode. Jezeli ktokolwiek z nich bedzie niedbaly i straci nagrode, ktos inny zajmie jego miejsce, poniewaz Cialo bedzie kompletne; nie moze w nim brakowac ani jednego czlonka, ani jeden nie moze byc tez zbedny. Uwazaj, äaby nikt nie wzial korony twojej" -Obj. 3:11.

 

  _ äTajemnica zakryta od wieków i od rodzajów"

 

Kol. 1:26

 

Niektórych zaskoczyl fakt, ze chwala i piekno Przybytku-jego zlote sciany, zlote, pieknie wykonane sprzety, a takze zaslony misternej roboty-byly zupelnie zakryte przed wzrokiem ludu; do wnetrza nie dochodzil nawet blask sloneczny-jedynymi swiatlami byly swiecznik w Swiatnicy Swietej i swiatlo Szekina w Swiatnicy Najswietszej. Zgadza sie to jednak doskonale z naukami, jakie czerpiemy z ceremonii sprawowanych w Przybytku. Podobnie jak Bóg ukryl obraz i jego piekno pod zaslonami i szorstkimi, niemilymi dla oka skórami, tak chwala i piekno rzeczy duchowych moga byc widziane tylko przez tych, którzy znajda sie w stanie duchowym-którzy stana sie Królewskim Kaplanstwem. Wchodza <str. 128> oni do skrytego, lecz chwalebnego stanu, którego nie docenia ani swiat, ani nikt z zewnatrz. Ich chwalebne nadzieje, a takze ich stanowisko jako nowych stworzen, sa ukryte przed oczami ich bliznich.

 

Oto królewskich ród dziedziców

 

            Korony niesmiertelnej;

 

Za ten wspanialy Boski dar

 

            Dziekuja wdziecznym spiewem.

 

Wiec czemu zdaja sie byc niczym?

 

            Czemu sa tak wzgardzeni?

 

Bo ich bogatych, pieknych szat

 

            Nie widzi nikt na ziemi. <str. 129>

 

SKOROWIDZ

 

CYTATÓW PISMA SWIETEGO

 

W CIENIACH PRZYBYTKU

 

1 Mojzeszowa

 

12:3      83

 

22:17    34

 

2 Mojzeszowa

 

12:22    112

 

16:32    121

 

25-27    12

 

25:40    12

 

26:32    115

 

26:33    13

 

26:37    114

 

27:11-17            114

 

27:20,21            116

 

28         29

 

28:1      118

 

28:4      29

 

28:26-28            34

 

28:43    12

 

29:7      29

 

30:8      116

 

30:25-33,38         29

 

35-40    12

 

3 Mojzeszowa

 

1          97

 

1:3        96

 

3          98

 

5:15-19 99

 

6:1-7     99

 

6:9,12,13           97

 

6:25-29 100

 

6:26,27  13

 

6:30      100

 

7:11-18 98

 

7:19-21 98

 

7:30-34 98

 

8:14-33 39,41

 

8:17,18,22          42

 

8:23,24  45

 

8:30      46

 

8:31-33,35,36       47

 

9          79

 

10:1,2    12

 

10:1-7   41

 

10:7      38

 

14:4,49  112

 

14:13    13

 

16         74,79

 

16:3,5    73

 

16:3,6,11-13       56

 

16:3-33 49

 

16:5-10 59

 

16:14    59

 

16:14,15            61

 

16:15    64

 

16:16    67

 

16:17    74

 

16:17,20,23        13

 

16:20-22            68

 

16:23,24            72

 

16:26-28            75

 

16:27    57

 

24:6,7    16

 

4 Mojzeszowa

 

4:5-16   91

 

4:15,20  12

 

4:19,20  19

 

4:46-48 118

 

17         122

 

17:8      121

 

17:13    12

 

18:10    92

 

19         105

 

5 Mojzeszowa

 

31:26    121

 

1 Samuelowa

 

4:4        124

 

2 Samuelowa

 

6:2        124

 

6:6,7     12

 

1 Królewska

 

7:47-50 18

 

Ijoba

 

36:17    124

 

37:23    124

 

Psalmy

 

17:15    67

 

40:8      35

 

45:16    109

 

49:7      78

 

51:7      112

 

51:19    96

 

69:9      62

 

80:1      124

 

89:14    124

 

110:4    30

 

133:2    37

 

Izajasza

 

9:6        102

 

37:16    124

 

40:5      83

 

53:10    52

 

56:1      124

 

60:2      90

 

60:13    76

 

66:1      76

 

Jeremiasza

 

23:6      102

 

33:16    102

 

Joela

 

2:28      88

 

Zachariasza

 

6:13      30

 

Malachiasza

 

3:1        33

 

3:17      36,86

 

3:15-18 87

 

Mateusza

 

5:18      12

 

10:42    93

 

11:11    108

 

12:4      22

 

26:28    33

 

Lukasza

 

3:22      27

 

3:38      84

 

4:1        37

 

12:32    119

 

16:1-8   93

 

17:26-30            86

 

22:42    54

 

Jana

 

1:14      52

 

1:18      86

 

1:32      37

 

1:5,8,13 23

 

3:34      37

 

8:19      85

 

10:9      18

 

11:42    120

 

14:6      18

 

14:7      85

 

14:10,24            54

 

15:2      69

 

15:7      120

 

17:9,21  126

 

20:23    100

 

Dzieje Apostolskie

 

3:22,23  50

 

3:23      78

 

10:38    27,37

 

17:31    88

 

Rzymian

 

2:7        28

 

3:10      78

 

3:25,26  124

 

4:2,3     27

 

4:16      35

 

5:1        21

 

6:11      53

 

7:4        102

 

8:1        122

 

8:1,4     36

 

8:4        35,46

 

8:9        75

 

8:17      27,50,61

 

8:19-22   84,89

 

8:29      67

 

11:26-29            33

 

12:1      117

 

1 Koryntian

 

2:9,10    117

 

2:14        20,116

 

3:15      69

 

5:5        69,71

 

9:27      69

 

10:16    33

 

11:3        124,126

 

15:21    52

 

15:44    58

 

15:50    23

 

2 Koryntian

 

1:7        50

 

4:4        90

 

4:7        114

 

4:10      50

 

4:11      84

 

4:18      85

 

5:17      103

 

Galacjan

 

2:20      65

 

3:8        83,91

 

3:16,29    33,83,91

 

3:19      34

 

3:28      103

 

4:4-7     40

 

4:22-31 33

 

5:24      117

 

Efezjan

 

1:4-6     80

 

1:6        46

 

1:13,14  37

 

1:14      42

 

1:22,23  36

 

2:6        22

 

3:21      98

 

4:11,12  102

 

4:30      37

 

5:23,28  101

 

5:26      29

 

Filipian

 

2:9        53

 

2:16      115

 

3:10      50

 

Kolosan

 

1:24        42,50,66,80,84

 

1:24-26 80

 

1:26      127

 

2:17      11

 

3:4        85

 

2 Tesaloniczan

 

1:8        85

 

2:14      80

 

1 Tymoteusza

 

2:4        95

 

2:12      103

 

4:10      87

 

6:16        85,86,121

 

2 Tymoteusza

 

1:10      28

 

2:12            26,48,50,80

 

Hebrajczyków

 

1:3        67

 

1:3,4     53

 

2:9        85

 

2:10      80

 

2:11      73

 

2:15      60,70

 

3:1        22,26,27

 

4:1        41,63

 

4:14      26

 

5:8        56

 

5:10      50

 

6:4-6     40

 

6:19      21

 

7:17      30

 

7:27      51

 

8:5        11,12

 

8:6-13   82

 

9:2-4     121

 

9:4        17

 

9:6        116

 

9:7        75

 

9:13      105

 

9:19      112

 

9:23      26

 

9:24      59

 

9:27      87

 

9:28      84,87

 

10:1-3   11

 

10:7,9,14           53

 

10:20    21

 

10:28-31            40

 

10:39    68

 

11           106,110

 

11:32-38            107

 

11:39,40            108

 

12:2      53,85

 

13:11      71,100

 

13:11-13            62

 

13:13    60

 

Jakuba

 

1:18      21

 

5:20      63

 

1 Piotra

 

1:11      11

 

1:19      59

 

1:20      126

 

2:5        22,27,120

 

2:9        22,27

 

2:23      63

 

3:18      58

 

4:13      50

 

5:1,10    50

 

2 Piotra

 

1:4          19,40,65,66

 

2:22      68

 

1 Jana

 

2:2        26,124

 

2:27      38

 

3:2        21,67,86

 

3:9        54

 

4:10      124

 

5:16      40

 

5:19      90

 

Objawienie

 

1:11      115

 

1:20      115

 

2:17      122,123

 

3:11      127

 

3:21      89

 

5:10      26

 

7:9,13-17           69

 

7:14,15  70

 

8:3        120

 

15:3        41,124

 

19:7      115

 

20:6      21,38,47

 

20:9,13-15         98

 

21:3-5   76